ابوالفضل صالح، رییس پژوهشکده علوم اقیانوسی پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی با هشدار نسبت به افزایش آلودگی در تنگه هرمز اعلام کرد این آبراهه، علاوه بر اهمیت راهبردی در تجارت جهانی انرژی، یکی از حساس ترین زیست بوم های دریایی ایران به شمار می رود؛ جایی که جریان های غالب آب می توانند آلاینده های ناشی از تردد سنگین کشتی ها را به سمت سواحل ایران هدایت کنند.

به گزارش ایسنا، وی با اشاره به ساختار خاص گردش آب در تنگه هرمز توضیح داد که ورود آب دریای عمان از لایه های سطحی و خروج آب شور خلیج فارس از لایه های عمیق، یک الگوی دو لایه ای ایجاد کرده که نقش مهمی در انتقال آلودگی دارد.

به گفته او، مطالعات نشان می دهد جریان های سطحی آب در نیمه ایرانی تنگه عمدتاً به سمت داخل خلیج فارس حرکت می کنند.

او تأکید کرد همین الگوی جریان باعث می شود آلودگی هایی مانند نشت نفت، تخلیه فاضلاب، پسماندها و آب توازن کشتی ها به زیستگاه های حساس دریایی ایران منتقل شوند؛ موضوعی که می تواند پیامدهای گسترده ای فراتر از محل وقوع حادثه داشته باشد.

به گفته صالح، آبسنگ های مرجانی اطراف جزایر لارک، هنگام و قشم و همچنین جنگل های حرا در محدوده تنگه خوران، از مهم ترین زیستگاه های دریایی ایران هستند که در برابر آلودگی های نفتی و مواد سمی آسیب پذیری بالایی دارند و تخریب آن ها می تواند خسارت های طولانی مدتی به اکوسیستم منطقه وارد کند.

او همچنین از شناسایی نواحی با غلظت بالای فلزات سنگین و آلودگی نفتی در رسوبات بستر دریا خبر داد و گفت ترکیب ترافیک سنگین دریایی و ویژگی های رسوبی منطقه باعث شکل گیری نقاط داغ آلودگی شده است؛ نقاطی که می توانند به مخازن بلندمدت آلودگی تبدیل شوند.

رییس پژوهشکده علوم اقیانوسی هشدار داد که پیامدهای این آلودگی تنها به محیط زیست محدود نمی شود و می تواند تأسیسات آب شیرین کن، بنادر، مراکز آبزی پروری و زیرساخت های ساحلی را نیز تحت تأثیر قرار دهد؛ مسئله ای که ابعاد اقتصادی و اجتماعی مهمی برای مناطق جنوبی ایران دارد.

صالح در پایان تأکید کرد مدیریت ترافیک دریایی در تنگه هرمز باید فراتر از ایمنی کشتیرانی باشد و ملاحظات زیست محیطی همچون کنترل تخلیه فاضلاب و آب توازن، محدودسازی لنگراندازی و تقویت سامانه های پایش آلودگی را نیز در بر بگیرد.