به نقل از همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: گروهی از پژوهشگران بین المللی به سرپرستی مؤسسه ماکس پلانک بیش از یک دهه روی این محوطه کار کرده اند. بررسی لایه های رسوبی غار نشان می دهد که انسان ها دست کم از 78 هزار سال پیش به طور مداوم در این مکان زندگی می کرده اند.

محیط اطراف غار شامل جنگل ها، علفزارها، رودخانه ها و منابع دریایی بوده و شرایطی فراهم می کرده که ساکنان بتوانند از شکار جانوران، جمع آوری گیاهان خوراکی و بهره برداری از منابع ساحلی زندگی خود را تأمین کنند. برخلاف بسیاری از مناطق دیگر که در دوره های مختلف دچار تغییرات شدید اقلیمی شدند، این ناحیه ثبات خود را حفظ کرد و همین موضوع به تداوم سکونت انسان ها کمک کرد.

کاوش ها نشان داده اند که ساکنان غار طی هزاران سال از ابزارهای سنگی، مهره های تزیینی ساخته شده از صدف های دریایی و پوسته تخم شترمرغ، ابزارهای استخوانی و رنگدانه های سرخ استفاده می کردند. با وجود آنکه حدود 67 هزار سال پیش فناوری ساخت ابزارها پیشرفته تر شد و ابزارهای سنگی کوچک تر و قابل حمل تر شدند، بسیاری از سنت ها و شیوه های زندگی نسل به نسل حفظ شدند. حتی پس از فوران عظیم آتشفشان توبا در حدود 74 هزار سال پیش که موجب تغییرات گسترده اقلیمی در بخش هایی از جهان شد، نشانه های سکونت در غار کاهش نیافت و حتی افزایش پیدا کرد.

کودک در چنین حالتی در غار دفن شده بود

یکی از مهم ترین یافته های این محوطه، قدیمی ترین تدفین عمدی شناخته شده در آفریقا است. باستان شناسان در سال 2021 گور کودکی حدوداً سه ساله را کشف کردند که قدمت آن به 78 هزار سال پیش بازمی گردد.

بررسی ها نشان داد که این کودک با دقت و احترام دفن شده بود؛ سر او روی تکیه گاهی شبیه بالش قرار داشت، بدنش در حالت جنینی گذاشته شده بود و روی آن با پارچه یا پوششی مشابه و سپس لایه هایی از خاک پوشانده شده بود.

این کشف از آن جهت اهمیت ویژه دارد که قدیمی ترین مدرک شناخته شده از تدفین آگاهانه انسان در قاره آفریقا محسوب می شود. همچنین شباهت هایی میان این گور و تدفین های کهن کشف شده در غارهای فلسطین دیده شده است که می تواند نشان دهنده اشتراک برخی سنت های فرهنگی در میان گروه های اولیه انسان باشد.

جمجمه 78 هزارساله کودک مدفون در غار

پژوهشگران معتقدند یافته های غار پانگا دیدگاه های پیشین درباره نقش سواحل شرق آفریقا در مهاجرت انسان های اولیه را نیز به چالش می کشد. در گذشته تصور می شد که انسان ها برای خروج از آفریقا عمدتاً از مسیرهای ساحلی استفاده می کردند، اما شواهد این غار نشان می دهد جوامع انسانی برای مدت های طولانی در مناطق داخلی ساحل شرق آفریقا ساکن بوده اند و زندگی پایداری داشته اند.

امروزه غار پانگا نه تنها یکی از طولانی ترین سوابق شناخته شده سکونت انسان در آفریقا را در اختیار دانشمندان قرار می دهد، بلکه با کشف آرامگاه 78 هزار ساله یک کودک، تصویری کم نظیر از زندگی، باورها و احساسات انسان های اولیه ارائه می کند؛ تصویری که نشان می دهد ریشه های رفتارهای اجتماعی و آیینی بشر بسیار کهن تر از آن چیزی است که پیش تر تصور می شد.