بر اساس گزارش های بانک مرکزی، در 9 ماهه ابتدایی 1404، شبکه بانکی در مجموع 7449.4 همت تسهیلات پرداخت کرد. از این رقم، 5538 همت معادل 74.3 درصد به صاحبان کسب وکار رسید و 1911.4 همت معادل 25.7 درصد سهم خانوارها بود.

به گزارش تجارت نیوز، به عبارت دیگر، از هر چهار تومان تسهیلات پرداختی بانک ها، تقریباً یک تومان به خانوارها اختصاص یافته است.

مهم ترین پیام جدول تسهیلات خانوار، وزن بالای خرید کالای شخصی است. از مجموع 1911.4 همت تسهیلات پرداختی به خانوارها، حدود 922.8 همت به خرید کالای شخصی اختصاص یافته است؛ یعنی این بخش به تنهایی 48.3 درصد کل وام های خانوار را جذب کرده است. این عدد نشان می دهد نزدیک به نیمی از تسهیلات خانوار در 9 ماهه 1404 به حوزه مصرف کالا رفته، نه الزاماً به سرمایه گذاری یا تشکیل دارایی پایدار.

در اقتصادی که قدرت خرید خانوارها تحت فشار تورم قرار دارد، رشد چنین سهمی می تواند معنای مهمی داشته باشد! مبنی بر اینکه بخشی از مصرف مردم از مسیر بدهی و تسهیلات بانکی تأمین می شود.

وقتی خرید کالای شخصی بزرگ ترین مقصد وام های خانوار می شود، می توان از اعتباری شدن مصرف سخن گفت؛ وضعیتی که در آن خانوار برای حفظ سطحی از مصرف، ناچار به استفاده از منابع بانکی و بازپرداخت های آینده می شود.

دومین مبدا مهم تسهیلات خانوار در 9 ماهه 1404، قرض الحسنه ضروری است. حدود 403.7 همت از منابع بانکی به این بخش اختصاص یافته که معادل 21.1 درصد کل تسهیلات خانوار است. اگر این رقم را کنار سهم 48.3 درصدی خرید کالای شخصی بگذاریم، تصویر روشن تری به دست می آید، مبنی بر اینکه حدود 1326.5 همت از وام های خانوار، یعنی نزدیک به 69.4 درصد کل تسهیلات این بخش، به دو مقصد خرید کالای شخصی و نیازهای ضروری رفته است.

در کنار خرید کالای شخصی و قرض الحسنه ضروری، بخشی از تسهیلات خانوار به نیازهای بلندمدت تر مانند ازدواج، فرزندآوری، مسکن و ودیعه اختصاص یافته است؛ اما سهم این بخش ها در مقایسه با وام های مصرفی و ضروری محدودتر است.

در واقع، خانوارها همزمان با دو نوع نیاز اعتباری مواجه اند؛ از یک سو نیازهای بلندمدتی مانند تشکیل خانواده، تأمین مسکن و فرزندآوری؛ از سوی دیگر نیازهای فوری تری مثل خرید کالا و پوشش هزینه های ضروری. جدول 9 ماهه نشان می دهد وزن گروه دوم بسیار سنگین تر است.