دنیای‌اقتصاد: زمان برای گادی آیزنکوت، رقیب اصلی بنیامین نتانیاهو، جهت تشکیل کابینه از روز یکشنبه (17 آبان) آغاز شد. او مسیر دشواری برای تشکیل ائتلاف در پیش دارد (دنیای اقتصاد در گزارش‌های متعددی به این مساله پرداخته بود از جمله «طلسم نتانیاهو شکسته شد؟» که دوشنبه 18 آبان ماه منتشر شد). اما آیزنکوت کیست؟ «گادی آیزنکوت» 66 ساله، ژنرال سابق، رهبری حزب «یاشار» را بر عهده دارد که با شعار حفظ امنیت اسراییل و در عین حال چرخش از سیاست‌هایی که موجب خشم بین‌المللی و انزوای اسراییل در عرصه جهانی شده، کارزار انتخاباتی خود را پیش برد. او حداکثر 6هفته مهلت دارد تا ائتلاف خود را برای تشکیل کابینه سازماندهی کند. اگر او در این راه شکست بخورد، رییس رژیم فرصت را به نامزد دومی که حائز بیشترین آرا شده است، می‌دهد که کسی جز نتانیاهو نخواهد بود.

«آرون باکسرمن» و «جاناتان رایس» در گزارشی برای نیویورک‌تایمز نوشتند، آیزنکوت که دارای همسر و 5 فرزند است، در طبریه در شمال از والدینی مهاجر از تبار مراکشی به دنیا آمد و در ایلات، شهری کارگری در جنوب اسراییل، بزرگ شد. او در زمره یهودیان «میزراحی» است یعنی یهودیان خاورمیانه و شمال آفریقا. با این حال، اسراییل هرگز نخست‌وزیر میزراحی نداشته است (دنیای‌اقتصاد در گزارش «آیزنکوت؛ کابوس بی‌بی» که در 22 تیرماه 1405 منتشر شد به این مساله پرداخته بود). او در عرصه سیاست نسبتا تازه‌کار است و تمام دوران کاری خود را در ارتش گذرانده است؛ به‌طوری‌که تنها بخشی از یک دوره به‌عنوان نماینده پارلمان و 8ماه به عنوان وزیر خدمت کرده است.

آیزنکوت کار خود را از پیاده‌نظام آغاز کرد و با طی کردن رده‌های نظامی، در سال2003 و در اوج انتفاضه دوم، فرماندهی عملیات نظامی در کرانه باختری را بر عهده گرفت. در سال2015، او به‌عنوان بالاترین مقام نظامی(رییس ستاد کل ارتش) منصوب شد و تا اوایل سال2019 تحت نخست‌وزیری نتانیاهو در این سمت باقی ماند. او در سال2022 وارد دنیای سیاست شد و پس از حمله 7 اکتبر 2023، در کابینه جنگ نتانیاهو حضور یافت. حضور او 8ماه به طول انجامید و در ژوئن2024 به‌دلیل اصرار نتانیاهو بر «پیروزی کامل» به جای توافق با حماس برای آزادی گروگان‌ها، استعفا داد. سال گذشته، آیزنکوت حزب جدیدی به نام «یاشار» تاسیس کرد که هدف آن جذب رأی‌دهندگان راست میانه‌ای بود که نگران ائتلاف نتانیاهو بودند. داستان زندگی شخصی آیزنکوت نیز با رأی‌دهندگان طنین‌انداز شد. یکی از پسران و دو برادرزاده‌اش در جنگ غزه کشته شدند. آیزنکوت چشم‌انداز تشکیل کشور مستقل فلسطینی را در کوتاه‌مدت رد کرده است. او همچنین از توسعه محدودتر شهرک‌سازی‌های اسراییل در کرانه باختری حمایت کرده و در عین حال قول داده که مانع خشونت شهرک‌نشینان شود. برنامه انتخاباتی او مستقیما روی نقاط ضعف نتانیاهو متمرکز بود؛ از جمله حمایت از فراخوان‌ها برای تحقیق درباره شکست‌های امنیتی و اطلاعاتیِ پیش از حمله 7اکتبر. با این حال، رویکرد او در قبال حزب‌الله لبنان و ایران، فاصله چندانی با سیاست‌های نتانیاهو ندارد. این آیزنکوت بود که در سال2008 «دکترین ضاحیه» را تبیین کرد؛ دکترینی که خواستار ایجاد بازدارندگی از طریق پاسخ ویرانگر به حملات حزب‌الله بود. انتخابات سرنوشت‌ساز 27 اکتبر، تمام طرف‌ها را از کسب اکثریت قاطع 61کرسی در پارلمان بازداشت. در این انتخابات ائتلاف نتانیاهو 53کرسی؛ آیزنکوت و متحدان صهیونیست او 48 کرسی و احزاب عربی: 19 کرسی. ائتلاف نتانیاهو شامل این احزاب است: لیکود، قدرت یهودی [عوتسما یهودیت]، اتحاد یهودیت توراتی، شاس، صهیونیسم مذهبی. ائتلاف مخالفان یا بلوک آیزنکوت هم متشکل از احزاب زیر است: یاشار، با هم، دموکرات‌ها، یسراییل بیت نو. احزاب عربی هم شامل فهرست مشترک (11 کرسی) و رعم (8 کرسی) است.

اکنون آیزنکوت و متحدانش مسیر آسانی برای رسیدن به قدرت ندارند. آنها می‌توانند با دو حزب تحت رهبری عرب‌ها متحد شوند؛ اما برخی از احزاب راست‌گرای یهودی در بلوک او اعلام کرده‌اند به کابینه‌ای که متکی بر حمایت اعراب باشد نخواهند پیوست. آیزنکوت نیز شروطی تعیین کرده که احزاب عرب هنوز آنها را برآورده نکرده‌اند؛ مانند شناسایی حماس به‌عنوان یک سازمان تروریستی. احتمال دیگر این است که او می‌تواند به دنبال شراکت با اعضای ائتلاف نتانیاهو برای تشکیل یک «کابینه وحدت» باشد. هر دو گزینه دشوار است؛ زیرا برخی از متحدان او علیه فراکسیون‌های افراطی‌های یهودی کارزار راه انداختند؛ درحالی‌که برخی دیگر قول دادند هرگز به ائتلافی با حمایت احزاب عرب نپیوندند.