به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر، از دست‌دادن یک یا چند دندان می‌تواند ظاهر لبخند، توانایی جویدن، نحوه صحبت‌کردن و حتی فرم صورت را تغییر دهد. این مسئله زمانی که دندان‌های جلویی از دست رفته باشند، تأثیر بیشتری بر اعتمادبه‌نفس فرد می‌گذارد. در مواردی که تعداد زیادی از دندان‌ها وجود ندارند نیز مشکلاتی مانند تحلیل استخوان فک، فرورفتگی لب‌ها و کاهش کیفیت تغذیه ممکن است ایجاد شود.

بازسازی لبخند فقط به جایگزین‌کردن دندان ازدست‌رفته محدود نمی‌شود. دندانپزشک باید وضعیت استخوان، سلامت لثه، شکل و رنگ دندان‌های باقی‌مانده، نحوه قرارگیری فک‌ها و خواسته‌های بیمار را بررسی کند. براساس این ارزیابی ممکن است از ایمپلنت، روکش، اصلاح فرم دندان‌ها یا ترکیبی از روش‌های درمانی و زیبایی استفاده شود.

درمان دندان‌های قدامی فقط یک اقدام درمانی نیست و به برنامه‌ریزی زیبایی دقیقی نیز نیاز دارد. در «کاشت ایمپلنت دندان جلو در تهران» باید موقعیت پایه ایمپلنت، فرم لثه، رنگ روکش و هماهنگی آن با دندان‌های مجاور با دقت بررسی شود. حتی اختلاف جزیی در ارتفاع لثه یا رنگ روکش می‌تواند هنگام لبخند دیده شود.

اگر استخوان و لثه شرایط مناسبی داشته باشند، ممکن است پایه ایمپلنت هم‌زمان یا مدت کوتاهی پس از کشیدن دندان قرار داده شود. در برخی بیماران نیز می‌توان از روکش موقت استفاده کرد تا جای خالی دندان در دوران ترمیم مشخص نباشد. البته روکش موقت باید به شکلی طراحی شود که فشار نامناسبی به ایمپلنت وارد نکند.

در صورت تحلیل استخوان یا نازک‌بودن لثه، ممکن است پیش از کاشت یا هم‌زمان با آن، پیوند استخوان و بافت نرم انجام شود. هدف از این اقدامات، ایجاد بستری پایدار برای ایمپلنت و دستیابی به خط لثه‌ای طبیعی‌تر است.

وقتی بیشتر دندان‌های یک فک از دست رفته‌اند یا دندان‌های باقی‌مانده قابل نگهداری نیستند، جایگزینی تک‌تک آن‌ها با ایمپلنت‌های جداگانه همیشه ضروری نیست. روش ایمپلنت all on 6 امکان قرارگیری یک پروتز ثابت کامل روی شش پایه ایمپلنت را فراهم می‌کند.

در این روش، ایمپلنت‌ها در قسمت‌هایی از فک قرار می‌گیرند که تراکم و حجم استخوان مناسب‌تری دارند. سپس یک پروتز چندواحدی روی آن‌ها نصب می‌شود. توزیع پایه‌ها می‌تواند نیروهای جویدن را در بخش‌های مختلف فک پخش کند و ثبات مناسبی برای پروتز ایجاد کند.

اجرای این درمان به بررسی دقیق تصاویر سه‌بعدی فک، وضعیت سینوس‌ها، مسیر اعصاب و کیفیت استخوان نیاز دارد. بعضی بیماران می‌توانند در مدت کوتاهی پروتز موقت دریافت کنند؛ اما پروتز نهایی معمولاً پس از تکمیل فرایند جوش‌خوردن ایمپلنت‌ها با استخوان ساخته می‌شود.

پس از جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته، ممکن است رنگ، اندازه یا فرم دندان‌های طبیعی مجاور با روکش ایمپلنت هماهنگ نباشد. در چنین شرایطی، فیسینگ دندان می‌تواند برای اصلاح محدود ظاهر دندان‌های باقی‌مانده بررسی شود.

جای خالی دندان فقط یک مشکل ظاهری نیست. دندان‌های مجاور ممکن است به‌تدریج به سمت فضای خالی حرکت کنند و نظم قوس دندانی را تغییر دهند. دندان مقابل نیز ممکن است به دلیل نبود تماس مناسب از محل طبیعی خود خارج شود.

در ناحیه دندان‌های جلو، زیبایی لثه و روکش اهمیت ویژه‌ای دارد. پایه ایمپلنت باید در زاویه و عمق مناسبی قرار گیرد تا روکش نهایی طبیعی دیده شود. فرم پاپیلاهای لثه‌ای، میزان نمایش لثه هنگام لبخند و ضخامت بافت نرم نیز بر نتیجه اثر می‌گذارند.

در دندان‌های عقب، مقاومت در برابر فشارهای جویدن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. ابعاد ایمپلنت، کیفیت استخوان و طراحی سطح جونده روکش باید به شکلی باشد که نیروهای واردشده به‌درستی کنترل شوند.

در شرایط مناسب، امکان کاشت فوری ایمپلنت پس از کشیدن دندان جلو وجود دارد. برای این کار باید عفونت گسترده وجود نداشته باشد و استخوان اطراف ریشه بتواند ثبات اولیه پایه را تأمین کند.

قرارگیری فوری پایه به معنای نصب قطعی روکش دائمی در همان روز نیست. ممکن است ابتدا یک روکش موقت سبک و بدون تماس مستقیم با دندان مقابل نصب شود. روکش دائمی پس از تثبیت ایمپلنت و شکل‌گیری مناسب لثه ساخته خواهد شد.

عفونت طولانی‌مدت، ضربه، بیماری لثه و گذشت زمان پس از کشیدن دندان می‌توانند باعث کاهش حجم استخوان شوند. اگر ارتفاع یا عرض استخوان برای نگهداری ایمپلنت کافی نباشد، پیوند استخوان مطرح می‌شود.

کمبودهای محدود ممکن است هم‌زمان با کاشت ایمپلنت بازسازی شوند. در تحلیل‌های شدیدتر، معمولاً ابتدا پیوند انجام شده و چند ماه برای تشکیل استخوان جدید زمان در نظر گرفته می‌شود.

در فک بالای عقب نیز نزدیکی سینوس می‌تواند فضای موجود برای ایمپلنت را کاهش دهد. در این شرایط، گاهی انجام جراحی لیفت سینوس ضروری است. تصمیم نهایی با بررسی تصاویر رادیوگرافی و سی‌بی‌سی‌تی گرفته می‌شود.

طراحی لبخند فرایندی است که در آن شکل دندان‌ها، خط لثه، فرم لب‌ها و نسبت اجزای صورت به‌صورت یک مجموعه بررسی می‌شوند. هدف، ساخت دندان‌های کاملاً یکسان یا بیش از اندازه سفید نیست؛ بلکه باید لبخندی متناسب با سن، فرم صورت و ویژگی‌های طبیعی فرد ایجاد شود.

در این فرایند مواردی مانند طول و عرض دندان‌ها، میزان دیده‌شدن آن‌ها هنگام صحبت، خط میانی، رنگ روکش‌ها و تقارن لثه ارزیابی می‌شوند. درمان ممکن است شامل ایمپلنت، سفیدکردن دندان‌ها، اصلاح لثه، کامپوزیت یا لمینت باشد.

کامپوزیت معمولاً مستقیماً روی دندان شکل داده می‌شود و در بسیاری از موارد به تراش محدودتری نیاز دارد. امکان ترمیم آسان‌تر و انجام درمان در جلسات کمتر از مزایای آن است؛ اما مقاومت آن در برابر تغییر رنگ و سایش می‌تواند کمتر از سرامیک باشد.

لمینت سرامیکی در لابراتوار ساخته می‌شود و معمولاً ثبات رنگ و ظاهر شفاف‌تری دارد. بااین‌حال، اجرای آن ممکن است به آماده‌سازی دندان نیاز داشته باشد و هزینه بیشتری ایجاد کند.

روکش ایمپلنت مانند دندان طبیعی سفید نمی‌شود. بنابراین اگر بیمار قصد بلیچینگ دارد، بهتر است این کار پیش از انتخاب رنگ نهایی روکش انجام شود. پس از رسیدن دندان‌های طبیعی به رنگ مطلوب، روکش ایمپلنت متناسب با آن ساخته خواهد شد.

بازسازی کامل لبخند معمولاً طی چند مرحله انجام می‌شود. ابتدا معاینه، تصویربرداری و بررسی سلامت لثه صورت می‌گیرد. سپس دندان‌های غیرقابل نگهداری خارج شده و در صورت نیاز، پیوند استخوان انجام می‌شود.

در مرحله بعد، ایمپلنت‌ها کاشته شده و پس از رسیدن به ثبات مناسب، روکش‌های موقت یا دائمی ساخته می‌شوند. اصلاح خط لثه، سفیدکردن یا فیسینگ دندان‌های باقی‌مانده نیز براساس طرح نهایی درمان انجام خواهد شد.

ایمپلنت پوسیده نمی‌شود، اما بافت اطراف آن ممکن است به التهاب و بیماری لثه مبتلا شود. مسواک‌زدن منظم، استفاده از ابزار مناسب برای تمیزکردن فضای بین دندان‌ها و مراجعه دوره‌ای به دندانپزشک برای حفظ نتیجه ضروری است.

در پروتزهای کامل متکی بر ایمپلنت، تمیزکردن فضای زیر پروتز اهمیت ویژه‌ای دارد. دندانپزشک یا متخصص بهداشت دهان می‌تواند شیوه استفاده از نخ مخصوص، برس بین‌دندانی یا دستگاه شست‌وشوی دهان را آموزش دهد.

بازسازی لبخند پس از ازدست‌دادن دندان به ترکیبی از درمان‌های عملکردی و زیبایی نیاز دارد. برای یک دندان جلویی، موقعیت ایمپلنت و هماهنگی روکش با لثه اهمیت زیادی دارد. در بی‌دندانی گسترده نیز روش‌هایی مانند All-on-6 می‌توانند امکان استفاده از پروتز ثابت را فراهم کنند.