به گزارش خبرگزاری مهر،حمید ظهرابی، معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، با اشاره به حضور 40 رأس مرال در منطقه حفاظت‌شده ارسباران گفت: این جمعیت از سال 1370 و با انتقال مرال از قرق استان گلستان و پناهگاه حیات وحش سمسکنده استان مازندران به ارسباران شکل گرفته است.

وی افزود: برای ادامه این برنامه، بررسی‌های لازم برای شناسایی کریدورهای عبور انجام شده و اجرای موفق آن نیازمند همراهی حداکثری مردم محلی است. کار با جوامع محلی، ظرافت‌ها و تکنیک‌های خاص خود را دارد و بدون جلب مشارکت آنان، این طرح به نتیجه مطلوب نمی‌رسد.

ظهرابی با تاکید بر ضرورت بررسی وضعیت زیستی این جمعیت اظهار کرد: نوع ذخیره ژنتیکی و تبارشناسی مرال‌های ارسباران باید به‌دقت بررسی شود. همچنین بیماری‌های احتمالی، از جمله یون و بروسلوز، در سایت مورد ارزیابی قرار گیرد تا تصمیم‌گیری‌ها بر پایه داده‌های علمی و ملاحظات حفاظتی انجام شود.

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: در انتخاب افراد برای رهاسازی باید نهایت دقت به‌عمل آید و افراد سالم‌تر و کم‌سن‌تر در اولویت قرار گیرند. همچنین نصب گردنبندهای ثبت موقعیت لحظه‌ای برای پایش دقیق مرال‌ها ضروری است.

وی گفت: دست‌کم 30 درصد از جمعیت هدف باید پیش از رهاسازی زنده‌گیری شوند، آزمایش‌های بیماری روی آن‌ها انجام شود، گردنبندگذاری شوند و برای مدتی در قرنطینه نگهداری شوند. علاوه بر این، تدوین و اجرای برنامه پایش پس از رهاسازی نیز از الزامات اصلی این طرح است.

ظهرابی خاطرنشان کرد: ارزیابی ریسک رهاسازی مرال‌ها باید با همکاری دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی انجام شود و در کنار آن، آموزش جوامع محلی، آماده‌سازی و جلب مشارکت مردم پس از رهاسازی نیز در دستور کار قرار دارد.