برخی مغرضانه با دستاویزکردن جمله ای در نامه رهبری راه دولت و رییس جمهور را از راه رهبری جدا کرده و دنبال هواکردن تفاهم نامه هستند. تکلیف امثال نتانیاهو برای هواکردن این داستان روشن است؛ چون لذتی که از خون می برد از صلح و تفاهم نمی برد؛ اما کسانی که در داخل با این تفاهم نامه مخالفت می کنند، چرا؟ آیا اینها درد مردم را نمی فهمند؟ فشار تورم و نگرانی از جنگ که مردم را آزرده کرده است، احساس نمی کنند

شگفتا! از برخی مقامات مسئول کشور که صریحا می گویند، در آینده نزدیک چیزی ارزان نخواهد شد؛ یعنی مردم به این چیزها دل خوش نکنند، رفاهی در راه نیست!

چرا نباید کشور در این شرایط حساس و بحرانی نسبت به تفاهم نامه یک دست و یک صدا باشد؟ چرا هنوز صداوسیما در راستای منافع ملی گام برنمی دارد؟ اگر بر این باورید که دیپلماسی دولت برخلاف باور مردم است، بهترین راه رفراندوم است؛ چرا پیشنهاد نمی کنید؟ در این روزها هر مصیبتی را به مقدسات گره می زنید؟

بگذارید کشور به سوی صلح، سعادت، عزت و رفاه ملت به جلو برود. دولت آقای پزشکیان را در این مسیر خطرناک همراهی کنید. بگذارید جوان ها از افسردگی و یأس به امید و نشاط و زندگی بازگردند. اقتصاد فعلی کشور و این تورم و گرانی اجازه نشاط و امید به زندگی را نمی دهد.

عامل انحطاط اقتصاد کشور، انزوای ایران از انضباط اقتصادی جهان و تحریم ها و بلوکه شدن بیش از صد میلیارد دلار ارز این ملت محروم در جاهای مختلف دنیاست. امید است از تجربه های تلخ گذشته درس بگیریم و سرنوشت کشور را در بستر صلح و آرامش قرار دهیم و رفاه، آرامش و آسایش را برای نسل جوان فراهم کنیم. ولی بگذارید، بگذاریم این غم ها و غصه ها از سینه های پاک جوانان کم و کاسته شود.