ناصرالدین شاه قاجار نه تنها در دوران سلطنت خود برای مردم دردسرهای فراوانی به همراه داشت، بلکه پس از مرگ نیز ماجرایی پرحاشیه از خود بر جای گذاشت. یکی از این روایت های کمتر شنیده شده، داستان ساخت و انتقال سنگ قبر اوست؛ اثری که به گفته بسیاری از مورخان و پژوهشگران، از برجسته ترین نمونه های هنر سنگ تراشی دوره قاجار به شمار می رود.

پس از ترور ناصرالدین شاه و در شرایطی که درباریان و شاهزادگان قاجار موفق به احداث آرامگاهی برای او نشده بودند، سفارش ساخت سنگ قبر وی به استاد حسین حجارباشی، از نامدارترین سنگ تراشان یزد، واگذار شد. این هنرمند یزدی 4 سال از عمر خود را صرف تراش و حجاری سنگی از مرمر سبز کرد و با مهارتی کم نظیر، تصویر شاه را بر روی آن نقش زد. همچنین پیرامون سنگ، اشعاری در سوگ ناصرالدین شاه حک شد که بر ارزش هنری این اثر افزود.

اما دشواری های این ماجرا تنها به ساخت سنگ محدود نمی شد. در روزگاری که امکانات حمل ونقل امروزی وجود نداشت، انتقال این سنگ عظیم از یزد به تهران به یکی از سخت ترین مأموریت های آن زمان تبدیل شد. در مسیرهای قدیم ایران، انتقال بارهای سنگین مستلزم حرکت از روستا به روستا و مرحله به مرحله تا مقصد بود. در هر آبادی از مردم خواسته می شد با چوب، طناب و الوار سنگ را میلی متر به میلی متر جلو ببرند. برخی روایت های تاریخی حاکی است که فشار ناشی از حمل این سنگ سنگین، جان 30 الی 50 نفر از مردان را در مسیر گرفت.

سرانجام نیز زحمات استاد حسین حجارباشی یزدی آن گونه که شایسته بود جبران نشد. گفته می شود مظفرالدین شاه در ازای چهار سال تلاش مداوم این هنرمند، تنها 100 تومان به او پرداخت کرد؛ رقمی که تناسبی باارزش اثر و سختی کار نداشت. بنا بر برخی نقل ها، این بی مهری چنان بر روحیه استاد اثر گذاشت که پس از مدتی بیمار شد و درگذشت و سنگ قبر شاه، زندگی هنرمند سازنده اش را گرفت.

جعفر شهری، مورخ معاصر، سنگ قبر ناصرالدین شاه را این گونه توصیف کرده است: سنگ مرمر یک تکه در دو متر طول و یک متر و یک چارک (25 سانتی متر) عرض و چهار وجب ضخامت سوای زیر پایه یک پارچه بزرگ تر از رویی به امضای عمل استاد حسین حجارباشی با زیور و زوایا و با حاشیه از مروارید، پرزحمت ترین، دقیق ترین و هنرمندانه ترین حجاری است که چهار سال پیوسته صرف آن شده است.

قبر ناصرالدین شاه در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی در شهرری قرار دارد و سنگ قبر ناصرالدین شاه در گوشه ای از کاخ گلستان که با نام (خلوت کریم خانی) شناخته می شود، قرار دارد و به نمایش گذاشته شده است.

لازم به ذکر است، ناصرالدین شاه که در 18 سالگی بر تخت سلطنت نشست، چهارمین پادشاه سلسله قاجار بود. او در آستانه برگزاری جشن پنجاهمین سال پادشاهی خود، هنگام زیارت حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) هدف گلوله میرزا رضای کرمانی قرار گرفت و کشته شد؛ رخدادی که پایانی بر یکی از طولانی ترین دوره های سلطنت در تاریخ معاصر ایران بود.