به گزارش ورزش سه، بامداد امروز بزرگ‌‌ترین لحظه تاریخ مدرن فرنچایز نیویورک نیکس سرانجام فرا رسید. تیمی که بیش از نیم قرن زیر سایه ناکامی‌ها و حسرت‌ها زندگی می‌کرد، حالا با شکست سن‌آنتونیو‌با اقتدار و بدون حرف و حدیث در صدر بسکتبال جهان ایستاده، جیلن برانسن و هم تیمی‌هایش با پیروزی ۹۴ بر ۹۰ مقابل سن آنتونیو اسپرز در بازی پنجم فینال، مقتدرانه با حساب ۴ بر ۱ پیروز سری شدند تا جام قهرمانی پس از ۵۳ سال دوباره به نیویورک بازگردد.

نیکس برای رسیدن به این قهرمانی باشکوه، مسیر سخت و حماسی را طی کرد. آن‌ها در هر چهار پیروزی خود در این سری فینال کامبک زدند و بازی باخته را با برد عوض کردند. در بازی پنجم نیز نیویورکی‌ها ترسی از اختلاف ۱۶ امتیازی حریف نشان ندادند و با یک بازگشت شگفت‌انگیز دیگربه عنوان قهرمانی مسابقات NBA رسیدند. 

جیلن برانسن، ستاره این فصل نیکس با شایستگی تمام به عنوان ارزشمندترین بازیکن (MVP) فینال انتخاب شد، پس از بالا بردن جام قهرمانی در وسط زمین گفت: هیچ کلمه‌ای برای توصیف این حس ندارم. این قهرمانی همان چیزی بود که در تمام زندگی‌ام رویایش را می‌دیدم.

شب قهرمانی نیکس با یک جابجایی رکورد تاریخی همراه شد. برانسن با کسب ۴۵ امتیاز (که ۱۳ امتیاز آن به صورت متوالی در کوارتر چهارم به دست آمد)، رکورد بیشترین امتیاز یک بازیکن نیکس در فینال را که از سال ۱۹۷۰ با ۳۸ امتیاز در اختیار ویلیس رید افسانه‌ای بود، شکست تا نام خود را به عنوان معمار اصلی این قهرمانی جاودانه کند. 

برای این پوینت‌گارد چپ‌دست، این جام تکمیل‌کننده یک سه‌گانه بی‌نظیر در ایالت تگزاس بود؛ او پیش از این دو بار با دانشگاه ویلانوا در تگزاس قهرمان مسابقات NCAA شده بود و حالا سومین و مهم‌ترین جام دوران حرفه‌ای‌اش را در همین ایالت بالای سر برد.

میکال بریجز با ۱۴ امتیاز و جاش هارت با ۱۳ امتیاز و ۱۱ ریباند – دو هم‌تیمی سابق برانسن در دانشگاه ویلانوا – نقش کلیدی در کسب این رینگ قهرمانی داشتند تا نشان دهند فرمول قهرمانی آن‌ها در کالج، در بالاترین سطح NBA نیز جواب می‌دهد. 

نیکس که در بازی چهارم با جبران اختلاف ۲۹ امتیازی و با ریباند ثانیه‌های پایانی اوجی آنونوبی به پیروزی ۱۰۷ بر ۱۰۶ رسیده و بزرگ‌ترین کامبک تاریخ فینال NBA را ثبت کرده بود، در بازی پنجم هم کار را سخت شروع کرد.

آن‌ها در نیمه اول اسیر دفاع اسپرز و ویکتور ومبانیاما شدند؛ به طوری که در مقطعی تعداد بلاک‌شات‌های ومبانیاما (۵ بلاک) از کل گل‌های نیکس (۴ شوت) بیشتر بود. مجموع ۷۹ امتیاز دو تیم در نیمه اول، کمترین آمار در یک بازی فینال از سال ۲۰۱۰ (بازی هفتم لیکرز و سلتیکس) بود و شوت‌زنی ضعیف ۳۱.۸ درصدی دو تیم نیز یک رکورد منفی در تاریخ ثبت دیجیتال آمار فینال‌ها به حساب می‌آمد.

با این حال، عطش قهرمانی نیویورک تمام این آمارها را در نیمه دوم شست و برد. در شرایطی که کمتر از ۸ دقیقه به پایان بازی مانده بود و نیکس ۱۰ امتیاز عقب بود، برانسن با ۱۰ امتیاز متوالی بازی را مساوی کرد. پرتاب‌های آزاد سرنوشت‌ساز بریجز و آنونوبی در لحظات پایانی، پیروزی ۹۴ بر ۹۰ و در نهایت قهرمانی تاریخی را امضا کرد؛ آن هم در حضور هزاران هوادار نیویورکی که برای دیدن این لحظه تاریخی سالن حریف در تگزاس را تسخیر کرده بودند.

در سمت مقابل، تلاش‌های دیلن هارپر ۲۵ امتیازی و ویکتور ومبانیاما (۱۹ امتیاز، ۱۴ ریباند و ۵ بلاک) برای به تاخیر انداختن قهرمانی نیکس بی‌فایده بود و اسپرز علیرغم اینکه در هر ۵ بازی فینال ابتدا اختلاف را دو رقمی کرد، در نهایت سری را با حساب ۴ بر ۱ به قهرمان جدید لیگ واگذار کرد.

حالا در حالی که تعدادی از مسابقات جام‌جهانی فوتبال در نیویورک برگزار می‌شود شهر در تصرف هواداران تیم نیکس است و این جشن قهرمانی که بعد از ۵۳ سال به دست آمده جام‌جهانی را برای مردم این شهر در سایه قرار داده است!