به نقل از فرارو، بدن انسان میلیاردها نوع آنتی بادی تولید می کند که بخشی از سیستم ایمنی به شمار می روند و با شناسایی مولکول های موجود در باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها، مواد سمی و عوامل آلرژی زا، به مقابله با عوامل بیماری زا کمک می کنند.

این پادتن ها با علامت گذاری عوامل بیماری زا برای نابودی توسط سلول های ایمنی یا خنثی سازی مستقیم آنها، از بدن در برابر عفونت ها محافظت می کنند. با این حال، در برخی افراد، آنتی بادی ها به اشتباه به مولکول های طبیعی بدن متصل می شوند و باعث می شوند سیستم ایمنی به سلول ها و بافت های سالم حمله کند.

به این نوع آنتی بادی ها اتوآنتی بادی یا پادتن خودایمنی گفته می شود. تحقیقات پیشین نشان داده است که این پادتن ها می توانند مولکول های موجود در سیستم ایمنی را که برای مقابله با بیماری های عفونی مورد استفاده قرار می گیرند، هدف قرار دهند و وجود آنها با برخی بیماری های عفونی و التهابی مرتبط است.

اکنون محققان بر این باورند که روش های جدید برای شناسایی و کنترل اتوآنتی بادی ها ممکن است در درمان سرطان نیز کاربرد داشته باشد و به کاهش شدت بیماری در برخی افراد کمک کند.

لورن کازانوا ، پروفسور مؤسسه پژوهشی مرکز پزشکی کودکان در دانشگاه تگزاس ساوت وسترن، گفت شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد سیستم ایمنی نقش مهمی در سرطان ایفا می کند و هدف پژوهشگران این است که مشخص کنند آیا اتوآنتی بادی هایی وجود دارند که بتوانند در برابر سرطان نقش محافظتی داشته باشند یا بر پیامدهای بیماری تأثیر بگذارند.

محققان تاکنون اتوآنتی بادی هایی را شناسایی کرده اند که با حدود 12 مورد از 50 مولکول شناخته شده سیستم ایمنی موسوم به سیتوکین ها پیوند برقرار می کنند. این یافته ها به توسعه روش های درمانی جدید، از جمله برخی انواع ایمنی درمانی مانند مهارکننده های نقاط کنترلی سیستم ایمنی و سلول های T مهندسی شده با گیرنده آنتی ژن کایمریک یا CAR-T، کمک کرده است.

این درمان ها فرضیه ای را تقویت کرده اند که بر اساس آن، اتوآنتی بادی ها ممکن است در گسترش و رشد سرطان نقش داشته باشند. این فرضیه همچنین می تواند توضیح دهد که چرا برخی افراد با وجود داشتن عوامل خطر مادام العمر، به سرطان مبتلا نمی شوند.

پژوهشگران در این زمینه نوشته اند که مجموعه آنتی بادی ها، از جمله اتوآنتی بادی هایی که مسیرهای ایمنی را هدف قرار می دهند، احتمالاً در نظارت ایمنی بدن بر سرطان نقش دارد.

محققان قصد دارند در مطالعات آینده، اتوآنتی بادی ها را در گروه بزرگ تری از داوطلبان شناسایی و دسته بندی کنند. این گروه می تواند شامل افرادی با سندرم های ژنتیکی یا رفتارهایی باشد که خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهند؛ از جمله افراد سیگاری و سالمندان.