احمد زید آبادی، کارشناس مسائل سیاسی در کانال تلگرامی خود نوشت: دونالد ترامپ در پاسخ خبرنگاری که نظر او را در بارهٔ وضعیت آتش بس با ایران پرسیده، گفته است: "در آن منطقه از جهان، آتش بس یعنی اینکه شلیک هایتان به سمت یکدیگر، به شکل ملایم تری انجام شود!"

این گفته بدان معناست که در نگاه ترامپ یک جنگ کم شدت و یا مزمن، جنگ به حساب نمی آید و بنابراین، نقض آتش بس هم نیست و تا بی نهایت می تواند تداوم یابد!

اگر جنگ های پرشدت مثل شعله ور شدن آتش، هراس انگیز و مهیب هستند و توجه همگان را برای فرونشاندن سریع تر آن به خود جلب می کنند، جنگ های کم شدت مانند جزام عمل می کنند. حرکت شان آهسته و پیوسته است. به تدریج به امری قابل تحمل و عادی تبدیل می شوند، اما تأثیرشان فرسایش دهنده است. آهسته آهسته، توانایی ها و مزیت ها و امکانات را فرسایش می دهند تا زمانی که از آن آنها اثری باقی نماند.

از این رو، مسئولان کشور اگر واقعاً در پی پایان دادن به جنگ و ایجاد فرصتی برای بهبود وضع اقتصاد کشورند، لازم است دست بجنبانند و به سهم خود سریع تر عمل کنند. درگیر شدن کشور در یک جنگ کم شدت و فرسایشی، حجم مشکلات و بحران های پس از جنگ را انبوه تر و حل آنها را مشکل تر می کند.

لحن آرام این متن را به حساب کم اهمیت دانستن موضوع نگذارید! این لحن شبیه همان هشدار نسبت به وجود "میله" در جلو ماشین است که قصه اش را مدت ها پیش در همین کانال نقل کردم!

جوش و خروش نشان دادن برای یادآوری تهدیدها، دیگر ظاهراً نه اثری ندارد و نه حس و حال و انرژی آن در این سن و سال موجود است! پس خیلی آرام می گویم که بجنبید! وگرنه توفان اقتصاد به کولاک های می سی سی پی تبدیل می شود!