به گزارش "ورزش سه"، لیگ‌ها تورنمنت‌هایی مبتنی بر ثبات عملکرد هستند و جام‌های حذفی، هر چقدر هم که سعی شود ساختار آن‌ها به لیگ شبیه شود، بر اساس تک‌لحظه‌ها رقم می‌خورند. 

پس از سال‌ها برگزاری مرحله گروهی با حضور چهار تیم، سال ۲۰۲۴ فرمت جدیدی را با عنوان «مرحله لیگ» و قرعه‌کشی تقویم مسابقات به رقابت‌های یوفا آورد. قالبی که در یک مرحله مقدماتی طولانی‌تر (هشت بازی در مقایسه با شش بازی فرمت قبلی در لیگ اروپا و لیگ قهرمانان) به ثبات تیم‌ها پاداش بیشتری می‌دهد و هفته پایانی پر از هیجانی را به ما هدیه داد؛ اما پاری سن ژرمن برای اینکه برای دومین بار متوالی پاداش قهرمانی اروپا را از آن خود کند، نیازی به موفقیت در این مرحله نداشت.

 پاریسی‌ها در هر دو دوره بدون درخشش در این مرحله به جام رسیدند و به این ترتیب، تا حدودی ارزش و اهمیت آن را پایین آوردند. همان‌طور که می‌دانید، تیم قهرمان روند و الگو را تعیین می‌کند و پاری سن ژرمن به خوبی می‌داند که عجله برای رسیدن به اوج آمادگی در ابتدای فصل، لزوماً آن‌ها را به موفقیت نزدیک نمی‌کند؛ دقیقا مشابه اتفاقی که برای کریستال پالاس در لیگ کنفرانس رخ داد.

خواب آشفته پیش از آغاز جشن

پاری سن ژرمنِ قهرمان برای دومین بار از سخت‌ترین مسیر ممکن به جام رسید. فصل گذشته، آن‌ها برای قطعی کردن صعود خود به زحمت افتادند و تنها دو امتیاز با حذف فاصله داشتند. این فصل نیز آن‌ها با قرعه‌ای بسیار پیچیده شامل آتالانتا، بارسلونا، لورکوزن، بایرن مونیخ، تاتنهام، اتلتیک بیلبائو، اسپورتینگ و نیوکسل روبرو شدند. یک دلیل واضح برای سختی این لیست این است که از این جمع، تنها تیم ورزشگاه سان مامس (اتلتیک بیلبائو) نتوانست به مرحله یک‌شانزدهم نهایی راه یابد. پاری سن ژرمن راه رسیدن به قله را بلد بود و می‌دانست که گرفتن بلیط صعود، بسیار مهم‌تر از رتبه‌ای است که به دست می‌آورند. فرانسوی‌ها با چهار برد، دو مساوی و دو باخت در رتبه یازدهم (۱۴ امتیاز) قرار گرفتند. آن‌ها مجبور شدند در مرحله پلی‌آف (دور اضافی) مقابل موناکو بازی کنند و می‌دانستند که این آخرین دوره‌ای است که بازی برگشت آن در خانه‌شان برگزار می‌شود.

پاری سن ژرمن با وجود این نکته منفی که ناشی از رتبه آن‌ها در جدول لیگ بود، تهدید را به فرصت تبدیل کرد و از هر بازی در ورزشگاه پارک دو پرنس نهایت بهره را برد: پیروزی ۵ بر ۲ مقابل چلسی (۸-۲ در مجموع)، ۲ بر صفر مقابل لیورپول (۴-۰ در مجموع) و برد باشکوه ۵ بر ۴ برابر بایرن مونیخ (۶-۵ در مجموع). در حالی که تئوری‌ها علیه آن‌ها بود، باشگاه فرانسوی پایه‌های هر صعود را در خانه بنا کرد و کار را در زمین حریفان یکسره نمود تا هرگونه رویای بازگشت و کامبک را در نطفه خفه کند. آن‌ها در بوداپست، کارنامه قهرمانی دیگری را در لیگ قهرمانان تکمیل کردند که به دلیل عملکرد بی‌ثبات در مرحله اول، از سخت‌ترین مسیر ممکن به دست آمد؛ رکوردی که به نوعی دارد اهمیت مرحله مقدماتی را زیر سوال می‌برد.

پالاس مسیر پاریسی‌ها را تقلید می‌کند

پاری سن ژرمن تنها تیمی نیست که بدون درخشش در مرحله لیگ به مقام قهرمانی دست می‌یابد. کریستال پالاس، قهرمان لیگ کنفرانس در دیدار مقابل رایو وایکانو، در مرحله لیگ که کوتاه‌تر بود (شش بازی) در رتبه دهم قرار گرفت؛ مرحله‌ای که استراسبورگ صدرنشین آن شد اما در نیمه‌نهایی توسط شاگردان اینیگو پرز (با نتیجه ۲-۰ در مجموع) حذف گردید. در این فصل، تنها استون ویلا تیمی بوده که از میان ۸ تیم برتر مرحله لیگ به مقام قهرمانی رسیده است. در واقع، ویلایی‌ها هم‌امتیاز با المپیک لیون (۲۱ امتیاز) در رده دوم قرار گرفتند و در فینال، فرایبورگی را شکست دادند که در رتبه هفتم قرار گرفته بود.

در فصل گذشته، تنها پاری سن ژرمن بود که این مسیر طولانی را برای رسیدن به قله طی کرد. در لیگ اروپا، منچستر یونایتد و تاتنهام (تیم‌های سوم و چهارم مرحله لیگ) برای کسب جام رقابت کردند که در نهایت این جام به شمال لندن رفت. 

چلسی، در لیگ کنفرانسی که سطحی بسیار بالاتر از رقبایش داشت، همچنان این افتخار را برای خود حفظ کرده است که تنها قهرمانی باشد که به «دبل» دست یافته؛ یعنی صدرنشینی در مرحله گروهی و بالا بردن جام در ماه می.