به نقل از همشهری آنلاین، آرش نهاوندی: هوس های غذایی فقط مربوط به طعم نیست و می تواند به دلیل وضعیت خواب، استرس، وضعیت هورمون ها، کم آبی بدن، نوسانات قند خون و گاهی حتی خستگی عاطفی شکل بگیرد. بدن عادت دارد به طور خلاصه صحبت و تنها سیگنالی ارسال کند. اما سیگنال های احتمالی که بدن با هوس های غذایی ارسال می کند چیست؟

این کشش ناگهانی به سمت شیرینی ها یکی از رایج ترین هوس هاست. گاهی اوقات زمانی که قند خون پایین می آید، به خصوص اگر مدت زیادی چیزی نخورده باشید، این هوس ظاهر می شود. هوس شیرینی همچنین می تواند زمانی که خسته هستید ظاهر شود، زیرا مغز به دنبال سوخت سریع است. شکر می تواند به سرعت انرژی را فراهم کند به همین دلیل بدن در شرایط احساس کمبود آن را درخواست می کند.

استرس هم می تواند نقش داشته باشد. وقتی غرق در استرس هستید، بدن اغلب به سمت غذاهای آرامش بخش که احساس آرامش منتقل می کنند، متمایل می شود.

اگر مدام به سراغ چیپس، سیب زمینی سرخ کرده یا هر چیز شور دیگری می روید، ممکن است بدن شما در حال واکنش به از دست دادن مایعات یا خستگی باشد.

هوس نمک اغلب پس از تعریق، ساعات طولانی در گرما یا دوره های کم آبی بدن بیشتر می شود. گاهی اوقات نیز زمانی که از نظر ذهنی خسته و به دنبال طعمی قوی و فوری هستید که خستگی را از بین ببرد، خود را نشان می دهد.با این اوصاف، هر هوس شوری به معنای کمبود سدیم نیست. اغلب اوقات، بدن و مغز شما به دنبال راحتی یا یک رفع خستگی سریع هستند. غذاهای شور برای سیر شدن سریع طراحی شده اند، به همین دلیل است که وقتی خسته هستید، می توانند تقریبا حس مغناطیسی در شما ایجاد کنند.

نان، ماکارونی، برنج، نان تست و رشته فرنگی از جمله خوراکی هایی است که افراد دوست دارند به طور مکرر مصرف کنند، زیرا کربوهیدرات ها عمیقا با راحتی و انرژی گره خورده اند. اگر در طول روز به اندازه کافی غذا نخورید، بدن ممکن است کربوهیدرات را به عنوان منبع سوخت کارآمد درخواست کند. اما هوس کربوهیدرات می تواند زمانی که رژیم غذایی خیلی سختی داشته اید یا وعده های غذایی را حذف کرده اید نیز ظاهر شود. بدن تمایل دارد در برابر محدودیت مقاومت کند.

همچنین یک جنبه روانشناختی وجود دارد. کربوهیدرات ها گرم، نرم و اغلب با ایجاد حس امنیت مرتبط هستند. وقتی زندگی ناپایدار به نظر می رسد، افراد اغلب هوس غذاهایی می کنند که احساس ثبات به فرد منتقل کنند.

وقتی هوس غذای سرخ شده می کنید، مسئله ممکن است کمتر مربوط به روغن و بیشتر مربوط به احساس غرق شدن در غذا باشد. غذاهای چرب، غلیظ، سیرکننده و غیرقابل چشم پوشی هستند. آن ها معمولا در لحظاتی صرف می شوند که بدن چیزی به اندازه کافی سنگین می خواهد تا احساس آرامش کند.

آن ها همچنین می توانند زمانی که کم خواب هستید ظاهر شوند، زیرا مغزهای خسته اغلب به دنبال طعم های غنی تر و قوی تر هستند. گاهی اوقات هوس صرفا یک عادت است. اگر معمولا خستگی را با غذای بیرون بر در می کنید، مغز شما این الگو را به خاطر می آورد و آن را تکرار می کند.

برخی هوس ها فراتر از فهرست معمول تنقلات می روند. برای مثال، میل شدید به جویدن یخ گاهی اوقات می تواند با کمبود آهن مرتبط باشد. هوس مواد غیرخوراکی ارزش توجه دارد، زیرا ممکن است نشانه این باشد که اتفاق خاص تری در حال رخ دادن است. این الگوها همیشه نگران کننده نیستند، اما نباید نادیده گرفته شوند.

به خاطر داشته باشید که هوس ها دشمن تان نیستند. آن ها سرنخ هستند و همیشه تمام داستان را نمی گویند، اما اغلب به چیزی واقعی اشاره می کنند.

گاهی اوقات می تواند یک گرسنگی فیزیکی باشید و گاهی خستگی، گاهی هم استرس. در برخی موارد هم فقط بدنی است که می خواهد با دقت بیشتری شنیده شود. هدف هم سرکوب هوس یا اطاعت از هر یک از آن ها نیست، هدف این است که به الگو توجه و سیگنال را درک کنید و با کمی هوش بیشتر از احساس گناه پاسخ دهید. معمولا از این نقطه به بعد است که تغذیه بهتر شروع می شود.