با این حال، متخصصان تأکید می کنند که شواهد علمی درباره اثر مستقیم چای دارچین و زنجبیل بر قند خون هنوز محدود است.

به گفته متخصصان، بخش قابل توجهی از مطالعات انجام شده درباره دارچین و زنجبیل، به جای چای، روی پودر، عصاره یا مکمل های این مواد انجام شده است. بنابراین نمی توان نتایج این مطالعات را به طور مستقیم به یک فنجان چای دارچین و زنجبیل تعمیم داد.

در یک مطالعه کوچک، تأثیر مصرف روزانه دارچین آسیاب شده بر قند خون افراد سالم بررسی شد. محققان دریافتند مصرف روزانه 3 تا 6 گرم دارچین، معادل حدود یک تا یک ونیم قاشق چای خوری، با بهبود سطح قند خون پس از وعده غذایی همراه بود.

یکی از نکات قابل توجه این مطالعه این بود که مقدار دارچین استفاده شده، تقریباً مشابه مقداری بود که افراد ممکن است در خانه مصرف کنند.

در یک بررسی گسترده تر، پژوهشگران نتایج 109 مطالعه درباره اثرات زنجبیل بر سلامت انسان را بررسی کردند که تنظیم قند خون نیز یکی از موضوعات مورد مطالعه بود.

سه مطالعه از میان پژوهش های بررسی شده نشان دادند که مصرف زنجبیل می تواند سطح قند خون ناشتا را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

با این حال، پژوهشگران تأکید دارند که این یافته ها بیشتر درباره مصرف زنجبیل به شکل مکمل یا فرآورده های غلیظ است و شواهد درباره تأثیر نوشیدن چای زنجبیل همچنان محدود است.

در یک مطالعه روی افراد مبتلا به دیابت نوع 2، اثر چای سیاه حاوی موادی مانند هل، دارچین، زنجبیل یا زعفران بررسی شد.

نتایج نشان داد دارچین ممکن است اثر اندکی بر کاهش قند خون ناشتا داشته باشد؛ با این حال، نه دارچین و نه زنجبیل در مقایسه با گروه کنترل، بهبود قابل توجهی در کنترل کلی قند خون ایجاد نکردند.

بنابراین اگرچه برخی شواهد از فواید احتمالی این دو ماده حمایت می کنند، هنوز نمی توان گفت که نوشیدن چای دارچین و زنجبیل به تنهایی می تواند قند خون را به شکل قابل توجهی کنترل کند.

فواید احتمالی دارچین و زنجبیل فقط به قند خون محدود نمی شود.

هر دو ماده حاوی ترکیبات طبیعی مختلفی هستند که می توانند بر سلامت بدن تأثیر بگذارند. برای مثال، زنجبیل و دارچین دارای ترکیبات فنولی مانند جینجرول و سینامالدهید هستند که خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی دارند.

برخی تحقیقات درباره دارچین نیز احتمال فواید آن را در زمینه بیماری های قلبی عروقی، بیماری های عصبی و حتی برخی سرطان ها بررسی کرده اند.

از سوی دیگر، زنجبیل ممکن است در کاهش التهاب و دردهای مزمن مؤثر باشد و به ویژه برای کمک به علائم گوارشی مورد توجه قرار گرفته است.

زنجبیل همچنین می تواند برای افرادی که دچار ناراحتی معده یا تهوع هستند، مفید باشد.

با این حال، باید توجه داشت که بسیاری از مطالعات انجام شده درباره این مواد، از عصاره یا مکمل های زنجبیل و دارچین با دوز بسیار بالاتر از مقدار موجود در یک فنجان چای استفاده کرده اند.

مصرف معمول چای دارچین و زنجبیل برای بیشتر افراد سالم، عموماً بی خطر در نظر گرفته می شود؛ اما مصرف زیاد آن ممکن است برای برخی افراد مشکل ایجاد کند.

متخصصان هشدار می دهند که دارچین و زنجبیل ممکن است علائم رفلاکس اسید معده را تشدید کنند. بنابراین افرادی که مستعد سوزش سر دل یا رفلاکس هستند، بهتر است مقدار کمتری از این نوشیدنی مصرف کنند یا در صورت تشدید علائم، از مصرف آن صرف نظر کنند.

مصرف مقادیر زیاد زنجبیل غلیظ یا مکمل های زنجبیل نیز ممکن است باعث ناراحتی شکمی یا اسهال شود.

همچنین افرادی که دارو مصرف می کنند یا بیماری زمینه ای دارند، بهتر است پیش از مصرف منظم مکمل های دارچین با پزشک خود مشورت کنند.

چای دارچین و زنجبیل می تواند یک نوشیدنی کم کالری و مفید در رژیم غذایی باشد و ترکیبات موجود در آن خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی دارند. برخی مطالعات نیز از اثر احتمالی دارچین و زنجبیل بر قند خون حمایت می کنند.

با این حال، شواهد درباره خودِ چای دارچین و زنجبیل هنوز کافی نیست و نباید از آن به عنوان درمان دیابت یا جایگزین داروهای تجویزشده استفاده کرد. برای کنترل قند خون، تغذیه متعادل، فعالیت بدنی، خواب کافی و درمان تجویزشده توسط پزشک همچنان نقش اصلی را دارند.