به گزارش "ورزش سه"، اما این موضوع برای توپچی‌ها اهمیتی ندارد. آرسنال بار دیگر با همان روشی که بارها در این فصل نجاتش داده، سه امتیاز دیگر را به دست آورد.

گل کای هاورتز با ضربه سر روی ارسال کرنر، نوزدهمین بازی متفاوت آرسنال در لیگ برتر بود که در آن از روی ضربات ایستگاهی به گل رسیدند؛ آماری که رکورد مشترک در یک فصل ۳۸ بازیه لیگ محسوب می‌شود. حالا آرسنال تنها یک قدم تا قهرمانی لیگ برتر پس از ۲۲ سال انتظار فاصله دارد.

شب پراضطرابی در ورزشگاه امارات رقم خورد؛ شبی که کاملاً عصاره فصل آرسنال را نشان می‌داد. 

تیم میکل آرتتا در این فصل بارها ثابت کرده می‌تواند با هر روشی، حتی بدون نمایش زیبا، به پیروزی برسد. تکرار چنین بردهایی در طول یک فصل، این ادعا را که آرسنال خوش‌شانس بوده یا شایسته صدر جدول نیست، رد می‌کند. 

هیچ تیم دیگری، حتی آن‌هایی که در ضربات ایستگاهی مهارت دارند، نتوانسته چنین ثباتی نشان دهد.

این آرسنال یادآور تیم‌های دوران جورج گراهام است؛ بردهای حداقلی، تمرکز بر نتیجه و سپس فکر کردن به بازی بعدی. گل هاورتس مقابل برنلی همین مسیر را ادامه داد. با این حال، حفظ برتری یک‌گله باعث شد اضطراب در سکوها کاملاً محسوس باشد. هرچند برنلی حتی یک شوت در چارچوب نداشت، اما در مقاطعی سرزنده بازی کرد و نشان داد که قصد دارد در کورس قهرمانی اخلال ایجاد کند. آرسنال هم تنها دو شوت در چارچوب زد، اما همان یک گل کافی بود.

بخش جنجالی بازی به صحنه‌ای بازمی‌گشت که هاورتز با تکلی خطرناک، لزلی اوگوچوکو را هدف قرار داد. بسیاری انتظار کارت قرمز داشتند، اما داور تنها کارت زرد نشان داد؛ تصمیمی که پس از اعتراض‌های اخیر آرتتا به داوری‌ها، این‌بار به سود آرسنال تمام شد.

در ادامه، ورود ویکتور گیوکرش از روی نیمکت نقش مهمی در حفظ نتیجه داشت. او با جنگندگی، نگه داشتن توپ و فشار به خط دفاعی برنلی، نشان داد چقدر در سیستم آرتتا پیشرفت کرده است. تشویق شدید هواداران پس از گرفتن یک اوت ساده، نشانه تغییر نگاه آن‌ها به مهاجمی بود که زمانی نقطه ضعف خط حمله محسوب می‌شد.

در پایان، آرتتا با شوخی گفت که بزرگ‌ترین هوادار بورنموث خواهد بود؛ چرا که اگر منچسترسیتی مقابل آن‌ها امتیاز از دست بدهد، آرسنال قهرمان می‌شود. فوتبال گاهی با همین تصادف‌ها، داستان‌های عجیب و کامل می‌سازد.