درحالی که آمارهای رسمی از رشد 69 درصدی ورودی آب به سدها نسبت به سال گذشته حکایت دارد، اما گزارش وضعیت مخازن زنگ خطر جدیدی را به صدا درآورده است؛ 34 درصد از ظرفیت حیاتی سدهای ایران همچنان در حسرت آب مانده و تکیه بر آمارهای میان مدت، تصویری شکننده از امنیت آبی کشور ترسیم می کند.

به گزارش ایرنا، آخرین داده های عملیاتی از سدهای مخزنی کشور منتهی به 26 اردیبهشت ماه سال آبی 1405-1404، گویای واقعیتی دوگانه در تامین منابع آب است. اگرچه بارندگی های اخیر توانسته است حجم ورودی آب به مخازن را به رقم 37.04 میلیارد مترمکعب برساند که جهشی خیره کننده نسبت به سال قبل محسوب می شود، اما نگاهی دقیق تر به عمق آمارها، لایه های پنهانی از بحران را نمایان می کند.

رشد 69 درصدی ورودی آب نسبت به سال گذشته، بیش از آنکه نشانه فراوانی باشد، عمق خشکسالی سال قبل را یادآوری می کند. واقعیت نگران کننده اینجاست که وقتی وضعیت فعلی را با متوسط 10 ساله مقایسه می کنیم، متوجه می شویم ورودی آب فقط 8 درصد بیشتر از میانگین بلندمدت است؛ این یعنی ما به وضعیت عادی بازگشته ایم و هنوز با ذخیره استراتژیک فاصله داریم.

در حال حاضر 34.23 میلیارد مترمکعب آب در مخازن سدها ذخیره شده است. با وجود اینکه این رقم نسبت به سال گذشته 26 درصد بهبود یافته، اما میزان پرشدگی سدها روی عدد 66 درصد متوقف شده است. این بدان معناست که درست در آستانه ورود به فصل گرما و اوج تقاضا، یک سوم ظرفیت سدها خالی است.

آمارها نشان می دهد که مدیریت منابع آب کشور با احتیاط بالایی عمل کرده و میزان خروجی آب از سدها نسبت به متوسط 10 ساله، 12 درصد کاهش یافته است. این رویکرد انقباضی نشان دهنده بیم از آینده و عدم اطمینان به پایداری منابع آبی در ماه های پیش رو است.

عبور از مرز روانی 69 درصد رشد ورودی نباید منجر به خوش بینی کاذب و عادی انگاری مصرف در بخش های کشاورزی و خانگی شود. با توجه به اینکه فقط هشت درصد نسبت به میانگین 10 ساله جلو هستیم، هرگونه سوءمدیریت در توزیع یا اسراف در مصرف، می تواند ذخایر فعلی را به سرعت تخلیه کرده و کشور را در نیمه دوم سال با چالش جدی تامین آب روبه رو کند.​