به نقل از shojerr، نقاشی های حیات وحش کارل برندرز گاهی آن قدر واقعی به نظر می رسند که بیشتر شبیه عکس های نمای نزدیک هستند تا نقاشی؛ موهای تک تک حیوانات، پرها و حتی تکه های بسیار کوچک خزه، همگی با دست نقاشی شده اند.

اما چیزی که آثار او را عجیب تر می کند این است که بسیاری از این صحنه ها در واقعیت هرگز اتفاق نیفتاده اند. برندرز به دل طبیعت می رود و تعداد زیادی عکس مرجع از حیوانات، صخره ها، گیاهان و مناظر ثبت می کند و سپس در استودیو، این مشاهدات را با تخیل خودش ترکیب می کند. او یک بار توضیح داده بود که حیوانات وحشی معمولاً قبل از اینکه بتوانید به درستی آن ها را بررسی کنید، ناپدید می شوند؛ بنابراین نقاشی به او اجازه می دهد صحنه هایی را خلق کند که تجربه کردنشان در دنیای واقعی تقریباً غیرممکن است.

دقت او در جزییات مرز وسواس را رد می کند. برندرز کمال گرایی را بیماری خودش توصیف کرده و گفته است اگر یک سنگ یا شاخه را از نقاشی حذف کند، احساس می کند چیزی درست نیست؛ چون مدام به این فکر می کند که در دنیای واقعی چه چیزی ممکن است زیر آن قرار داشته باشد. او همان دقت و توجه را برای یک تکه کوچک گلسنگ یا گروهی از کفشدوزک ها به خرج می دهد که برای یک ببر یا شیر.

جالب اینکه فعالیت حرفه ای او از نقاشی های مشهور حیات وحش فاصله زیادی داشت. برندرز که در بلژیک بزرگ شد، به عنوان تصویرگر تجاری کار می کرد و حتی کمیک می کشید، تا اینکه شغلی در زمینه تصویرسازی کتاب های مربوط به حیوانات پیدا کرد. آثار او سرانجام آن قدر واقع گرایانه شدند که در سال 1997 نمایشگاهی بزرگ شامل 30 اثر از او در موزه تاریخ طبیعی کارنگی برگزار شد. با وجود تمام این موفقیت ها، برندرز گفته است حتی دوست ندارد خودش را هنرمند بنامد: من هنرمند نیستم؛ من نقاشم.