فوتبال 360 نوشت: انتشار فهرست ماقبل نهایی تیم ملی برای حضور در جام جهانی، شایعه رواج یافته را تایید کرد: سردار آزمون خط خورده است. سومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران به دلیل انتشار یک استوری از ملاقاتش با مقامات اماراتی مورد هجمه جریان خاص قرار گرفت و خیلی سریع، عرصه بر او تنگ شد. حمله به سردار آزمون در روزهایی که کشور درگیر جنگ 40 روزه بود، شروعی برای پروژه حذف یکی از بزرگترین مهاجمان تاریخ فوتبال ایران شد. تلاش ها در این زمینه هم به بار نشست و مشخص شد امیر قلعه نویی هم به توصیه هایی که درباره سردار به او شده، عمل کرده است.

جرم سردار آزمون

سردار آزمون مهاجم تیم ملی ایران که چند صباحی می شود در باشگاه شباب الاهلی امارات بازی می کند، کارنامه درخشانی در تیم ملی دارد. او با 2 دوره حضور در جام های جهانی 2018 و 2022 یکی از باتجربه های تیم ملی به شمار می رود؛ یکی از همان بزرگانی که هر وقت کار قلعه نویی در درآوردن بازی گره می خورد، سیبل می شد. با این وجود، فاصله سردار با تیم ملی برای سفر به آمریکا و تجربه جام جهانی سوم، بیشتر و بیشتر شد. راه اندازی جریانی هدفمند علیه او، کاری کرد تا کادر فنی تیم ملی، به راحتی چشمش را روی این بازیکن ببندد. جرم؟ همان طور که گفته شد، انتشار تصویر ملاقاتش با مقامات دبی در میانه جنگ 40 روزه.

سردار معصوم نیست ولی...

قرار نیست در این سطور از سردار آزمون و اعمالش دفاع شود؛ آدمی، با نیت های متفاوت غیرقابل پیش بینی است. همین حالا منتقدان سردار هم ادعای معصومیتی نخواهند داشت. از این حیث و با درنظر گرفتن ماهیت انسانی این بازیکن، طبیعی است که او هم بعضی وقت ها دست به رفتاری بزند که شاید زمان مناسبی برای انجامش انتخاب نکرده باشد. کما اینکه در همان روزها که سردار به واسطه یک استوری اینستاگرامی مورد حمله جریان خاص قرار گرفت، بازیکن و بازیکنانی بودند که فعل خبرسازتری انجام دادند ولی به درستی مدیریت شدند و به تیم ملی برگشتند. درباره سردار ولی چنین نشد؛ او هم سفره دشمنان تلقی شد و با قلم قرمز قلعه نویی روبرو شد.

پروژه حذف راه حل درستی است؟

قبل از آنکه سردار آزمون بابت رفتاری غیرفوتبالی مورد نقد قرار بگیرد، مهاجم تیم ملی ایران است؛ یکی از بهترین هایش. طبیعی است که می توانست بهتر هم باشد ولی در مقایسه با هم نسلانش در زمره تاپ ترین هاست. او برای همین تیم ملی که چند صباحی می شود تبدیل به خط قرمز شده و انتقاد از آن بعضی وقت ها در زمره گناهان کبیره قرار می گیرد، عرق ریخته و زحمات زیادی کشیده است. آمار هم گواه چنین ادعایی است؛ اگر در اردوی اخیر خط نمی خورد و بازی ها را از دست نمی داد، چه بسا هنوز هم دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران بود. حالا حتی با وجود آنکه دیگر در تیم ملی نیست ولی همچنان فاصله اندکی با مهدی طارمی در جایگاه دوم دارد.

با این حال، رفتار شتابزده با چنین چهره ای که کارنامه فنی قابل قبولی دارد، او را یکی دیگر از اهداف پروژه حذف قرار داده است؛ ساده ترین راه حل یک جریان برای نیل به اهداف ترسیم شده. مشخص نیست چرا در روزهایی که انسجام و وحدت بیش از هر زمان دیگری نیاز است، پروژه حذف اعمال می شود. سردار محصول کدام سیستم و چرخه است؟ آیا رفتار قهری با چنین چهره هایی در گذشته، نتایج رضایت بخشی به همراه داشته که قرار باشد فهرست را با نام آزمون، پروپیمان تر کنند؟ همین جریان مشخص، باید پاسخ این سوال را در خلوت مطرح و نتیجه گیری کند.

سردار یکی دیگر از بی شمار جوانان مستعدی است که ممکن است مثل خیلی ها فکر نکند ولی با عرق ریختن برای پیراهن تیم ملی، وجدانش را راحت و آسوده نگه داشته است. به راستی، تسویه حساب های شخصی، آن هم با واژگان عامه پسندی که این روزها رواج بیشتری پیدا کرده، راه حلی برای برون رفت از این شرایط است؟