کارشناسان روان شناسی معتقدند دریافت خبر ابتلا به بیماری های سخت، فراتر از یک چالش جسمی، به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند عمل می کند که با ایجاد وضوح ذهنی بی سابقه، فرد را وادار به بازنگری در اولویت ها و انجام تغییرات بنیادین در زندگی می سازد.

به نقل از یور تانگو، یافتن خوشبختی حتی برای افراد سالم نیز چالش برانگیز است؛ حال تصور کنید برای کسانی که با یک تشخیص پزشکی تغییردهنده زندگی روبرو شده اند (یا عزیزی را در این وضعیت می بینند)، این مسیر چقدر دشوارتر به نظر می رسد. با این حال، حقیقت شگفت آوری در بطن این تجربیات نهفته است: برای بسیاری، یک بیماری سخت به مثابه نیرویی قاهر عمل می کند که آن ها را وادار می سازد تا سرانجام بخش هایی از زندگی خود را که سال ها به تعویق انداخته بودند، تغییر دهند.

تشخیص یک بیماری جدی، بدون شک فرد را به بازنگری در اولویت ها و آنچه در زندگی واقعاً اهمیت دارد، وامی دارد. اگرچه این مواجهه می تواند در ابتدا ترسناک یا فلج کننده باشد، اما روان شناسان بر این باورند که این رخداد می تواند بستری برای رشد شخصی و تحولی مثبت باشد. تحقیقات تأیید می کنند که تشخیص بیماری، واقعه ای بزرگ است که در کنار چالش های بی شمار، فرصت هایی برای بلوغ روانی به همراه می آورد. تغییر در روتین های روزمره و درگیری با طیف وسیعی از احساسات، بخشی از فرآیند انطباق است، اما در ورای این سختی ها، خبری نویدبخش وجود دارد.

کارشناسان توضیح می دهند یک تشخیص پزشکی ویرانگر، سطحی از وضوح و شفافیت ذهنی را به ارمغان می آورد که انسان ها به ندرت در شرایط عادی به آن دست می یابند. در چنین موقعیتی، نادیده گرفتن آنچه در زندگی درست نیست یا آزاردهنده است، دشوار می شود. رویارویی با محدودیت زمان یا ابهام در آینده، بسیاری را بر آن می دارد تا بالاخره در مورد تغییراتی که سال ها از آن ها فرار می کردند، دست به اقدام بزنند.

در ادامه، کارشناسان به بررسی دلایل این پدیده می پردازند:

دکتر جویس فاین، روان شناس، پیشنهاد می کند افرادی که با شرایط تغییردهنده زندگی روبرو می شوند، باید به طور مستمر عشق خود را به عزیزانشان ابراز کنند، مشکلات پیش پاافتاده و به اصطلاح لوکس دنیای مدرن را از زاویه ای جدید ببینند و نسبت به شادی هایی که همین حالا می توانند داشته باشند، آگاه باشند؛ فارغ از اینکه دهه ها پیش رو دارند یا تنها چند لحظه.

مطالعات نشان می دهند که درک بیماری مزمن به عنوان یک فعالیت تحول آفرین بسیار راهگشا است. به جای اینکه بیماری را صرفاً اتفاقی بدانیم که برای فرد رخ داده، می توان آن را چیزی دانست که فرد به طور فعالانه با آن زندگی می کند. این تغییر دیدگاه به حفظ کنترل بر زندگی و یادگیری مهارت های تطبیقی کمک شایانی می کند.

استوارت فنسترهایم، درمانگر خانواده و ازدواج، خاطرنشان می کند: بخش غم انگیز بیماری های سخت این است که متوجه می شوید دلتنگ فرصت های از دست رفته خواهید شد، اما دقیقاً همین آگاهی، کلید دستیابی به خوشبختی است. وقتی با محدودیت حیات روبرو می شوید، می خواهید اطمینان حاصل کنید که هر روزتان معنایی دارد.

او می افزاید باید به گونه ای زندگی کرد که چه در سلامت و چه در بیماری، بدانیم زندگی خود و کسانی را که با آن ها در تعامل بوده ایم، به دلیل تلاقی مسیرهایمان، غنی تر و بهتر کرده ایم. این وضوح در هدف، باعث می شود فرد از روابط سمی یا مشاغل بی معنا سریع تر از هر زمان دیگری دل بکند.

بیماری می تواند انگیزه ای برای در آغوش کشیدن زندگی باشد، نه فرار از آن. دکتر الیوت لبو، روان شناسی که خود با دیابت نوع یک دست و پنجه نرم می کند، می گوید: پذیرش این وضعیت دشوار بود، اما من از تشخیصی که گرفتم به عنوان محرکی برای زندگی در لحظه استفاده کردم. تصمیم گرفتم به جاهایی بروم که هرگز ندیده بودم، کارهایی را امتحان کنم که هرگز جسارت انجامشان را نداشتم و از زندگی لذت ببرم.

بیماری فرصتی نادر برای ارزیابی دوباره زندگی و رهایی از قید و بندهای ناخوشایندی است که مانع حرکت شما بوده اند. در حالی که افراد سالم اغلب تمایل دارند با وضعیت موجود سازش کنند و به شرایط متوسط رضایت دهند، جیلیان فرازین، مددکار اجتماعی، بیماران را تشویق می کند تا از این زمان برای تغییر چیزهایی استفاده کنند که پیش از این هرگز تصور تغییر دادنشان را نداشتند.

برای رسیدن به این سطح از انگیزه، گاهی کمک گرفتن از یک درمانگر ضروری است تا فرد بتواند انتخاب های مثبت تری داشته باشد. این انتخاب ها می تواند به سادگیِ تصمیم برای برخاستن و ادامه دادن در هر روز جدید باشد.

جنسا، یکی از بازماندگان سرطان روده بزرگ، زندگی خود را با تمرکز بر رسیدن به نقاط عطف کوچک تغییر داد. از نظر او، بحث بر سر شجاع بودن یا مثبت اندیشی مداوم نیست؛ بلکه موضوع فقط ادامه دادن است. شاید شجاعت واقعی همین باشد: ادامه دادن در مسیر، در حالی که شادی ها در طول این مسیر به تدریج خود را نشان می دهند.

داشتن هدف در زندگی حیاتی است. تا زمانی که تلاش نکنید، هرگز نخواهید فهمید زندگی تان چگونه می تواند تغییر کند. شاید بتوان منتظر نشست تا خوشبختی به سراغ آدم بیاید، اما ممکن است این انتظار بیش از زمان باقی مانده به طول انجامد؛ بنابراین، اکنون زمان انجام همان تغییراتی است که سال ها از آن ها اجتناب کرده اید.

بیماری های سخت مانند یک تکانه ی وجودی عمل می کنند. این تشخیص ها، لایه های کاذب و تعارفات اجتماعی را کنار می زنند و فرد را با عریان ترین پرسش زندگی مواجه می کنند: اگر قرار باشد این آخرین فصل زندگی من باشد، آیا می خواهم آن را همین گونه سپری کنم؟ پاسخ به این سوال، همان نیروی محرکه ای است که منجر به مهاجرت های ناگهانی، آشتی های بزرگ، استعفا از کارهای فرساینده و در نهایت، کشف معنای واقعی زندگی می شود.

کارشناسان همگی موافق هستند که لازم نیست حتماً با یک فاجعه روبرو شویم تا بیدار شویم، اما برای کسانی که در این مسیر قرار گرفته اند، بیماری می تواند از یک بن بست به یک جاده ی جدید و پرمعنا تبدیل شود.

منبع: فرارو