درختان یکی از مهم ترین بخش های اکوسیستم زمین هستند؛ زیرا اکسیژن تولید می کنند، هوا را پاک نگه می دارند، آب وهوا را تنظیم می کنند و زیستگاه حیوانات را فراهم می سازند. طبق اعلام سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، حدود 31 درصد از سطح خشکی های زمین را جنگل ها پوشانده اند و این پوشش برای ادامه حیات بسیار مهم است.

به گزارش فرادید، با این حال، برخی کشورها تقریباً هیچ جنگلی ندارند. نبود درختان انبوه در این کشورها معمولاً به دلیل کمبود بارش یا سرمای شدید و پوشش دائمی برف و یخ است. در برخی مناطق نیز فعالیت های انسانی مانند شهرسازی، معدن کاری و قطع گسترده درختان باعث نابودی جنگل ها شده است.

قطر یکی از خشک ترین کشورهای جهان است. آب وهوای بیابانی و بارندگی بسیار کم باعث شده رشد جنگل های طبیعی تقریباً غیرممکن باشد. هرچند این کشور پارک ها و فضاهای سبز مصنوعی ایجاد کرده، اما جنگل طبیعی در آن وجود ندارد.

گرینلند تقریباً هیچ درختی ندارد؛ زیرا بیشتر سرزمین آن با لایه های ضخیم یخ پوشیده شده است. دمای بسیار پایین در بیشتر ماه های سال مانع رشد جنگل ها می شود و تنها بوته ها و علف های کوتاه در برخی مناطق ساحلی دوام می آورند.

بحرین نیز کشوری بیابانی با بارندگی بسیار محدود است. خاک خشک و شور این کشور شرایط مناسبی برای رشد درختان بزرگ فراهم نمی کند. بیشتر فضای سبز بحرین از طریق آبیاری مصنوعی حفظ می شود.

موناکو یکی از کوچک ترین و شهری ترین کشورهای جهان است. ساختمان های فشرده، جاده ها و پروژه های لوکس تقریباً جایی برای جنگل های طبیعی باقی نگذاشته اند. در عوض، این کشور بر باغ ها و فضاهای سبز شهری تمرکز دارد.

واتیکان با مساحت تنها 0٫44 کیلومتر مربع، عملاً هیچ جنگل طبیعی ندارد. فضای این کشور کوچک کاملاً توسط ساختمان های مذهبی، دیوارها و باغ های طراحی شده اشغال شده است و جایی برای جنگل وجود ندارد.

کویت نیز مانند قطر دارای بیابان های گسترده و بارندگی سالانه بسیار کم است. شرایط سخت آب وهوایی، بادهای شدید و زمین های شور مانع رشد طبیعی درختان شده اند.

سن مارینو کشوری کوچک و کوهستانی در میان ایتالیاست. مساحت کم و مناطق شهری باعث شده پوشش جنگلی طبیعی آن بسیار محدود باشد.

مالت به دلیل زمین های سنگی و آب وهوای خشک مدیترانه ای، جنگل طبیعی بسیار کمی دارد. طی قرن ها نیز درختان زیادی برای کشاورزی، ساخت وساز و سوخت قطع شدند. امروزه برنامه هایی برای کاشت درخت و افزایش فضای سبز در این کشور اجرا می شود.

نائورو در گذشته پوشش گیاهی بیشتری داشت، اما استخراج فسفات بخش بزرگی از طبیعت آن را نابود کرد. مناطق وسیعی از این کشور به زمین های خشک و غیرقابل کشت تبدیل شده اند. اکنون پروژه هایی برای بازسازی محیط زیست در حال اجراست.

هاییتی دهه هاست با جنگل زدایی شدید روبه رو است. بسیاری از درختان برای تولید زغال و سوخت قطع شدند و همین مسئله باعث فرسایش خاک، سیل و آسیب های زیست محیطی گسترده شده است.