به گزارش دنیای اقتصاد به نقل از رویترز، ذی نفع اصلی این انتخابات، حزب پوپولیست رفرم یوکی (اصلاحات بریتانیا) به رهبری نایجل فاراژ، از فعالان سرشناس برگزیت بود که بیش از 700کرسی شوراها را در انگلستان به دست آورد. با اعلام نتایج در اواخر روز جمعه، این حزب می تواند اپوزیسیون اصلی را در اسکاتلند و ولز در برابر حزب ملی اسکاتلند (حامی استقلال) و حزب پلاید کامری تشکیل دهد. نتایج نشان دهنده فروپاشی سیستم سنتی دو حزبی بریتانیا و گذار به یک دموکراسی چند حزبی بود؛ تحولی که تحلیلگران آن را یکی از بزرگ ترین دگرگونی های سیاست بریتانیا در یک قرن گذشته می دانند. به طوری که احزاب کارگر و محافظه کار که زمانی کاملا مسلط بودند، آرای خود را نه تنها به حزب اصلاحات، بلکه به حزب چپ گرای سبز در سوی دیگر طیف سیاسی و همچنین به ملی گرایان در اسکاتلند و ولز واگذار کردند.

با وجود این شکست ها، متحدان استارمر حمایت خود را از مردی اعلام کردند که میزان محبوبیتش به یکی از بدترین سطوح در میان رهبران بریتانیا سقوط کرده است. او به خبرنگاران در ایلینگ در غرب لندن (نقطه روشن نادری که حزب کارگر در آن کنترل شورا را حفظ کرد) گفت: من قرار نیست کنار بکشم. او در برابر فعالان حزب کارگر، لحظه ای ابراز پشیمانی کرد و گفت که مسوولیت کامل این شکست ها را می پذیرد. وی اعتراف کرد که دولتش مرتکب برخی اشتباهات غیرضروری شده است؛ از جمله اینکه هنگام به قدرت رسیدن حزب در سال 2024، به جای ارائه امید به بریتانیا، ترجیح داد صرفا بر چالش های پیش رو تمرکز کند. استارمر گستردگی شکست های حزب کارگر در انتخابات 136 شورای محلی در انگلستان و پارلمان های محلی در اسکاتلند و ولز را انکار کرد؛ انتخاباتی که مهم ترین آزمون افکار عمومی پیش از انتخابات سراسری بعدی در سال 2029 به شمار می رود.

برخی از قانون گذاران حزب کارگر پیش تر گفته بودند که اگر حزب در اسکاتلند عملکرد ضعیفی داشته باشد، قدرت را در ولز از دست بدهد و نتواند بسیاری از حدود 2500 کرسی شورایی را که در انگلستان از آنها دفاع می کند حفظ کند، استارمر با فشار مضاعفی برای کناره گیری یا دست کم تعیین جدول زمانی برای خروج خود مواجه خواهد شد. با از دست دادن کنترل بخش وسیعی از شوراها (که مسوولیت خدماتی از مراقبت های اجتماعی بزرگسالان گرفته تا جمع آوری زباله را بر عهده دارند) و چشم انداز روی کار آمدن دولت های ملی گرا در اسکاتلند و ولز، ممکن است تغییر اوضاع برای استارمر بسیار دشوار باشد. این حزب برای اولین بار در حدود 50 سال گذشته، کنترل شورای تیمساید در منچستر بزرگ واقع در شمال انگلستان را از دست داد و در منطقه مجاور یعنی ویگان که بیش از 50 سال کنترل آن را در دست داشت، حزب کارگر تمام 20 کرسی خود را به حزب اصلاحات واگذار کرد.

حزب رفرم یوکی همچنین برای اولین بار کنترل یکی از مناطق لندن را به دست گرفت و 30 کرسی از 43 کرسی شورای هیورینگ در شرق پایتخت را از آن خود کرد، درحالی که سبزها موفق شدند مقام شهرداری منطقه هکنی در شرق لندن را که به طور سنتی حامی حزب کارگر است، فتح کنند. درحالی که دولت های مستقر اغلب در انتخابات میان دوره ای با مشکل مواجه می شوند، نظرسنجی ها پیش بینی می کنند که حزب کارگر ممکن است بدترین ریزش کرسی های شورا از سال 1995 تاکنون را تجربه کند.

تا بعدازظهر جمعه، حزب رفرم یوکی 716 کرسی شورا در انگلستان به دست آورد. در مقابل، حزب کارگر 536 کرسی و حزب محافظه کار 304 کرسی را از دست دادند. علی رغم کسب اکثریت قاطع در سال 2024، دوران تصدی استارمر با چندین تلاش برای تنظیم مجدد برنامه هایش، چرخش های 180 درجه ای در سیاست ها، تغییر مداوم مشاوران و رسوایی بر سر انتصاب پیتر ماندلسون به عنوان سفیر بریتانیا در ایالات متحده همراه بوده است. با این وجود، هرگونه اقدام برای برکناری او ممکن است قریب الوقوع نباشد. دو نامزد پیشتاز برای جانشینی او (اندی برنهام، شهردار منچستر بزرگ و آنجلا رینر، معاون سابق نخست وزیر) هنوز در موقعیتی نیستند که برای رهبری حزب نامزد شوند و سایر رقبا نیز به نظر می رسد در حال حاضر تمایلی به اقدام علیه او ندارند.