فرارو-اطلاعات منتشر شده توسط برخی رسانه های آمریکایی حکایت از آن دارند که آمریکا و عربستان سعودی پیمان دفاعی مشترکی را در دستور کار دارند. این قرارداد واشنگتن را ملزم می کند هرگونه حمله به این کشور را به عنوان تهدیدی برای امنیت آمریکا تلقی کند. اما این تنها یک روی سکه است و سخنان اخیر ترامپ درخصوص احتمال همراهی ریاض با پیمان ابراهیم روی دیگر سکه است.

به گزارش فرارو، دونالد ترامپ اخیرا درباره پیمان ابراهیم گفته است: امیدوارم شاهد پیوستن عربستان سعودی و بقیه (به توافق ابراهیم) باشم. به نظرم وقتی عربستان سعودی بپیوندد، بقیه هم به آن ملحق می شوند. ، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ در منطقه نیز گفته پیش بینی می کند پس از آتش بس غزه، توافقنامه های ابراهیم به طور قابل توجهی گسترش خواهد یافت.این اظهارات پس از توافق صلح در غزه، پرسشهایی درباره اثرات احتمالی هر نوع توافقی در منطقه را شکل می دهد.

علی بیگدلی، کارشناس ارشد سیاست خارجی و تحلیلگر روابط بین الملل در گفتگو با فرارو به بررسی این موضوعات پرداخته است:

علی بیگدلی به فرارو گفت: بعد از وقایع 7 اکتبر و حواشی متعددی که بعد از این درگیری در غزه رخ داد، ژئوپلیتیک منطقه تا حد زیادی تغییر کرد و هژمونی منطقه به نفع اسراییل و آمریکا تا حدی چرخش پیدا کرد و به نوعی موازنه منطقه ای به هم خورد. بنابراین ما وارد یک دوران جدید در حیات سیاسی خاورمیانه شده ایم و امیدوارم حکمرانان ما نیز در مناسبات منطقه ای به این موضوع نهایت دقت را داشته باشند. قراردادی که آمریکایی ها با قطر امضا کردند، تا ضریب امنیتی قطر را بالا ببرند، قرار بود مانع از هر نوع حمله ای شود. اما حمله ای که اسراییل به قطر کرد باعث ناخشنودی قطر شد و شاید اغلب تحلیلگران منطقه ای انتظار نداشتند چنین اتفاقی رخ دهد. انتظار می رفت این قرارداد آرامشی که برخی کشورهای منطقه انتظار داشتند، ایجاد کرده و ضریب امنیت را بالاتر از پیش ببرد. اکنون محمد بن سلمان، طرح بلندپروازانه ای را در پیش گرفته که مثل شهر نئوم است. در شهر نئوم حداقل رقم سرمایه گذاری مورد نیاز 600 میلیارد دلار است.

وی افزود: حقیقت این است که منطقه ما ثروتمندترین منطقه دنیا است. غربی ها و اتحادیه اروپا نیز با تورم کالا یا تورم سرمایه رو به رو شده اند همچنین سطح اشتغال در بسیاری از کشورهای اروپا از جمله فرانسه پایین آمده است. بنابراین برای رونق بخشی به اقتصاد اروپا و حتی اقتصاد آمریکا، این منطقه جاذبه های زیادی دارد و باید به سمت آرامش حرکت کند تا قابلیت سرمایه گذاری و سرمایه پذیری را پیدا کند. اعراب و به ویژه بن سلمان هیچ علاقه ای به ادامه مناقشات پیرامون فلسطین ندارند. حتی دولت های عربی تمایلی به همراهی و حمایت ندارند اما تحت فشار افکار عمومی مردم، هم زبانی، مسلمان بودن و عرب بودن چاره ای جز حمایت ندارند. بنابراین، موضوع فلسطین بالاخره یک جا باید خاتمه پیدا کند.

این استاد دانشگاه در ادامه گفت: این نکته مهم را فراموش نکنیم که عربستان سعودی، به جز آمریکا، با پاکستان به عنوان یکی از دارندگان سلاح هسته ای، قرارداد امنیتی امضا کرده که بتواند یک پوشش امنیتی در برابر اسراییل برای خود ایجاد کند. اکنون که قرار است این کار با آمریکا هم انجام شود به این معنی است که ضرایب امنیتی را بالا برده است. اما حدس می زنم سایر کشورهای منطقه نیز رفتاری مشابه انجام دهند. درباره طرح ابراهیم، معتقدم حتما این اتفاق رخ خواهد داد که عربستان به این طرح بپیوندد. حتی فکر می کنم قبل از این که عربستان وارد این موضوع شود، 2 الی 3 کشور دیگر پیشقدم شوند. شواهد نشان می دهد این مسیر در حال در بر گرفتن همه کشورهای عربی است. عراق، سوریه و لبنان هم می توانند در فهرست پیوستن به طرح باشند.

وی افزود: بسیاری از کشورهای منطقه تمایل دارند سطح تنش هرچه سریعتر کاهش پیدا کند و پولهای حاصل از درآمد نفت صرف سرمایه گذاری در منطقه و حتی کشورهای غربی شود. امیدوارم دولت ما هم از این تغییر و تحولات، به نفع خود استفاده کرده و درک کند خاورمیانه امروز با خاورمیانه 2 سال پیش متفاوت است. با توجه به صحبت هایی که بین نتانیاهو و پوتین رد و بدل شده است، باید جنگ تمام شود. سفر آقای لاریجانی به مسکو هم نشان می دهد جنگ به پایان رسیده است و جنگ نمی تواند عامل رفع تنش باشد بلکه خود عامل تنش های جدید است. ایران به این موضوع نیز آگاهی پیدا کرده که ادامه جنگ به نفع ایران نیست. مقامات ما نیز درک کرده اند که وارد دوران جدیدی شده ایم. بنابراین، بعید است جنگی در شرایط فعلی رخ دهد. هرچند که سیاست تابع رفتارها است. درواقع با توجه به شرایط فعلی این نظر را می دهم، چون سیاست امری سیال است و ثابت نیست. با این وجود خواسته غربی ها این است که منطه رفته رفته از جنگ فاصله بگیرد. حتی خواسته پوتین و چین هم همین است چرا که مایلند در منطقه سرمایه گذاری کنند. درواقع برای آنان هم حائز اهمیت است که تنش ها خاتمه پیدا کند. به نظر می رسد فعلا حکم غالب این است که به سمت رفع تنش حرکت کنیم.