مدیر گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی، افزود: یادم هست که اول انقلاب ظاهرا آقای دکتر یزدی پیش امام آمد و از ایشان خواست که یک روز را روز زن اعلام کنند. امام پرسیدند که «چرا یک روز؟ اگر قرار است که روی حرمت، اهمیت و جایگاه زن باشد، یک روز؟!» یعنی تفکر امام این بود که نباید تشریفاتی نگاه کرد؛ اگر یک روز را بخواهیم برای این موضوع انتخاب کنیم، تشریفاتی است. گفتند باید کارهایی انجام شود که این جایگاه زن معلوم باشد، تثبیت شود و بتواند واقعا اثرات وجودی او ظهور پیدا کند.

وی یادآور شد: وقتی امام می‌خواستند پیامی را برای شوروی بفرستند، یک خانم را انتخاب می‌کنند؛ این خیلی مهم بود که چرا امام دو نفر را انتخاب کردند که یکی از آنها خانم است. این یک پیام دارد برای اینکه بقیه هم از این پیام امام استفاده کنند و جلوتر بروند، ولی هنوز این جامعه نمی‌توانست بفهمد و حتی تلویزیون ما وقتی می‌خواست خبر را پخش کند، خانم دباغ را حذف می‌کرد و نمی‌توانستند بفهمند که رهبر انقلاب به عنوان یک رهبر دینی یک خانم را برای ارسال این پیام فرستاده است.

فاطمه طباطبایی اظهار داشت: احمد آقا آن موقع می‌گفت امام هنوز با این سنشان، خیلی جلوتر از بقیه هستند. آنها اصلا نمی‌توانستند اندیشه امام را بفهمند در حالی که اگر اهلش بودند می‌توانستند همین را مستمسکی بگیرند و جلوتر بیاورند و گام‌های بیشتری را بردارند، ولی متأسفانه همین قدر هم با امام همراه نشدند. سال‌ها گذشته و هنوز هم نه تنها همراه نشده‌ایم، بلکه در خیلی چیزها عقب هستیم. به نظر من اگر دوستان کمک کنند همین را بفهمیم که اولا اهداف امام چه بود، چه موانعی وجود داشت که نشد و بعد هم چه تحولاتی اتفاق افتاده است.وی با اشاره به اینکه خیلی جاها تحولات اتفاق افتاده است، تصریح کرد: بعد از انقلاب چقدر فیلم، کتاب و حتی رشته دانشگاهی در مورد عرفان مطرح شده که قبلش اصلا مطرح نبود؟ الآن اگر عرفان مطرح هست، اساتید عرفان هستند و کتاب‌های عرفانی نوشته می‌شود، از برکت وجهه عرفانی امام است و همین هم حتما در زمینه زنان وجود دارد. اگر بتوانیم آماری بگیریم که چه تحولی واقعا ایجاد شده و چه اتفاقی افتاده، می‌توانیم بگوییم این خدمتی بوده که امام به جامعه زنان داشته‌اند.مدیر گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی، افزود: در هر صورت به نظر من هدف همایش بیشتر عملیاتی باشد و بتوانیم موانع را شناسایی کنیم و آنها را برداریم. خودم وقتی قبل از انقلاب درس می‌خواندم، خیلی از دوستان طلبه احمد آقا می‌گفتند که نگذار خانمت درس بخواند. بعد یک دفعه ناراحت شد و گفت، «به شما چه ربطی دارد که خانم من درس می‌خواند؟! گفتند خیلی به ما مربوط می‌شود، چون ما نمی‌توانیم جلوی خانم‌مان را بگیریم. وقتی به آنها می‌گوییم نروید، می‌گویند اگر اشکالی داشت او نمی‌رفت.» همان باعث شد که خانم خیلی از دوستان احمد آقا شروع به درس خواندن و دانشگاه رفتن کردند.وی تأکید کرد: خواهش من از همه اقشار و به خصوص دانشگاهیان این است که این مسأله را جدی بگیرید که امام چه جایگاهی برای زنان قائل بودند، چه مقدار پیش رفته و چرا نشده است؟ آن موانع را شناسایی کنیم. اگر قانون مجلس یا هر جای دیگر هست، تلاش کنیم که حداقل مدیون نسل آینده نباشیم و قدمی برداشته باشیم که اندیشه امام را شکوفا کنیم. 

منبع: ایسنا

منبع: منیبان | پربیننده‌ترین