باستان شناسان بلغارستانی به یکی از شگفت انگیزترین کشفیات تاریخ اخیر باستان شناسی این کشور دست یافتند و کاخ و آرامگاه یک پادشاه قدرتمند تراکیایی از قبیله جنگجوی تریبالی (Triballi) که مدت ها آن را جست وجو می کردند، کشف کردند.

به گزارش ایسنا، انشنت اوریجینز نوشت، این کشف خارق العاده طی عملیات ساخت یک ساختمان جدید در مرکز شهر وراتسا (Vratsa) در شمال غرب بلغارستان آشکار شد و به یک جست وجوی 50 ساله برای یافتن این مرکز سلطنتی افسانه ای پایان داد.

این کشف زمانی شناسایی شد که سازندگان، هنگام حفاری های اولیه به چیزی برخوردند که در نگاه اول به نظر می رسید یک گورستان قرون وسطایی مربوط به قرن های 12 تا 14 میلادی باشد. با این حال، اعضای گروه حفاری در زیر این لایه باستانی، با چیزی کاملا غیرمنتظره روبه رو شدند، یک سکوی سنگی عظیم که به نام کِرِپیـس (crepis) شناخته می شود و در زیر آن بقایای باشکوهِ چیزی کشف شد که کارشناسان معتقدند کاخ سلطنتی یک پادشاه تراکیایی بوده که بعدها به یک آرامگاه تبدیل شده است.

پیشرفت اصلی زمانی اتفاق افتاد که وزارت فرهنگ بلغارستان دستور داد تا سکوی سنگی عظیم برچیده شود تا مشخص شود چه چیزی در زیر آن قرار دارد. آنچه بیرون آمد، باستان شناسان را شگفت زده کرد.

گئورگی گانتسوسکی (Georgi Ganetsovski)، مدیر موزه تاریخ منطقه ای وراتسا و سرپرست باستان شناسان این پروژه گفت: بهت زده شدیم، سازه ای باشکوه نمایان شد، بلوک های سنگی که با دقت تراش خورده بودند و بدون استفاده از ملات ردیف شده بودند.

این سازه، ویژگی های معماری سلطنتی تراکیایی را نشان می دهد و شامل ساخت وساز عظیم با سنگ های کاملا تراشیده شده است که بدون استفاده از ملات کنار هم قرار گرفته اند. سبک معماری و تکنیک ساخت، نشان می دهد که این بنا واقعا یک کاخ متعلق به پادشاه تریبالی بوده است، که یکی از قدرتمندترین کنفدراسیون های قبیله ای تراکیایی ها بود که در دوران عصر آهن در بخش هایی از بلغارستان و صربستان امروزی را سکونت داشته اند.

تریبالی ها در دنیای باستان به خاطر فرهنگ جنگجویی و استقلال خود شهرت داشتند. منابع تاریخی آنها را به عنوان حریفانی سرسخت توصیف می کنند که هم در برابر گسترش ایرانیان و هم مقدونی ها مقاومت کردند و این کشف، اهمیت ویژه ای برای درک فرهنگ مادی و سازمان سیاسی یکی از تأثیرگذارترین قبایل تراکیه دارد.

این کاخ که به تازگی کشف شده است ارتباط مستقیمی با تپه Mogilanska دارد، که یکی از مشهورترین محوطه های باستان شناسی بلغارستان است. این تپه که در دهه 1960 حفاری شد و سه آرامگاه مجلل را در خود جای داده است، گنجینه ای خارق العاده را آشکار کرد که اکنون مشابه با ثروت و مهارت صنعتگری پادشاهان تراکیایی است.

گنجینه تپه Mogilanska شامل یک تاج زرین باشکوه، ظروف نفیس تزیین شده، یک ارابه تشریفاتی و جواهرات با کیفیت بی نظیر است. از برجسته ترین یافته ها به یک محافظ طلایی زانو می توان اشاره کرد که تصویر الهه بزرگ مادر روی آن حکاکی شده و نشان دهنده سنت های مذهبی و هنری پیشرفته اشراف تراکیایی است. این آثار که اکنون در موزه تاریخ منطقه ای وراتسا نگهداری می شوند، از بهترین نمونه های هنر زرگری تراکیایی هستند که تاکنون کشف شده اند.

به گفته گانتسوسکی ، به نظر می رسد که این کاخ پس از مرگ پادشاه عمدا برچیده و به یک آرامگاه برای نگهداری بقایای او تبدیل شده است.

این باستان شناس توضیح داد: پس از مرگ پادشاه، کاخ به طور گسترده برچیده و به یک آرامگاه با سه مقبره ای که قبلا می شناسیم تبدیل شد، همان مقبره هایی که 60 سال پیش گنجینه های حیرت انگیز در آن ها کشف شد.

بقایای کاخ در مرکز شهر وراتسا قرار دارد که مسائل پیچیده ای برای حفظ و بررسی آن ایجاد کرده است. در حال حاضر دو گزینه اصلی در نظر گرفته شده است؛ حفظ و نمایش در محل، که به مردم امکان می دهد مجموعه سلطنتی را در مکان اصلی خود تجربه کنند، و یا انتقال کل سازه با انجام عملیات بسیار پیچیده.

تصمیم نهایی بر عهده وزارت فرهنگ بلغارستان است، که باید میان اهمیت باستان شناسی این کشف و ملاحظات عملی توسعه شهری و دسترسی عمومی تعادل برقرار کند. این کشف در حال حاضر توجه قابل توجهی در سطح بین المللی ایجاد کرده است و دانشمندان پتانسیل آن را برای انقلابی در درک سیاسی تراکیایی و آیین های سلطنتی آن ها به رسمیت شناخته اند.

این کشف بیش از یک یافته باستان شناسی دیگر است. این کشف شواهد ملموسی از ساختارهای سیاسی پیشرفته ای ارائه می دهد که در میان قبایل تراکیه در دوران عصر آهن وجود داشته اند. تبدیل شدن کاخ به یک آرامگاه پس از مرگ پادشاه، حاکی از وجود آیین های پیچیده جانشینی سلطنتی است و ارتباط عمیق بین قدرت سیاسی و اقتدار مذهبی در جامعه تراکیه را نشان می دهد.