به نقل از فرادید، تنگی نفس هنگام راه رفتن می تواند از کاهش آمادگی جسمانی تا مشکلات قلبی و ریوی دلایل مختلفی داشته باشد. این وضعیت گاهی فقط هنگام فعالیت شدید رخ می دهد، اما اگر با پیاده روی معمولی یا فعالیت های روزمره ایجاد شود، بهتر است جدی گرفته شود. تنگی نفس یک علامت است، نه یک بیماری مستقل و تشخیص علت آن اهمیت دارد .

افرادی که فعالیت بدنی کمی دارند ممکن است هنگام راه رفتن یا بالا رفتن از پله زودتر نفس کم بیاورند. اضافه وزن نیز فشار بیشتری به دستگاه تنفس و قلب وارد می کند.

در آسم، مجاری تنفسی ملتهب و تنگ می شوند. تنگی نفس، سرفه و خس خس سینه از علائم احتمالی هستند. فعالیت بدنی، هوای سرد و مواد حساسیت زا می توانند محرک علائم باشند.

این بیماری که اغلب با مصرف دخانیات یا مواجهه طولانی با آلاینده ها ارتباط دارد، به تدریج تنفس را دشوار می کند. سرفه مزمن، خلط و تنگی نفس هنگام فعالیت از نشانه های آن هستند.

نارسایی قلبی، بیماری عروق کرونر و اختلالات ریتم قلب می توانند باعث تنگی نفس هنگام فعالیت شوند. گاهی تورم پاها، تپش قلب، خستگی یا فشار قفسه سینه نیز همراه آن دیده می شود.

کاهش هموگلوبین باعث می شود اکسیژن کمتری به بافت های بدن برسد. در نتیجه ممکن است فرد هنگام راه رفتن دچار تنگی نفس، ضعف، خستگی یا سرگیجه شود.

ذات الریه و برخی عفونت های ریه می توانند با التهاب بافت ریه، تب، سرفه و تنگی نفس همراه باشند. شدت علائم به نوع عفونت و وضعیت عمومی فرد بستگی دارد.

آمبولی ریه زمانی رخ می دهد که لخته خون یکی از رگ های ریه را مسدود کند. تنگی نفس ناگهانی، درد قفسه سینه، تپش قلب و گاهی سرفه خونی از علائم هشدار آن هستند و به بررسی فوری پزشکی نیاز دارند.

اضطراب می تواند الگوی تنفس را تغییر دهد و احساس کمبود هوا، تپش قلب و سرگیجه ایجاد کند. با این حال، نباید بدون بررسی پزشکی، تنگی نفس هنگام فعالیت را صرفا به اضطراب نسبت داد.

اگر تنگی نفس هنگام راه رفتن تازه ایجاد شده، تکرار می شود یا به تدریج شدت می گیرد، لازم است علت آن بررسی شود. پزشک ممکن است بر اساس شرایط فرد آزمایش خون، نوار قلب، عکس قفسه سینه یا تست عملکرد ریه درخواست کند. تنگی نفس شدید و ناگهانی، درد یا فشار قفسه سینه، غش، کبودی لب ها یا اختلال هوشیاری نیازمند مراجعه فوری به اورژانس است. این مطلب صرفا برای اطلاع رسانی است و به منزله تشخیص پزشکی نیست.