به گزارش "ورزش سه"، توقف در رقم زدن هفتمین برد متوالی، شکستی مقابل اونای امری رقم زد که نشان‌دهنده درزها و نواقص موجود در روند بازسازی مارسکا در تیم شهر منچستر بود.

یکی از اصلی‌ترین چهره‌های مورد انتقاد، انزو فرناندز بود. بازیکن آرژانتینی 25 ساله در این بخش از فصل روندی نزولی داشته است. انزو در ویلا پارک عملاً نه در فاز هجومی و نه در فاز دفاعی در ترکیب منچسترسیتی حضور و اثری نداشت. بازیکنانی همچون کامارا، مک‌گین، ژائو گومز یا مانزامبی به راحتی از روی زوج انزو و اندرسون عبور کردند و آسیب‌پذیری خط میانی را در مواجهه با حریفان سطح بالا نشان دادند.

میزان بهره‌وری پایین انزو در دو شکست منچسترسیتی تعجب‌برانگیز است؛ او بسیار دور از محوطه جریمه حریف، که نقطه قوتش محسوب می‌شود، بازی کرد و در زمینه سازماندهی بازی هجومی تیم منچسترسیتی دستاورد خاصی نداشت.

این قبیل مسابقات بار دیگر بحث درباره پست ایده‌آل انزو را کانون توجهات کرده است. بسیاری این ملی‌پوش آرژانتینی را بازیکنی می‌دانند که باید بسیار نزدیک‌تر به محوطه جریمه حریف و در نقش هافبک هجومی یا پشت مهاجم بازی کند (نقشی که در منچسترسیتی بر عهده شرکی یا فودن است) و عده‌ای دیگر او را در پست دو هافبک دفاعی مناسب می‌بینند. حقیقت این است که مشارکت او با اندرسون به خوبی شکل نمی‌گیرد؛ مناقشه‌ای که هر بار انزو نمایشی نزدیک به نمره مردودی ارائه می‌دهد، شعله‌ورتر می‌شود.

اثر جانبی این وضعیت به ایوب بوعادی مربوط می‌شود. این بازیکن جوان مراکشی با حضور انزو و اندرسون در زمین جایی ندارد و دقایق بسیار کمی به او بازی می‌رسد. در لیگ قهرمانان اروپا و مقابل پاری سن ژرمن، او در بین دو نیمه جای خود را به شرکی داد تا انزو به جلو منتقل شود و تیم انگلیسی عملکرد بهتری پیدا کند. 

در مسابقه برابر استون ویلا نیز او بار دیگر فرصت بازی پیدا نکرد؛ این سومین باری است که چنین اتفاقی در لیگ برتر رخ می‌دهد. اعتماد مارسکا به هافبک هم‌نام خود مطلق است، اما هافبک میانی آرژانتینی اکنون در دو مورد از تقابل‌های بزرگ منچسترسیتی تردیدهایی را برانگیخته است. کار او ستودنی است، اما زمزمه‌هایی درباره توانایی‌اش در به دوش کشیدن بار تیم شنیده می‌شود. سایه سنگین رودری همچنان به قوت خود باقی است.