نوجوانانی که هنوز در سن مدرسه هستند، اما سیگار می کشند بعضی ها هم برای اینکه بوی سیگار روی لباس و موهایشان نماند، سراغ سیگارهای الکترونیکی رفته اند. ظاهر متفاوت و طعم های مختلف ویپ ممکن است آن را برای نوجوان جذاب تر کند، اما بی خطر بودن به معنای نداشتن بوی سیگار نیست. بسیاری از ویپ ها نیکوتین دارند و نیکوتین ماده ای اعتیادآور است که برای مغز در حال رشد نوجوانان نگرانی جدی ایجاد می کند.

در کنار اینها، قلیان هم همچنان در بسیاری از جمع های دوستانه به عنوان یک تفریح و سرگرمی دیده می شود در حالی که عبور دود از آب، آن را بی ضرر نمی کند.

اما شاید مسئله مهم تر از خود سیگار، ویپ یا قلیان، پایین آمدن سن شروع مصرف و عادی شدن آن در میان نوجوانان باشد.

نوجوانی سنی است که فرد به دنبال پذیرفته شدن، تجربه کردن و شبیه شدن به گروه دوستانش است. مصرف دخانیات در فیلم ها، فضای مجازی، جمع های دوستانه یا حتی بعضی محیط های عمومی به رفتاری عادی تبدیل شده است.

نباید منتظر بمانیم تا یک نوجوان به مصرف کننده دائمی تبدیل شود و بعد تازه به فکر چاره بیفتیم.

البته برخورد با این مسئله فقط با دعوا، تهدید و سرزنش حل نمی شود. نوجوانی که سیگار یا ویپ به دست گرفته، قبل از هر چیز نیاز به گفت وگو، آگاهی و توجه دارد. خانواده باید بداند فرزندش با چه کسانی رفت وآمد می کند و چه چیزی او را به سمت مصرف کشانده است. مدرسه هم نباید آموزش درباره دخانیات را فقط به چند جمله در کتاب های درسی محدود کند.

از طرف دیگر، دسترسی آسان نوجوانان به محصولات دخانی و نیکوتینی هم موضوعی است که نمی توان از کنار آن ساده گذشت. اگر قرار است از سلامت نسل آینده صحبت کنیم، پیشگیری باید از جایی شروع شود که هنوز وابستگی شکل نگرفته است.

قرار نیست نوجوانی که هنوز فرصت زیادی برای ساختن آینده اش دارد، از همین حالا هزینه هایی را متقبل شود که به سلامتی اش ضرر میرساند.

جوانانمان را دریابیم.