به نقل از همشهری آنلاین، چین تحقیقات هواپیماهای مسافربری مافوق صوت نسل جدید خود را به مرحله ای دشوارتر منتقل می کند و هواپیمای نمایشی TMS-10 با صدای کم، اکنون پیش از پرواز آزمایشی مافوق صوت برنامه ریزی شده تا پایان سال 2026، وارد مونتاژ نهایی می شود.

این هواپیما که توسط آزمایشگاه تیانموشان ، یک موسسه تحقیقاتی که با حمایت دانشگاه بیهانگ(Beihang) تأسیس شده، توسعه یافته و برای آزمایش فناوری هایی طراحی شده است که در نهایت می توانند هواپیماهای مسافربری مافوق صوت بی صداتر و کاربردی تری را ممکن کنند.

این آزمایشگاه قبلاً آزمایش تونل باد آیرودینامیکی، طراحی کنترل پرواز و ساخت بدنه هواپیما را به پایان رسانده است.

اگر این فناوری در نهایت به یک هواپیمای مسافربری بزرگتر راه پیدا کند، مزیت سرعت بالقوه آن قابل توجه خواهد بود.

رسانه های دولتی چین گزارش می دهند که یک هواپیمای مافوق صوت آینده می تواند سفر بین پکن تا شانگهای را به حدود 30 دقیقه کاهش دهد، در حالی که پروازهای تجاری امروزی تقریباً 2 ساعت طول می کشند.

پروژه TMS-10 بر روی یک هواپیمای تجاری مافوق صوت 10 تا 15 نفره متمرکز است که برای سفرهای تجاری و گردشگری سطح بالا در نظر گرفته شده است.

پیکربندی آیرودینامیکی آن برای سرعت های کروز تا 2 ماخ بهینه شده است و در عین حال از پرواز زیر سرعت صوت در حدود 0.95 ماخ نیز پشتیبانی می کند.

علاوه بر این، هواپیمای TMS-10 حول ایده ترکیب عملکرد پرسرعت با نیروی پسای آیرودینامیکی کمتر و صدای انفجار صوتی به طور قابل توجهی کاهش یافته در حال توسعه است.

یک نمونه نمایشی در مقیاس 1:18 برای اولین بار در ژوئن 2025 از فرودگاه دینگژو پرواز کرد. به گزارش گلوبال تایمز، آن پرواز زیر 0.2 ماخ باقی ماند و در درجه اول برای اعتبارسنجی برخاستن و فرود در سرعت پایین، پایداری و کنترل استفاده شد.

تیم توسعه دهنده چینی در مرحله بعد قصد دارد این هواپیمای نمایشی را از دیوار صوتی عبور دهد و پرواز مافوق صوت پایدار را انجام دهد، در حالی که غرش صوتی آن را اندازه گیری کرده و پیکربندی آیرودینامیکی، سیستم کنترل پرواز و ادغام بین آیرودینامیک هواپیما و سیستم پیشرانش را ارزیابی می کند.

این هواپیمای نمایشی از یک پیکربندی سه سطحی شامل دماغه رو به جلو و یک دم T شکل استفاده می کند. طبق گفته آزمایشگاه تیانموشان، این چیدمان برای جلوگیری از ادغام امواج ضربه ای ایجاد شده در اطراف دماغه و بال ها به یک موج قوی تر در نظر گرفته شده است، در حالی که پیکربندی عقب به توزیع مجدد و تضعیف امواج ضربه ای کمک می کند.

پرواز یک هواپیمای مسافربری با سرعت 2 ماخ به طور قابل توجهی پیچیده تر از نشان دادن پرواز مافوق صوت با یک جنگنده یا هواپیمای آزمایشی کوچک است. یک هواپیمای تجاری باید آیرودینامیک پرسرعت را با دوام ساختاری، مدیریت حرارتی، راحتی مسافر، قابلیت اطمینان و هزینه های عملیاتی قابل مدیریت ترکیب کند. هواپیما همچنین باید در برابر گرمای تولید شده توسط پرواز پرسرعت پایدار مقاومت کند و در عین حال عمر مفید قابل قبولی را حفظ کند.

نیروی محرکه مانع بزرگ دیگری است، محققان درگیر در این پروژه، هسته موتور، ورودی هوا و سیستم اگزوز را به عنوان حوزه های کلیدی که نیاز به توسعه بیشتر دارند، برجسته می کنند.

طبق گفته آزمایشگاه تیانموشان، نسخه های آینده به یک سیستم نیروی محرکه با چرخه متغیر نیاز دارند که بتواند از پرواز مافوق و زیر سرعت صوت به طور موثر پشتیبانی کند.

بنابراین گذار از هواپیمای نمایشی فعلی به یک هواپیمای مسافربری به چندین مرحله اضافی نیاز دارد. این موارد شامل یک نمونه آزمایشی تقریباً 10 تنی با صدای انفجار کم در مقیاس بزرگتر، آزمایش های پروازی اضافی و اعتبارسنجی اجزای ساختاری حیاتی است.

کار فعلی چین در مرحله پیش از تحقیق و اعتبارسنجی فناوری است و نه توسعه هواپیماهای تجاری. هواپیمای X-59 ناسا رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است و بر کاهش بلندی صدای انفجار صوتی به جای حذف ساده آنها تمرکز دارد. این هواپیما در سال 2026 به سرعت مافوق صوت رسید و متعاقباً پروازهایی را با سرعت 1.4 ماخ و ارتفاع 55 هزار فوت به عنوان بخشی از برنامه تحقیقاتی مافوق صوت بی صدای ناسا انجام داده است.