به نقل از سلامت نیوز، کبد چرب در برخی افراد می تواند به تدریج با التهاب و ایجاد بافت زخم پیشرفت کند و در نهایت به سیروز و آسیب جدی کبد منجر شود در حالی که فرد ممکن است بدون هیچ علامت مشخصی، سالم به نظر برسد و احساس خوبی داشته باشد.

نتایج پژوهش جدید دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو نشان می دهد این مورد ممکن است به ویژه برای برخی بزرگسالان زیر 50 سال مبتلا به کبد چرب و دیابت نوع 2 اهمیت داشته باشد.

کبد، صدها وظیفه حیاتی از پردازش مواد مغذی گرفته تا حذف مواد مضر از خون را دارد. این اندام می تواند فشار زیادی تحمل کند اما آسیب های مکرر ممکن است به تدریج بافت سالم کبد را با بافت زخمی و دائمی جایگزین کند.

یکی از عوامل رو به رشد این آسیب، بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD) است. این بیماری زمانی رخ می دهد که در ارتباط با مشکلات متابولیک، مقدار زیادی چربی در کبد تجمع پیدا کند و ارتباط نزدیکی با چاقی و دیابت نوع 2 دارد. چربی موجود در کبد همیشه باعث بیماری جدی نمی شود. بسیاری از افراد سال ها بدون آسیب قابل توجه به کبد زندگی می کنند اما در گروه کوچک تری، التهاب و افزایش بافت زخم ایجاد می شود.

هنگامی که بافت زخم شدید شود و ساختار کبد را تغییر دهد، این وضعیت سیروز نامیده می شود. در این مرحله، کبد ممکن است برای مدتی همچنان به فعالیت خود ادامه دهد اما خطر نارسایی کبد، خونریزی داخلی و سرطان کبد افزایش می یابد.

سیروز معمولا طی سال ها ایجاد و به همین دلیل اغلب بیماری دوران بزرگسالی محسوب می شود. با این حال، پزشکان به طور فزاینده ای با بیماران جوان تری مواجه شده اند که بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک در آنان به مراحل پیشرفته ایجاد بافت زخم رسیده است.

پژوهشگران برای درک بهتر بیماری در این گروه از افراد، داده های حدود 2400 بزرگسال شرکت کننده در شبکه پژوهش بالینی استئاتوهپاتیت غیرالکلی را بررسی کردند. ابتلای همه این افراد به بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک از طریق نمونه برداری از کبد تایید شده بود، روشی که در آن نمونه کوچکی از بافت کبد برای بررسی چربی، التهاب و بافت زخم بررسی می شود.

پژوهشگران بر زمان بروز سیروز تمرکز کردند. حدود 25 درصد موارد سیروز در این پژوهش پیش از 50 سالگی تشخیص داده شده بود که نشان می دهد بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک پیشرفته فقط به افراد مسن محدود نمی شود.

پژوهشگران سپس عوامل مرتبط با بروز زودتر بیماری را بررسی کردند. نتایج نشان داد ترکیبی از عوامل متابولیک، به ویژه دیابت نوع 2 و استعداد ژنتیکی ارثی ممکن است در بروز زودتر بیماری نقش داشته باشد.

دیابت نوع 2، نحوه پردازش قند در بدن را تغییر می دهد و اغلب با مقاومت به انسولین و سایر مشکلات متابولیک همراه است. این تغییرات می توانند تجمع چربی در کبد را افزایش دهند و در فرآیندهایی که به مرور زمان به سلول های کبدی آسیب می زنند، نقش داشته باشند.

ژن ها نیز ممکن است توضیح دهند چرا دو فرد با وزن بدن یا سابقه دیابت مشابه، پیامدهای کاملا متفاوتی از نظر سلامت کبد دارند. برخی گونه های ژنتیکی ارثی می توانند احتمال تجمع چربی در کبد یا بروز التهاب و ایجاد بافت زخم را افزایش دهند.

یافته های جدید نشان می دهد در برخی افراد، آسیب پذیری ژنتیکی و فشار متابولیک ممکن است در کنار یکدیگر عمل کنند و روند آسیب کبدی را سرعت بخشند. روهیت لومبا، پژوهشگر ارشد این پژوهش گفت: سیروز زودرس ظاهرا الگوی خطر متفاوتی دارد و صرفا همان سیروز معمولی نیست که در سن پایین تری ایجاد شده باشد.

این پژوهش همچنین مشکل عملی مهمی را برای پزشکان در شناسایی این بیماران مطرح می کند. از آنجا که بیماری کبد چرب ممکن است بدون علامت باشد، متخصصان سلامت اغلب برای تعیین اینکه چه کسی به بررسی دقیق تر کبد نیاز دارد به آزمایش های خون و ابزارهای محاسبه خطر متکی هستند.

سن در چندین شاخص رایج ارزیابی فیبروز کبدی لحاظ می شود. این مسئله می تواند ناخواسته به زیان بیماران جوان تر باشد زیرا سن پایین آنان امتیاز خطر محاسبه شده را کاهش می دهد، حتی اگر بافت زخم قابل توجهی در کبد وجود داشته باشد.

پژوهشگران دریافتند تقریبا یک نفر از هر سه شرکت کننده مبتلا به سیروز زودرس ناشی از بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک ، امتیازی پایین تر از سطوح معمول برای ارجاع به بررسی بیشتر داشت. به عبارت دیگر، نظام غربالگری که برای شناسایی بیماری پیشرفته طراحی شده ممکن است در برخی بزرگسالان جوان احساس امنیت کاذب ایجاد کند.

ویرال آجمرا، پژوهشگر این پژوهش گفت: این یافته ها می تواند به پزشکان کمک کند بیمارانی را که به ارزیابی دقیق تری نیاز دارند، بهتر شناسایی کنند. بزرگسالان جوان مبتلا به دیابت نوع 2، چاقی یا خطر ژنتیکی بالا، ممکن است حتی در صورت پایین بودن امتیاز ارزیابی معمول، به توجه بیشتری نیاز داشته باشند.

تشخیص زودتر می تواند پیامدهای مهمی به همراه داشته باشد. افراد مبتلا به سیروز به پایش عوارض بیماری نیاز دارند و ممکن است به غربالگری منظم برای کارسینوم هپاتوسلولار نیز نیاز داشته باشند که شایع ترین نوع سرطان کبد است.

پژوهشگران می گویند این نتایج می تواند مبنایی برای ایجاد روش های دقیق تر پیش بینی خطر و غربالگری اختصاصی تر برای بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک باشد.

این پژوهش چند نقطه قوت دارد. مطالعه شامل گروه بزرگی در سطح ملی بود و بیماری کبدی از طریق نمونه برداری از کبد تایید شده بود، نه اینکه فقط بر اساس آزمایش های معمول خون یا سوابق پزشکی تخمین زده شود.

با این حال، یافته ها محدودیت هایی نیز دارند. این پژوهش می تواند ویژگی های مرتبط با سیروز زودرس را شناسایی کند اما نشان نمی دهد که دیابت یا عوامل ژنتیکی خاص به تنهایی باعث بیماری در هر فرد شده اند. همچنین نتایج باید در جمعیت های گسترده تر و برنامه های غربالگری در شرایط واقعی آزمایش شوند.

این یافته ها همچنین نباید باعث شوند بزرگسالان جوان مبتلا به کبد چرب تصور کنند که ابتلا به سیروز اجتناب ناپذیر است. بیشتر خطر بیماری حاصل ترکیبی از عوامل مختلف است و پزشکان همچنان به ابزارهای دقیق تری برای تعیین اینکه کدام افراد با احتمال بیشتری دچار پیشرفت سریع بیماری می شوند، نیاز دارند.

سایت نوریج گزارش کرد، پیام کلی این پژوهش آن است که بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک دیگر نباید فقط بیماری دوران سالمندی در نظر گرفته شود. با افزایش شیوع چاقی و دیابت نوع 2، شناسایی زودتر بزرگسالان جوان در معرض خطر می تواند فرصت بیشتری برای کنترل سلامت متابولیک، ارزیابی آسیب کبدی و پایش عوارض خطرناک پیش از دشوار شدن درمان فراهم کند.