به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان خاطرنشان کردند که هورمون‌درمانی می‌تواند به تسکین علائم شایع یائسگی، مانند گرگرفتگی و تعریق شبانه، که تا 80 درصد زنان را درگیر می‌کند، کمک کند.

اما این روش درمانی یک مزیت پنهان دیگر نیز برای سلامتی به همراه دارد: کاهش 22 درصدی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی.

تیم تحقیق به سرپرستی «سمر الخوداری»، مدیر گروه اپیدمیولوژی دانشگاه ویرجینیا کامن‌ولث، نتیجه گرفتند که این مزایا در زنانی که هورمون‌درمانی را ظرف 10 سال پس از آغاز یائسگی شروع کرده‌اند، مشهودتر بوده است.

با این حال، محققان هشدار دادند که تا زمان انجام مطالعات بیشتر، زنان نباید صرفاً برای پیشگیری از مشکلات قلبی، هورمون‌درمانی را آغاز کنند.

محققان نوشتند: «با توجه به عدم قطعیت در مورد مزایای قلبی-عروقی و لزوم در نظر گرفتن توازن کلی میان خطرات و فواید، نباید از این یافته‌ها برای توجیه هورمون‌درمانی یائسگی با هدف پیشگیری از بیماری‌های قلبی-عروقی استفاده کرد.»

در این تحلیل جدید، محققان داده‌های مربوط به بیش از 2700 زن را که در جریان یک مطالعه بلندمدت درباره یائسگی، علائم گرگرفتگی و تعریق شبانه را گزارش کرده بودند، بررسی کردند. از میان این افراد، بیش از 750 نفر برای کنترل علائم خود، هورمون‌درمانی را آغاز کرده بودند.

این تیم تحقیق وضعیت تمام این زنان را به مدت دو دهه پیگیری کرد؛ دوره‌ای که طی آن 224 مورد (اعم از کُشنده و غیرکُشنده) سکته قلبی، سکته مغزی، نارسایی قلبی یا بیماری قلبی رخ داد.

یافته‌های محققان نشان داد که به‌طور کلی، هورمون‌درمانی با کاهش 22 درصدی احتمال بروز مشکلات قلبی مرتبط بوده است.

این مطالعه نشان داد که خطر ابتلا به مشکلات قلبی در زنانی که هورمون‌درمانی را ظرف 10 سال پس از شروع یائسگی آغاز کرده بودند، در مقایسه با کسانی که دیرتر اقدام کرده بودند، 27 درصد کمتر بود.

الخوداری افزود: «هرچه هورمون‌درمانی زودتر و در زمانی نزدیک‌تر به آخرین قاعدگی آغاز شود، مزایای بیشتری برای سلامت قلب و عروق فرد به همراه خواهد داشت.»

وی گفت: «علائم وازوموتور (گرگرفتگی و تعریق شبانه) نشانگر زیستی بیماری‌های قلبی هستند. بسیاری از زنان با خطر بالاتر بروز علائم وازوموتور مواجه‌اند که مدت طولانی‌تری ادامه می‌یابند؛ این امر نشان‌دهنده ارتباط میان تغییرات عروقی و تغییرات سطح استروژن در آن‌هاست.»

با این حال، محققان خاطرنشان کردند که این نتایج لزوماً برای همه زنان یکسان صدق نمی‌کند و روش‌های هورمون‌درمانیِ امروزی تفاوت زیادی با درمان‌های رایج در زمان انجام این مطالعه دارند.