مسعود حاجی غلامی گرجی

به نقل از history defined ، رابرت وادلو که با نام غول آلتون شناخته می شد، در 12 فوریه 1918 در آلتون ایلینوی، متولد شد. او 22 سال زندگی کرد و در 15 ژوییه 1940، به دلیل نادیده گرفتن بیماری های ناشی از پرکاری غده هیپوفیز، درگذشت.رکورد قد رابرت وادلو توجه مردم سراسر جهان را به خود جلب کرده است. در ادامه نگاهی اجمالی به اوایل زندگی، جایگاه او به عنوان یک فرد مشهور، علت مرگ او و کارهایی که در طول زندگی کوتاهش انجام داد، بیندازید.

رابرت وادلو نوزادی سالم و با اندازه طبیعی و وزن 8 پوند و 6 اونس به دنیا آمد. هیچ چیز، غیرعادی نبود تا اینکه قبل از یک سالگی، جهش رشد شدیدی را تجربه کرد. او در سن یک سالگی 45 پوند وزن و 3 فوت قد داشت. با وجود جثه غیرمعمولش، والدینش می خواستند او زندگی عادی داشته باشد. آنها او را در یک مدرسه معمولی با بچه های همسن خودش ثبت نام کردند، اگرچه وقتی به مهدکودک رفت، قدش 1.75 متر بود.

به دلیل قد بلندش، مدرسه مجبور شد چندین مورد را در نظر بگیرد. میز او با بلوک های چوبی اصلاح شد تا بتواند راحت بنشیند.

وادلو در هشت سالگی از پدرش که قدش 1.75 متر بود، قدبلندتر بود. او در سیزده سالگی با قد چشمگیر 2.75 متر، به بلندقدترین پسر پیشاهنگ در سطح جهان تبدیل شد.

وقتی وادلو در سال 1936 از دبیرستان آلتون فارغ التحصیل شد، قدش 2 متر و 44 سانتی متر بود. پس از آن، برای تحصیل در رشته حقوق به کالج شورتلف رفت. با این حال، جثه بزرگ و مشکلات سلامتی اش بعدها عوارض متعددی ایجاد کرد که او را مجبور به ترک تحصیل کرد.

وادلو چندین سرگرمی داشت که کاملاً از آنها لذت می برد. رابرت به کلکسیون تمبر مشتاق بود و به عکاسی علاقه داشت. علاوه بر این، او نوازنده ای بود که گیتار می نواخت.

با بزرگتر و قدبلندتر شدنش، جثه اش لذت بردن از سرگرمی هایی که دوست داشت را برایش دشوارتر می کرد. با این حال، طبیعت مهربان و دوست داشتنی اش، عشق دوستان و خانواده را برای او به ارمغان آورد.

خانواده و پزشک رابرت تا تقریباً 12 سالگی او نتوانستند وضعیت پزشکی اش را توضیح دهند. سپس، سرانجام، پزشکان یک غده هیپوفیز بیش فعال در مغز پیدا کردند که باعث عدم تعادل هورمون های رشد می شد.

در آن زمان، مغز بسیار کمتر از امروز شناخته شده بود، بنابراین انجام جراحی گزینه ای بسیار پرخطر بود.بدون جراحی، رابرت به رشد خود ادامه داد. با داروهای مدرن، او چندین سال دیگر زنده می ماند.

رابرت وادلو تمام تلاش خود را کرد تا در بهترین فرم بدنی ممکن باقی بماند. با این حال، با افزایش سن و قد، مشکلاتی در او ایجاد شد که منجر به استفاده از بریس پا شد.

هر وقت که بریس های پاهایش روی پوست ساییده می شدند، تاول ایجاد می شد و باعث عفونت می شد. این امر سیستم ایمنی بدن او را تضعیف می کرد و او را در معرض بیماری های زیادی قرار می داد. بدون داروهای مدرن برای مبارزه با عفونت ، رابرت زندگی کوتاهی داشت و در سن 22 سالگی در خواب درگذشت.

قبل از مراسم خاکسپاری، قد او 8 فوت و 11 اینچ بود. جسد او در تابوتی به طول 3 متر و وزن 1000 پوند نگهداری می شد. 18 مرد قوی هیکل برای بلند کردن و حمل آن لازم بود.

هزاران نفر از جمله خانواده ، دوستان و طرفدارانش در مراسم تشییع جنازه او شرکت کردند.

رابرت به خاطر قد بلند، مهربانی و دوست داشتنی بودن بی نظیرش مشهور شد. قامت او توجه افرادی را که می خواستند با او عکس بگیرند، جلب می کرد. هر وقت رابرت می رفت، معمولاً جمعیتی را به خود جذب می کرد، و همین باعث شد برادران رینگلینگ پیشنهاد برگزاری تور با آنها را بدهند.

سیرک او را در کنار آدم های کوچک به نمایش می گذاشت تا تماشاگران از قد و قامت او شگفت زده شوند. رابرت به سرعت با برادران رینگلینگ به شهرت رسید و چندین بار در سیرک ظاهر شد.

اگرچه آلتون جایگاه ویژه ای در قلب او داشت، اما از گشت و گذار در مکان های جدید و دوست یابی بسیار لذت می برد.

امروزه، مردم در سراسر جهان می توانند از آلتون در ایلینوی، دیدن کنند تا مجسمه ای را که در محوطه دانشگاه ساوترن ایلینوی، زادگاه او، ایستاده است، ببینند.

موزه آلتون همچنین آثاری را که زمانی بخشی از زندگی رابرت بودند، از جمله میز چوبی، لباس فارغ التحصیلی و حتی یک انگشتر سفارشی برای قرار گرفتن در دستان بزرگش، به نمایش گذاشته است.

در حالی که رابرت وادلو به عنوان بلندترین مرد جهان در تاریخ شناخته می شود، او همچنین رکورد گینس را برای داشتن بزرگترین دست ها به دست آورده است.