به گزارش "ورزش سه"، هانسی فلیک بارها و بارها از باشگاه خواست که در این بازار تابستانی یک مهاجم شماره 9 جذب کنند. باشگاه برای امضای قرارداد با خولین آلوارز دست به کار شد، اما در نهایت با مخالفت قاطع اتلتیکو مادرید برای مذاکره با بارسلونا، این انتقال غیرممکن شد. 

درست است که در آخرین لحظات گابریل ژسوس را به خدمت گرفتند، اما او آن مهاجم بزرگی نیست که قرار باشد جانشین لواندوفسکی شود و در هر فصل ۳۰ گل به ثمر برساند.

بنابراین، سرمربی آلمانی مجبور شد راه‌حل‌ها را در داخل خانه پیدا کند. او در ترکیب تیم چند بازیکن داشت که بدون داشتن پست تخصصی مهاجم نوک، می‌توانستند در این نقش یا به عنوان مهاجم کاذب بازی کنند: دنی اولمو، گوردون، آدیمی و رافینیا. فلیک در ابتدای این فصل رافینیا را انتخاب کرد. او از این بازیکن در دیدارهای پیش‌فصل در این پست استفاده کرد و در سه هفته ابتدایی لالیگا نیز او را در همان‌جا نگه داشته است.

مهارنشدنی 

این راهکار اضطراری یک موفقیت کاملاً قاطع بوده است. هیچ‌کس انتظار چنین شروع فصلی را از رافینیا 29 ساله نداشت. او یک طوفان واقعی بوده است. در این سه بازی نخست، او پنج گل به ثمر رسانده و بالاتر از امباپه، که او نیز در ابتدای لالیگا فرم فوق‌العاده‌ای نشان داده، در صدر جدول الپیچیچی قرار دارد.

میانگین عالی 

شگفت‌انگیزترین نکته درباره رافینیا میانگین گلزنی او بر حسب دقیقه است، چرا که در هیچ‌یک از این سه بازی کاملاً در زمین حضور نداشته و در همه آن‌ها تعویض شده است. او این پنج گل را در ۲۲۸ دقیقه به ثمر رسانده که میانگین یک گل در هر ۴۵.۶ دقیقه را ثبت می‌کند؛ آماری واقعاً غافلگیرکننده که تقریباً معادل دو گل در هر مسابقه است. رکوردهایی که همه را شگفت‌زده کرده است.

آمار دوره‌های قبل 

رافینیا در فصل‌های گذشته نیز قدرت گلزنی خود را در بارسلونا نشان داده بود، اما نه با قاطعیتی که در این فصل بازی می‌کند. برای رسیدن به آمار پنج گل در فصل‌های قبلی حضورش در بارسا، به ۲۸، ۲۴، ۱۰ و ۱۳ بازی نیاز داشت. در این فصل تنها سه مسابقه برای او کافی بوده است. اگر او به همین روند ادامه دهد، می‌تواند رکوردهای فوق‌العاده‌ای به جا بگذارد.

بهترین فصل او از نظر تعداد گل در تیم آبی‌اناری، فصل ۲۰۲۴/۲۵ بود که در آن ۳۴ گل در تمامی رقابت‌ها به ثمر رساند. در فصل گذشته، او ۲۱ گل به ثمر رساند اما به دلیل مصدومیت در بازی‌های کمتری به میدان رفت. در دوران ژاوی روی نیمکت، او در دو سال اول روی هم رفته به ۱۰ گل رسید. او هرگز به عنوان مهاجم نوک بازی نکرده بود و همواره در بال به میدان می‌رفت. این آزمایش برای فلیک کاملاً موفقیت‌آمیز پیش می‌رود.