حمید رضا اسکندری_ پارسینه گزارش می دهد_این روزها یکی از گلایه های جدی بیماران و خانواده هایشان، به ویژه مبتلایان به بیماری های خاص ، این است که دارویی که با نسخه پزشک از داروخانه ها جست وجو می کنند، یا پیدا نمی شود یا به سختی در چند داروخانه قابل دسترسی است اما همان دارو را می توان در محدوده ناصرخسرو پیدا کرد البته با قیمتی چند برابر قیمت رسمی.

سوال اینجاست که اگر دارو واقعاً کمیاب است، چگونه در بازار آزاد پیدا می شود؟ و اگر در بازار وجود دارد، چرا بیمار برای تهیه آن باید از این داروخانه به آن داروخانه سرگردان شود؟

این موضوع، یک مسئله جدی در روند توزیع و نظارت بر داروست. وقتی بیمار ناچار می شود برای پیدا کردن داروی ضروری خود به بازار غیررسمی مراجعه کند، علاوه بر تحمیل هزینه های سنگین، با خطرات دیگری نیز مواجه می شود از جمله نگرانی هایی درباره تاریخ انقضا، اصل بودن و نیز نحوه نگهداری دارو.

بدتر از همه آن است که در این شرایط، درد و استرس بیمار به فرصتی برای سودجویی تبدیل شود. بیماری که انتخاب دیگری ندارد، نمی تواند منتظر بماند تا دارو وارد بازار شود یا قیمت ها کاهش پیدا کند. او دارو می خواهد همین امروز، همین ساعت.

گزارش ها نیز نشان می دهد که کمبود دارو همچنان یکی از چالش های جدی حوزه سلامت است و مشکلات تأمین، تخصیص ارز و توزیع همچنان وجود دارد.

اما مردم حق دارند بدانند مسیر دارویی که در داروخانه پیدا نمی شود و در بازار آزاد به دست می آید، دقیقاً چگونه طی می شود؟

چه کسی بر تأمین و توزیع نظارت می کند؟چگونه دارویی که باید از مسیر رسمی به دست بیمار برسد، سر از بازار غیررسمی درمی آورد؟و مهم تر از همه، چرا باید بیماری که برای حفظ سلامتش به یک داروی مشخص نیاز دارد، برای تهیه آن مجبور به پرداخت چند برابر قیمت واقعی شود؟

سلامت مردم نباید مرتبط با شانس، رابطه، جست وجوی چندین ساعته در داروخانه ها یا توانایی پرداخت قیمت های نجومی در بازار غیررسمی باشد.

دارو باید به دست بیمار برسد، نه دلال.

اگر کمبود وجود دارد، باید علت آن بطور شفاف و مستقیم برای مردم توضیح داده شود و اگر مشکل در تأمین است، باید برای آن راه حل فوری پیدا شود اگر هم مشکل در توزیع یا نظارت است، باید با آن برخورد جدی شود.

پشت هر نسخه ای که روی پیشخوان داروخانه گذاشته می شود، یک انسان ایستاده است، انسانی که شاید بیمار باشد، شاید مادر یا پدر یک بیمار باشد و شاید تمام امیدش به همان دارویی باشد که امروز در داروخانه موجود نیست اما در جای دیگری، با چند برابر قیمت، به راحتی پیدا می شود.

این موضوع را نمی توان عادی دانست و نباید عادی سازی کرد.

بیماران و خانواده هایشان از مسئولان حوزه سلامت فقط توضیح نمی خواهند آن ها دارویشان را می خواهند، با قیمت عادلانه و از مسیر رسمی و قابل اعتماد!