به گزارش ورزش سه، بازار نقل و انتقالات تابستانی بسکتبال ایران در حالی دنبال می‌شود که تیم شهرداری گرگان، به عنوان یکی از قطب‌های اصلی این ورزش، در وضعیتی بحرانی قرار گرفته است. این تیم به شکلی ظاهر شده که تمام بازیکنان وفادار و بومی، سرمربی موفق و ستاره‌های نامدار خود را از دست داده است. حتی اگر از همین امروز هم مدیران باشگاه بیدار شوند، برای فصل آینده تنها یک تیم معمولی خواهند داشت که برای رویاپردازی هواداران پرشور گرگانی به هیچ وجه کافی نخواهد بود!

شهرداری گرگان که در سال‌های گذشته با اتکا به همین پتانسیل چهار عنوان قهرمانی کسب کرده و همیشه یکی از مدعیان سرسخت در مسیر قهرمانی و مسابقات آسیایی بوده، حالا به روزگار تیم‌های منحل‌شده افتاده است. خبری از مسئولان شهری گرگان نیست و هیچ‌کس پاسخگوی وضعیت این تیم ریشه‌دار و پرهوادار نیست.

بسکتبال در گرگان فراتر از یک ورزش، به بخشی از روزمرگی، تفریح و عامل اصلی نشاط اجتماعی این شهر تبدیل شده است. یکی از هواداران گرگانی جمله زیبایی درباره تیمشان می‌گوید: روزهایی که بازی داریم، کسی نمی‌پذیرد که امروز «بازی است»، در تمام سطح شهر می‌گویند امروز «ما» بازی داریم! هواداران در هر سن و سالی، تمام برنامه‌شان را در طول هفته برای پر کردن سالن امام خمینی (ره) و حمایت از تیمشان تنظیم می‌کنند؛ سالنی که شاید فصل آینده در سکوت و نگرانی مطلق فرو خواهد رفت.

فهرست خروجی‌های شهرداری گرگان تا این لحظه نشان از فروپاشی کامل یک تیم مدعی است، از دست دادن میثم میرزایی (کاپیتان تیم)، ستاره‌هایی مثل مبین شیخی، پیتر گریگوریان، نصرت و امیرحسین یازرلو، ضربه سختی به اسکلت اصلی تیم زد و تمام پنج بازیکن اصلی از تیم خارج شدند. از طرفی، دو ستاره خارجی محبوب تیم یعنی جردن همیلتون و پتی پری هم ایران را ترک کردند تا از این تیم پرستاره، فقط چند بازیکن باقی بمانند که احتمال جدایی آن‌ها هم بسیار بالا است!

در کنار این کوچ دسته‌جمعی، صالح مخدومی ابتدا با امیدواری هدایت تیم را پذیرفت اما بی‌توجهی مطلق مدیران شهرداری به شرایط تیم و ریزش مداوم ستاره‌ها باعث شد تا او هم قید کار را بزند و راهی تیم رقیب، یعنی کاله مازندران شود. با این اتفاق، کشتی طوفان‌زده شهرداری حتی ناخدای خود را هم از دست داد تا بحران به نقطه اوج خود برسد.

بسکتبال شهرداری گرگان و بسیاری از تیم‌های ریشه‌دار و محبوب ایران، تنها یک تیم ورزشی نیستند، بلکه هویت یک شهر و استان گلستان محسوب می‌شوند؛ دلخوشی بزرگی که اکنون به سادگی و در سایه بی‌تدبیری در حال نابودی است. امیدواریم مدیران شهری و باشگاه با پذیرش مسئولیت، پیش از آنکه دیر شود پاسخگوی این وضعیت باشند و چراغ دلگرمی یک شهر را خاموش نکنند.