بر روی نقشه ایران، خلیج فارس را که پیدا کنید، با نزدیک ترکردن می توانید بندر جاسک را در نزدیکی تنگه هرمز ببینید. کمی که به غرب بروید، در نزدیکی دهستان گنگان روستای بونجی را پیدا می کنید؛ روستایی که سه بخش دارد و آب شیرین کن آن، منبع تأمین آب 15 تا 20هزار نفر از ساکنان روستاهای آن خطه بلاخیز است. این آب شیرین کن حیاتی، 27تیرماه پس از حمله نظامی آمریکا بر اثر اصابت سه موشک از کار افتاده.

دمای هوای 50درجه ای و شرجی تند خلیج فارس، ازدست رفتن معیشت وابسته به ماهیگیری به علت درگیری های نظامی و صدای دهشتناک انفجار که گویی باید دیگر آن را جزوی از اتفاقات طبیعی آن منطقه در نظر گرفت، حالا با قطعی آب نیز همراه شده است تا زندگی سخت تر از پیش شود. رضا ، یکی از ساکنان بونجی ، می گوید مردم درحال استفاده از اندک منابع آبی هستند که ذخیره کرده اند و نگرانند در آینده چه خواهد شد.

از سوی دیگر صیادان نگران معیشت خود هستند؛ معیشتی که پیش از این هم به علت سهمیه محدود سوخت دولتی در خطر بود، حالا با شدت گرفتن جنگ در خلیج فارس با بحرانی بی سابقه دست وپنجه نرم می کند. مردم روستای کوچک بونجی و روستاهای اطراف آن، روزهای سختی را کنار دریایی می گذرانند که حیات و ممات شان وابسته به آب نیلگونش است.

لشکری زاده ، دهیار روستای بونجی است؛ او می گوید ساعت 4 صبح بود که با صدای انفجار از خواب بلند شد: در نزدیکی اسکله آب شیرین کن در کنار یک موتورخانه و مرکز برق قرار داشت که با حمله ای که انجام شد تمام آنها از بین رفت. روستای بونجی از طرف شرق به چابهار می رسد و از طرف غرب به میناب و حالا آب 20روستای غربی که حدودا 15 هزار نفر جمعیت دارد، قطع شده است . او می گوید استاندار هرمزگان و برخی دیگر از مسئولین از صبح به بونجی مراجعه کرده اند: قول دادند تانکر بیاورند و در 15 روز بخشی از آب شیرین کن را راه اندازی کنند، اما معلوم نیست چه می شود .

به گفته او، قطعی آب در این دمای هوا وضعیت بغرنجی برای ساکنان ایجاد کرده است: این آب شیرین کن به 20روستا آب می رساند، حالا که قطع شده، مردم در دمای 50 درجه بی آب مانده اند و امیدواریم حداقل زودتر با تانکر آب رسانی صورت بگیرد تا مردم کمتر اذیت شوند . لشکری زاده می گوید مردم شب ها به علت اخطارهای داده شده از اسکله فاصله می گیرند و به همین دلیل است که حمله صورت گرفته کشته ای نداشت.

هرکس از اندک ذخیره ای که دارد استفاده می کند تا آب برسد . رضا از ساکنان بونجی است و می گوید مردم روستا درحال تجربه هراس شدیدی هستند: اولین بار نیست به اینجا حمله می شود. در جنگ اخیر سه تا چهار بار موشکباران شده اما این بار قطعی آبی که اتفاق افتاد ترس و نگرانی مردم را بیش از حملات پیش کرد . تا قبل از این هم البته آنها همیشه آب نداشتند: آب جیره بندی داشت و 12 تا 24 ساعت در مناطق، وصل و سپس قطع می شد تا به مناطق دیگر برسد؛ متأسفانه قبل حمله هشدار آماده باش به مردم داده نشد.

اگر به مردم می گفتند ممکن است چنین اتفاقی بیفتد، با توجه به اینکه همیشه آب ذخیره می کنند تا در ساعات قطع جیره آب داشته باشند، می توانستند از قبل برای چند روز آب ذخیره کنند . وضعیت معیشت روستاییان به هم ریخته، چون به علت درگیری های جاری، امکان ماهیگیری از بین رفته است.

حسین ، ساکن روستای بونجی، نماز صبحش را خواند و شروع کرد به قدم زدن در حیاط خانه اش، در همین هنگام صدای مهیب سه انفجار آمد: قبلا چندباری به اسکله و مناطق نزدیک به دریا حمله شده بود، اما این بار صدای انفجارها بسیار شدیدتر از صدای انفجار در حملات پیشین بود، به شکلی که کل روستا از خانه هایشان بیرون آمدند .

از همان لحظه بود که آب و برق روستا قطع شد: تشکیلات برق نزدیک اسکله قرار داشت و شبکه بعد از حملات به شدت آسیب دید، خوشبختانه برق دو ساعت بیشتر قطع نبود اما آب از همان ساعت قطع شد و گفته اند حداقل 10 تا 15 روز طول می کشد تا دوباره وصل شود . حسین در روستاست و می گوید هنوز خبری از آب رسانی نیست: قول دادند و گفتند تا زمان راه افتادن آب شیرین کن، با تانکر به مردم آب برسانند.

اما فعلا این اتفاق نیفتاده و مردم فقط برای یک تا دو روز آب ذخیره کرده اند، بعد از آن بسیار سخت می شود که در این دمای هوا روزهایشان را بگذرانند . معیشت مردم آن منطقه وابسته به دریاست؛ دریایی که حالا صحنه جنگی است که امکان ماهیگیری را از آنها گرفته: به صیادان اعلام کرده اند به دلیل درگیری های شدیدی که در تنگه هرمز جریان دارد، به دریا نروند.

اما معیشت مردم وابسته به دریاست، یک شب نروند، دو شب نروند، از شب سوم دیگر خیلی سخت می توانند امرار معاش کنند . اما این تنها مسئله صیادان آن منطقه نیست: قبل از این مردم با مشکل بنزین مواجه بودند، سوختی که به صیادان می دهند بسیار کم است و کفاف کارشان را نمی دهد .

پس از نماز صبح از مسجد بیرون آمدیم. من هم به خانه رفتم تا وسایلم را برای رفتن به جاسک و ماهیگیری آماده کنم.جاسک 70 کیلومتر از ما دور است. می خواستم تا ساعت 8 صبح به دریا برسم تا به گرمای شدید برخورد نکنم. در همین حین ناگهان صدای چهار انفجار شدید آمد؛ مکان مورد حمله فقط 500 متر با روستای ما فاصله داشت و از پشت بام دیدیم که به آب شیرین کن حمله شده است .

عیسی از صیادان روستای بنجی ساحلی است؛ روستایی که آب شیرین کن در اسکله آن قرار داشت: مسئولین از صبح اول وقت آمدند و گفتند ان شاءالله با کار جهادی آب به سرعت وصل می شود و تا آن موقع نیز با تانکر آب رسانی به روستا صورت خواهد گرفت. اما تابه حال هنوز آبی به ما نرسیده است . عیسی صیاد است و می گوید این جنگ مشکلات آنها را تشدید کرده: اصلی ترین مشکل ما سوخت است. بنزینی که به صیادان تعلق می گیرد ماهانه 1200 لیتر است.

موتور قایق های ماهیگیری مصرف بسیار بالایی دارند و به علت صید ترال در خلیج فارس دیگر به سختی در آب های نزدیک ماهی پیدا می شود و صیاد مجبور است 40 تا 50 مایل در دریا پیش برود تا بتواند ماهی بگیرد. در نتیجه، سهمیه 1200لیتری فقط می تواند یک هفته نیاز صیاد را پوشش دهد و بعد از آن دیگر امکان رفتن به آب ندارد .

مسئله برای صیادانی که مجوز مخصوص شیلات ندارند، از این نیز بدتر است: به صیادان بدون مجوز شیلات فقط 600 لیتر بنزین می دهند و خب آنها دیگر به جز دو تا سه روز در ماه نمی توانند به دریا بروند. آنها رسما از کار مرخص اند . به گفته عیسی ، تا قبل از شروع دوباره جنگ، به دریا می رفتند، حالا نیز با شروع جنگ مجبورند به دریا بروند: از قدیم گفته اند جاشو تا لباسش خیس است می تواند نانی سر سفره خانواده اش بیاورد، تا لباسش خشک شود دیگر کارش با کرام الکاتبین است. ما چنین وضعیتی داریم، اگر به آب نزنیم نمی توانیم خرج خانواده خود را بدهیم .

مراد رحیمی ، رییس شورای روستای بونجی است. او می گوید انفجار برای مردم عادی شده است، اما صدای انفجار 27 تیرماه با باقی صداها فرق داشت: نزدیک ساعت 5 صبح با سه موشک به اسکله که آب شیرین کن و تأسیسات برق در آنجا قرار داشت حمله و همان لحظه برق و آب قطع شد. صدای حملات بسیار بالا بود، به صورتی که مردم با وجود عادتی که کرده اند، ترسیدند و از خانه ها بیرون آمدند . نزدیک به دو ساعت پس از حمله مسئولانی از استانداری و دادستانی به بونجی آمدند: مسئولان بازدید کردند و بلافاصله با استانداری نیز تماس گرفتند. به ما گفتند طی چند روز آب وصل می شود و تا آن زمان چهار تانکر آب رسانی برای روستاها درنظر گرفته خواهد شد . رحیمی اما تردید دارد این روش آب رسانی جوابگوی نیازهای این منطقه باشد: بیش از 20 روستا در این منطقه قرار دارند و من بعید می دانم آب رسانی سیار بتواند به شکل منظم به تمام این روستاها برسد .

او به جلسه ای اشاره می کند که بیست وهفتم تیرماه با حضور مسئولین برگزار شد: در آن جلسه تصمیم گرفته شد به مردم اطلاع رسانی شود تا آماده دریافت و ذخیره آب شوند. من پیشنهاد دادم از ظرفیت آب های روی زمین که در این منطقه قرار دارد استفاده شود و آن آب در لوله ها پمپاژ شود . مشخص نیست چقدر به این پیشنهاد توجه شده اما رحیمی به شرایط سختی که مردم در حال گذراندن هستند، اشاره می کند: از آنجایی که سال ها آب لوله کشی در این منطقه وجود نداشت، مردم مخزن های سیار کوچکی تهیه کرده اند اما به هر حال آب این مخازن فقط نیاز چند روزشان را تأمین می کند. از نظر معیشتی نیز باید گفت کل مردم معیشت شان وابسته به دریا و ماهیگیری ا ست و شرایط جنگ آسیب زیادی به آنها زده است .

از همان لحظه موشکباران، مسئولان صحبت های زیادی کردند. احمد نفیسی ، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار هرمزگان به مردم منطقه وعده بازگشت سریع آب را داد: مردم بدانند همه مسئولان پای کارند تا در کوتاه ترین زمان، وضعیت آب آشامیدنی مردم به پایداری کامل برسد . همین طور عبدالحمید حمزه پور ، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب هرمزگان درباره ابعاد حادثه گفت: در این حمله، ایستگاه پمپاژ برداشت آب خام از دریا و همچنین ترانس برق مربوط به آب شیرین کن بونجی با ظرفیت تولید 3150 مترمکعب در شبانه روز به طور کامل تخریب شده است. در پی این حمله، هم اکنون آب آشامیدنی 20 روستای منطقه با جمعیتی حدود 10 هزار نفر به طور کامل قطع شده و این روستاها با بحران بی آبی مواجه اند .

او بر آغاز سریع تمهیدات لازم برای مدیریت شرایط پیش آمده تأکید کرد و گفت آب رسانی سیار شروع می شود: با وجود حجم خسارات، نیرو های عملیاتی و امدادی شرکت آب و فاضلاب هرمزگان بلافاصله وارد عمل شده اند. در حال حاضر اولویت ما تأمین اضطراری آب ساکنان از روش های جایگزین و سیار است و هم زمان تمام تلاش خود را برای بازسازی تأسیسات آسیب دیده به کار بسته ایم تا در کوتاه ترین زمان ممکن، آب شرب پایدار مشترکان منطقه دوباره برقرار شود .

فرماندار جاسک نیز اعلام کرد آب شیرین کن بونجی که در پی حمله موشکی آمریکا و اسراییل آسیب دیده بود، با انجام اقدامات جهادی کمتر از 48 ساعت پس از حادثه، وارد مدار می شود.