کمانچه، یکی از کهن ترین و اصیل ترین سازهای موسیقی ایران، قرن هاست که روایتگر فرهنگ، هنر و احساس مردمان این سرزمین است. سازی زهی-آرشه ای که پیشینه آن در نقاشی ها و مینیاتورهای تاریخی دیده می شود و نخستین اشاره مکتوب به آن در کتاب الکبیر فارابی ثبت شده است. هنر ساخت و نوازندگی کمانچه نیز در سال 2019 در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به ثبت رسید.

در لرستان، کمانچه لری یا پشت باز جایگاه ویژه ای در موسیقی بومی دارد؛ سازی با صدایی شفاف و پرطنین که سال هاست بخشی جدایی ناپذیر از آیین ها و نغمه های محلی این دیار محسوب می شود.

در یکی از کارگاه های سازسازی خرم آباد، استاد محمدحسن کاکاوند سال هاست با عشق و تجربه به ساخت کمانچه مشغول است. او که از سال 1360 وارد عرصه موسیقی شده، در سال 1382 موفق به دریافت مهر جهانی اصالت یونسکو شده و سه نشان ملی نیز در کارنامه خود دارد.

خانواده کاکاوند نیز در کنار او، سال ها در زمینه موسیقی محلی، ساخت کمانچه و دیگر سازهای سنتی فعالیت کرده اند و نقش مهمی در حفظ و ترویج این هنر اصیل ایرانی ایفا کرده اند.