به گزارش ورزش سه، بحث بر سر خواندن یا نخواندن سرود ملی همیشه یکی از حواشی جذاب مسابقات بزرگ بوده است. اما سرود ملی برای توماس توخل سرمربی تیم ملی انگلیس در جام جهانی به یک دردسر بزرگ تبدیل شده است. پاسخ قاطع و منفی او در نشست خبری پیش از دیدار افتتاحیه مقابل کرواسی در جواب به این سوال که آیا سرود «خداوند پادشاه را حفظ کند» را میخواند یا نه، بازتاب گستردهای در جهان داشت. اینکه یک مربی آلمانی با توجه به رقابتها و اختلافات تاریخی بین دو کشور چنین اظهار نظر مستقیمی داشته باشد به سرعت یک سونامی بزرگ در رسانهها و نشریات زرد بریتانیا به راه انداخت. در لحظه پخش سرود ملی دو تیم پیش از آغاز تقابل با کرواتها عکاسان حاضر در ورزشگاه بازیکنان داخل زمین را رها کردند و لنز دوربینها روی نیمکت و چهره توخل زوم شد. او با چهرهای کاملا جدی و در حالی که نگاهش رو به آسمان بود ایستاد و همانطور که وعده داده بود سرود ملی نخواند.  مسلما هیچکس نمیتواند یک سرمربی خارجی را وادار به خواندن سرود کشوری دیگر کند. توخل توجیه خوبی هم دارد و راست میگوید که هیچ حس تعلق خاطری به آن آب و خاک ندارد. با این حال احترام به پرچم و سرود در فرهنگ فوتبال همیشه به عنوان یک نماد مقدس ملی در نظر گرفته میشود که عبور از آن تاوان سنگینی دارد. تاوانی که توخل از همین حالا دارد میپردازد.  دقیقا در تضاد با توخل مردی مثل روبرتو مارتینز قرار دارد. سرمربی اسپانیایی خیلی زود سرود ملی پرتغالیها را حفظ کرد و پیش از هر مسابقه آن را با شور و حرارتی مثالزدنی فریاد میزند. این در حالی است که او هیچ رگ و ریشه پرتغالی ندارد و تنها پیوندش با این کشور یک قرارداد کاری روی نیمکت تیم ملی است و تمام.  مطبوعات انگلیسی آنقدر از سرود نخواندن توماس توخل ناراحتند که همین باعث شدن او حتی بعد از برد درخشان 4-2 مقابل تیم پرقدرت کرواسی در رسانهها این کشور آنقدرها که باید قدر نبیند. | 
ماهوارهها خسارت انفجار جبلعلی امارت را لو دادند
راز طول عمر انسان در دستان یک نوجوان 15 ساله؟ ادعایی که جهان را شگفتزده کرد
واشنگتنپست فاش کرد: مشاجره ترامپ با وزیر جنگ آمریکا بر سر کاهش ذخایر مهمات در نبرد با ایران