این روزها و در اواسط ماه ژوئن 2026 (خرداد 1405)، خبرهای تازه ای درباره احتمال توافق بین ایران و آمریکا به گوش می رسد. شنیدن این خبرها باعث شده تا امیدواری های زیادی در بازارهای داخلی و خارجی شکل بگیرد. اما سوال مهم اینجاست: اقتصاد کشور ما دقیقا چقدر از این اتفاق سیاسی سود می برد؟

به گزارش فرارو، در سال های گذشته دیده ایم که بازارهای مهمی مثل بازار ارز، نفت و بورس خیلی زود به اخبار سیاسی واکنش نشان می دهند. با این حال، کارشناسان می گویند برای اینکه این تاثیرات مثبت ماندگار شوند، به برنامه ریزی و عوامل مختلفی نیاز داریم.

علی قنبری، کارشناس اقتصاد و استاد دانشگاه، باور دارد که اولین تاثیر این توافق، کم شدن ترس و نگرانی های سیاسی در اقتصاد است. وقتی مردم و شرکت ها بدانند که اوضاع آرام تر شده، کمتر نگران تورم هستند. این آرامش می تواند تاثیر بسیار خوبی روی قیمت دلار، وضعیت بورس و حتی کسب وکار مغازه داران بگذارد.

در ادامه، مشروح گفتگوی علی قنبری با فرارو را می خوانیم:

علی قنبری درباره اهمیت بالای نفت در معادلات منطقه خاورمیانه توضیح می دهد: نفت بیش از هر بازار دیگری به تحولات ژئوپلیتیکی واکنش نشان می دهد. طی ماه های گذشته نگرانی هایی درباره تشدید تنش ها در منطقه و حتی احتمال اختلال در تردد نفتکش ها از تنگه هرمز مطرح بود. طبیعی است که هر نشانه ای از کاهش تنش، ابتدا در بازار نفت منعکس شود. اگر تفاهم سیاسی به کاهش محدودیت های صادراتی ایران منجر شود، ظرفیت افزایش فروش نفت کشور نیز تقویت خواهد شد. این موضوع از دو جهت اهمیت دارد؛ نخست افزایش درآمدهای ارزی دولت و دوم کاهش فشار بر بازار ارز. به همین دلیل انتظار می رود بازار نفت بیشترین اثر مثبت را از هرگونه توافق احتمالی دریافت کند.

او در ادامه صحبت هایش روی این موضوع تاکید کرد که تحریم ها نقش پررنگی در مشکلات اقتصادی ما دارند: بدون تردید اقتصاد ایران با چالش های ساختاری متعددی مواجه است، اما نمی توان نقش تحریم ها را در تشدید این مشکلات نادیده گرفت. محدودیت های بانکی، دشواری نقل و انتقال پول، افزایش هزینه تجارت خارجی و کاهش سرمایه گذاری خارجی از جمله مهم ترین پیامدهای تحریم ها بوده است.

با وجود همه این خبرها، این اقتصاددان هشدار می دهد که نباید بیش از حد ذوق زده و خوش بین باشیم. او می گوید: نباید تصور کنیم که صرف امضای یک تفاهم اولیه می تواند تمامی مشکلات اقتصاد ایران را حل کند. اقتصاد کشور برای دستیابی به رشد پایدار به اصلاحات ساختاری نیاز دارد و این اصلاحات بدون برنامه ریزی دقیق امکان پذیر نیست. به همان اندازه که دلایل خوش بینی وجود دارد، باید موانع احتمالی را نیز در نظر گرفت. سیاست خارجی همواره با پیچیدگی های خاص خود همراه است و ممکن است در مسیر اجرای توافق چالش هایی به وجود آید.

قنبری با اشاره به سنگ اندازی ها و موانع سیاسی که در این مسیر وجود دارد، توضیح داد: آمریکا به سادگی حاضر به ارائه امتیازهای بلندمدت و گسترده نخواهد شد. به همین دلیل باید بر دستاوردهای کوتاه مدت و عملی تمرکز کرد. در عین حال نباید نقش تندروهای داخلی و آن دسته از افرادی را که از تداوم شرایط تحریمی منافع اقتصادی کسب می کنند، نادیده گرفت. موفقیت هر توافقی نیازمند اراده سیاسی در داخل و خارج از کشور است. اگر این اراده وجود داشته باشد، می توان امیدوار بود که اقتصاد ایران از فضای پرتنش سال های اخیر فاصله بگیرد و وارد مرحله ای باثبات تر شود.

در پایان، این کارشناس اقتصادی روی یک نکته بسیار مهم تاکید کرد: اقتصاد ایران بیش از هر چیز به ثبات، پیش بینی پذیری و کاهش نااطمینانی نیاز دارد. هر اقدامی که بتواند این شرایط را فراهم کند، به نفع تولید، سرمایه گذاری و معیشت مردم خواهد بود. کاهش تحریم ها نیز در همین چارچوب یکی از مهم ترین فرصت های پیش روی اقتصاد کشور محسوب می شود.

منبع: فرارو