به گزارش "ورزش سه"، شروع اسپانیا در جام جهانی بسیار ناامیدکننده بود. کیپ‌ورد که با صعود به این رقابت‌ها تاریخ‌سازی کرده بود، حالا حتی اگر از اینجا به بعد هیچ نتیجه دیگری هم نگیرد، می‌تواند با سربلندی به خانه بازگردد. تیم لوئیس دلا فوئنته در تمام طول مسابقه فقط سایه‌ای از خود واقعی‌اش بود: بدون ریتم، سرعت و قدرت نفوذ همیشگی. 

تنها بازیکنانی که توانستند تفاوت ایجاد کنند، دو مدافع کناری بودند، به‌ویژه مارک کوکوریا که عملکرد درخشانی داشت. او به شکلی آشکار پاسخ تمام کسانی را داد که از انتقالش به رئال مادرید در میانه جام جهانی انتقاد کرده بودند. مدافع جدید رئال مادرید از ابتدا تا انتهای مسابقه بهترین بازیکن اسپانیا بود.

دیدار آتلانتا در تاریخ جام جهانی ثبت خواهد شد، اما نه به خاطر اسپانیا؛ بلکه به دلیل شاهکار تیم ملی کیپ‌ورد. سال‌ها بعد از این مسابقه به عنوان روزی یاد خواهد شد که قهرمان اروپا نتوانست تیم ملی کشوری با تنها نیم میلیون نفر جمعیت را شکست دهد. کشوری که تا پیش از این شاید مشهورترین ورزشکارش فردی دو متری بود که مهارت اصلی‌اش بازی با توپ در دست‌هایش بود. اما حالا، با احترام به تاوارس، او باید شهرتش را با فوزینا و دیگر قهرمانان این تیم تقسیم کند.

تعریف و تمجیدهای بیش از حد گاهی می‌تواند به ضرر یک تیم تمام شود و این موضوع بار دیگر در شروع بسیار ضعیف اسپانیا در جام جهانی آشکار شد. نیم ساعت ابتدایی مسابقه مقابل تیم آفریقایی، هیچ شباهتی به اصول و سبک بازی‌ای که اسپانیا تحت هدایت دلا فوئنته از خود نشان می‌دهد، نداشت.

اینکه میکل اویارسابال در نیم ساعت نخست تقریباً هیچ تأثیری در بازی نداشت، چیزی جز نتیجه همان کمبود تهاجم و جاه‌طلبی نبود که اسپانیا با آن وارد ورزشگاه باشکوه شهر آتلانتا شد. نمی‌توان مقابل هیچ حریفی تا این اندازه بی‌تفاوت بود و به نظر می‌رسید اسپانیا پیش از شروع مسابقه تصور می‌کرد که بازی را از قبل برده است.

البته هنوز زمان برای جبران وجود دارد و هیچ فاجعه جبران‌ناپذیری رخ نداده است. اما واقعیت این است که هیچ‌کس در جهان انتظار چنین نمایشی از تیم ملی اسپانیا در جام جهانی را نداشت. این ناامیدی به معنای پایان راه نیست، اما بدون شک نیازمند واکنشی فوری و جدی است. شش روز دیگر مسابقه بعدی فرا می‌رسد و این داستان نباید دوباره تکرار شود.