به گزارش ورزش سه، وقتی قرعه جام جهانی اسپانیا را مقابل کیپ‌ورد قرار داد، کمتر کسی تصور می‌کرد بعد از ۹۰ دقیقه بعد لوئیس دلافوئنته درحالیکه دستهایش را روی سرش گذاشته کنار زمین ایستاده باشد و بازیکنان کیپ‌ورد در حال جشن گرفتن یک نتیجه تاریخی باشند.

اما در آتلانتا شاهد چنین اتفاق باورنکردنی‌ای بودیم. اسپانیا با انبوهی از ستاره‌ها و عنوان قهرمانی اروپا وارد زمین شد، مالکیت توپ را در اختیار گرفت و از همان دقایق ابتدایی بازی را در نیمه حریف دنبال کرد. با این حال هرچه زمان جلو رفت، حملات لاروخا بیشتر به دیوار آبی‌رنگ مدافعان کیپ‌ورد برخورد کرد. دیواری که دقیقه به دقیقه نفوذ‌ناپذیرتر نشان می‌داد.

تیم آفریقایی با آرایش دفاعی فشرده و با حضور پنج مدافع، تقریباً همه فضاها را بست. اسپانیا نزدیک به ۸۰ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت اما در خلق موقعیت‌های جدی ناکام بود. اولین ضربه در چارچوب را پدری زد و آن هم به راحتی در اختیار ووزینیا قرار گرفت. در سوی مقابل، کیپ‌ورد هر زمان فرصت پیدا می‌کرد با توپ‌های بلند به دنبال ضدحمله بود.

بهترین فرصت نیمه اول در دقیقه ۴۱ به دست آمد. مارک کوکوریا توپ را روی دروازه فرستاد، فِران تورس از فاصله‌ای نزدیک به توپ ضربه زد اما توپ با شدت به تیر افقی برخورد کرد. در ادامه میکل اویارزابال روی ریباند ضربه سر زد اما ووزینیای ۴۰ ساله با واکنشی درخشان توپ را از زیر طاق بیرون کشید.

این صحنه خلاصه‌ای از کل مسابقه بود؛ اسپانیا حمله می‌کرد و ووزینیا مقاومت.

در دقایق پایانی نیمه اول، دروازه‌بان باتجربه کیپ‌ورد بار دیگر مقابل تورس و سپس آیمریک لاپورت ایستاد تا نیمه اول با تساوی بدون گل به پایان برسد. آمار نشان می‌داد اسپانیا کاملاً بر بازی مسلط بوده، اما نتیجه چیز دیگری می‌گفت.

دلافوئنته در نیمه دوم به دنبال تغییر جریان بازی رفت. میکل مرینو، دنی اولمو و سپس لامین یامال وارد زمین شدند تا قفل دفاع حریف شکسته شود. ورود یامال انرژی تازه‌ای به سکوها و خط حمله اسپانیا داد اما حتی او هم نتوانست راهی برای عبور از سد کیپ‌ورد پیدا کند. ضربه سر کوکوریا، شوت مرینو و فرصت‌های اویارزابال یکی پس از دیگری از دست رفتند.

هرچه به پایان نزدیک‌تر می‌شدیم، اضطراب اسپانیایی‌ها بیشتر می‌شد. جالب اینکه در دقایق پایانی حتی کیپ‌ورد هم بوی پیروزی را حس کرد. در وقت‌های تلف‌شده، دینی بورخس روی یک ضربه کرنر صاحب موقعیتی طلایی شد اما ضربه سر او در آغوش اونای سیمون آرام گرفت. چند دقیقه بعد هم یک پاس اشتباه در ضدحمله، فرصت تاریخی تیم آفریقایی را از بین برد.

در نهایت سوت پایان روی تساوی ۰-۰ به صدا درآمد؛ نتیجه‌ای که برای اسپانیا شبیه شکست بود اما برای کیپ‌ورد ارزش یک پیروزی فراموش‌نشدنی را داشت.

قهرمان اروپا با ۲۷ شوت و چندین موقعیت گلزنی نتوانست راهی به دروازه حریف پیدا کند و کیپ‌ورد در نخستین جام جهانی تاریخش، یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های این دوره را رقم زد. مرد اول میدان هم کسی نبود جز ووزینیای ۴۰ ساله؛ دروازه‌بانی که یک عصر فراموش‌نشدنی را برای فوتبال کشورش ساخت.