با ادامه حملات اسراییل به روستاهای جنوب لبنان علی رغم اعلام آتش بس، خانواده های آواره لبنانی ناچار شده اند به دلیل ناتوانی در بازگشت به زادگاه های خود، پیکر جان باختگانشان را در قبرستان های موقت به خاک بسپارند.

به گزارش فرارو، غاده حسین، مادری داغدار که بر روی چمن مصنوعی پهن شده بر مزار فرزندش در بخشی ویژه از قبرستان منطقه حاره صیدا، نشسته بود، با صدایی بغض آلود و اندوهگین می گوید: تمام زندگی ام رفت. او دوست من بود. همه کارها را با هم انجام می دادیم. هرچه در توان داشتم برای تربیتش انجام دادم.

در کنار او دو تصویر، زندگی فرزندش محمد الطفیلی را روایت می کنند؛ جوانی که ماه گذشته در حالی که هنوز در ابتدای دهه چهارم زندگی خود بود، جان باخت. در یکی از تصاویر، او با لباس رزم حزب الله دیده می شود و در تصویر دیگر با لباس شخصی؛ تصویری که زیر آن عنوان مهندس نقش بسته است.

این مادر داغدار می گوید: تنها بیست روز پیش از آغاز جنگ عقد کرده بود. تازه داماد بود.

وی که اهل روستای کفرتبنیت در نزدیکی مرزهای جنوبی لبنان است، با یادآوری آخرین گفت وگوی خود با فرزندش می گوید: به او گفتم با ما بیا، اما پاسخ داد: نه، روستا را ترک نمی کنم.

غاده حسین همانند حدود یک میلیون لبنانی دیگر که بنا بر آمار رسمی به دلیل جنگ مجبور به ترک خانه های خود شده اند، طی ماه های گذشته بارها آواره شده است.

وی بازگشت به زادگاهش را در شرایط فعلی غیرممکن می داند و می گوید: دیگر روستایی برای ما باقی نمانده است. همه چیز ویران و سوخته است؛ نه خانه ای مانده و نه چیزی دیگر.

با این حال، همچنان امیدوار است روزی بتواند پیکر فرزندش را به زادگاهش بازگرداند. وی گفت: محمد حتی اگر ده سال دیگر هم شده باشد، به روستا بازخواهد گشت. آنجا کنار من خواهد بود و من صبح و شب به دیدارش خواهم رفت.

بر اساس اعلام وزارت بهداشت لبنان، از زمان آغاز جنگ تاکنون بیش از سه هزار و 700 نفر در حملات اسراییل جان خود را از دست داده اند. حزب الله نیز اعلام کرده است که بخشی از این آمار را نیروهای این گروه تشکیل می دهند.

در فقه شیعی، زمانی که شرایط مانع دفن متوفی در محل اصلی مورد نظر شود، امکان دفن موقت وجود دارد.

در یکی از مراسم تشییع، زنی سیاه پوش با ورود پیکر یکی از جان باختگان که در تابوتی پوشیده از پرچم زرد حزب الله قرار داشت، فریادی از سر اندوه سر داد. تصویر این رزمنده با نام حسن علی بر روی تابوت قرار گرفته بود و پس از اقامه نماز، پیکر او برای دفن به بخش موقت قبرستان منتقل شد.

در این مراسم، پیکر متوفی که در پارچه ای قرمز رنگ پیچیده شده بود، با دقت درون قبر قرار گرفت و سپس تابوت با تخته های چوبی و صفحات سنگی پوشانده شد.