به گزارش "ورزش سه" به‌ عنوان قهرمان پنج ‌باره جام جهانی و یکی از قدرت‌های همیشگی فوتبال ملی، برزیل با ضرایب ۴/۷ شانس اصلی پیروزی در شروع رقابت‌های خود محسوب می‌شود. با این حال، تعجبی ندارد اگر تیم تحت هدایت کارلو آنچلوتی بازی را با قدرت و تهاجمی آغاز کند. اما در مقابل، ضریب ۷/۲ برای یک شگفتی از سوی مراکش کاملاً وسوسه‌برانگیز است؛ تیمی که در جام جهانی ۲۰۲۲ تا نیمه‌نهایی پیش رفت و نشان داد که به‌هیچ‌وجه حریف ساده‌ای نیست.

برزیل وارد جام جهانی ۲۰۲۶ شده در حالی که مرحله مقدماتی چندان قانع‌کننده‌ای نداشت و در نهایت در رتبه پنجم قرار گرفت؛ جایگاهی که اگر فرمت جدید و توسعه ‌یافته رقابت‌ها نبود، ممکن بود حتی صعودشان را به خطر بیندازد. در مقابل، مراکش با ۸ پیروزی از ۸ بازی به‌ راحتی صعود کرد و این روند خوب را با رسیدن به فینال جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۵ ادامه داد. آن‌ها در آن مسابقه شکست خوردند، اما به‌دنبال محرومیت سنگال به دلیل ترک زمین در فینال، به ‌طور رسمی عنوان قهرمانی را دریافت کردند.

در هر صورت، مراکش کیفیت بالای خود را ثابت کرده است. از آن زمان، محمد وهبی جایگزین ولید رکراکی در سمت سرمربی شده و نشانه‌های اولیه نشان می‌دهد که او قصد دارد بر پایه‌های محکم تیم قبلی ادامه دهد.عملکرد مراکش در آخرین بازی تدارکاتی مقابل نروژ نیز چشمگیر بود. اگرچه بازی 1-1 تمام شد، اما تیم آفریقایی در بیشتر دقایق کنترل بهتری داشت و حتی توانست ارلینگ هالند را به تنها چهار لمس توپ محدود کند؛ کمترین میزان در یک بازی باشگاهی یا ملی از سال ۲۰۱۹ تاکنون.

مراکش مانند مسیر موفق خود در نیمه ‌نهایی ۲۰۲۲، روی ضدحملات سریع تکیه دارد. آن‌ها معمولاً با خط دفاعی پایین بازی می‌کنند و سپس در میانه زمین به‌سرعت پرس و توپ‌گیری انجام داده و ضدحمله را آغاز می‌کنند. نمونه این سبک در گل اول برابر نروژ دیده شد؛ جایی که ابده زلزولی در نیمه خودی توپ را گرفت، حدود ۴۰ متر پیشروی کرد و در نهایت براهیم دیاز را برای گلزنی در محوطه جریمه صاحب موقعیت کرد. حالا یک سوال مهم به وجود می‌آید؛ آیا خط هافبک برزیل از نظر فیزیکی و سرعتی توان کنترل ضدحملات مراکش را دارد؟ یا اینکه مراکش دوباره می‌تواند با همین سبک، تیم‌های بزرگ را غافلگیر کند؟

در عین حال، خطر اصلی مراکش در این بازی می‌تواند از سمت راست باشد؛ جایی که اشرف حکیمی فعالیت می‌کند. این مدافع - وینگر سرعتی در تیم باشگاهی‌اش یعنی پاری سن ژرمن نقش مهمی دارد و آزادی زیادی برای نفوذ دارد. اگر چه آمادگی او پیش از تورنمنت با تردیدهایی همراه بود و در پایان فصل چند بازی را از دست داد، اما او در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل آرسنال به میدان رفت و حتی ۱۲۰ دقیقه کامل بازی کرد؛ نشانه‌ای از بازگشت کامل او به آمادگی بدنی.

با این حال، بزرگ‌ترین ضعف تیم ملی فوتبال مراکش همچنان شکستن تیم‌هایی است که با هدف دفاع فشرده و پایین به اصطلاح (low block) بازی می‌کنند. این موضوع در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۵ بارها دیده شد؛ جایی که میزبان در یک ‌سوم هجومی، وقتی مجبور به بازی مالکانه بود، در خلق موقعیت دچار مشکل شد. با این وجود، همین نکته می‌تواند یکی از عواملی باشد که دیدار شنبه مقابل برزیل را از نظر تاکتیکی به یک رویارویی نسبتاً مناسب برای مراکش تبدیل کند. در حالی که کارلو آنچلوتی احتمالاً در اولین بازی جام جهانی تیمش را کاملاً هجومی به میدان نمی‌فرستد، اما برزیل هم به‌طور سنتی تیمی نیست که با بلاک دفاعی پایین بازی کند. بنابراین در زمین، فضاهای بازتری برای بهره ‌برداری مراکش وجود خواهد داشت.

مراکش با صعود غیرمنتظره به نیمه‌ نهایی جام جهانی در قطر، یکی از داستان‌های بزرگ آن تورنمنت را رقم زد. اما نکته مهم این است که ترکیب این تیم برای جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا، کانادا و مکزیک حتی از گذشته نیز قوی‌تر به نظر می‌رسد. برای مثال، براهیم دیاز اکنون به تیم ملی مراکش اضافه شده؛ بازیکنی که در سال ۲۰۲۲ همچنان در ساختار تیم ملی اسپانیا قرار داشت. همچنین چادی ریاد به ‌عنوان یک گزینه قابل اعتماد در خط دفاعی در سطح لیگ برتر انگلیس رشد کرده و شمس‌الدین تالبی نیز یکی دیگر از استعدادهای جوانی است که می‌تواند تفاوت‌ساز باشد.

با این حال، از نظر کیفیت فردی، برزیل همچنان نسبت به مراکش برتری دارد؛ حتی اگر کارلو آنچلوتی دیگر آن تعداد فوق‌ ستاره‌ای را که برخی نسل‌های قبلی برزیل در اختیار داشتند، در تیمش نداشته باشد. با این وجود، بازیکنانی مثل وینیسیوس جونیور، رافینیا و گابریل ماگالاش همچنان سطح بالای این تیم را تضمین می‌کنند. در مقابل، برزیل با تیمی رو به‌ رو خواهد شد که هویت تاکتیکی مشخص، ساختار منظم و باور عمیق به سبک بازی خود دارد. به همین دلیل، دیدار شنبه در نیوجرسی می‌تواند یکی از جذاب‌ترین مسابقات کل مرحله گروهی این جام جهانی باشد.