به نقل از خبرورزشی، حرف های حجت کریمی در مراسم معارفه جواد نکونام به عنوان سرمربی جدید تراکتور، همه را یاد امیر قلعه نویی و ادبیات تکراری او انداخت! چه زمانی که در استقلال و سایر باشگاه ها بود و چه حالا در تیم ملی که به خصوص در جام جهانی و بعد از بازی با مصر، زمانی که هنوز ایران برای صعود به مرحله حذفی امید داشت، آنگونه ناامیدانه حرف زد و از آزمون الهی در مورد خودش گفت! جمله ای که دردسرساز شد و خودش بعداً مجبور به توضیح در آن زمینه و اعضای هیئت رییسه و سخنگوی فدراسیون گفتند او از شدت فشار دچار لقلقه زبان شده و کلمه اشتباهی را انتخاب کرده است!

حالا همان ادبیات از طرف حجت کریمی تکرار شده است؛ طی صحبت هایی که داشتیم به این نتیجه رسیدیم و این تصمیم به نفع باشگاه گرفته شد. بدون اذن خدا برگی از درخت نمی افتد. در مورد این نوع ادبیات به اندازه کافی صحبت شده و احتمالاً باشگاه تراکتور هم آن را به حساب لقلقه کلام خواهد گذاشت اما سایر بخش های این کنفرانس نیز نکته کم نداشت.

مدیرعامل جدید باشگاه تراکتور درباره قطع همکاری با محمد ربیعی گفت: جلسه ای با او داشتیم. یکسری موارد بود که دیدیم ادامه دادن ما منجر به نتیجه نمی شود. ما دنبال نتیجه گرفتن هستیم تا دل هواداران را شاد کنیم، بنابراین تصمیم گرفتیم از هم جدا شویم و مورد خاصی نبود. این تصمیم ناگهانی نبود و در 10 تا 15 روز اتفاق افتاد و دیشب بعد از بازی، به این نتیجه رسیدیم که این اتفاق بیفتد و هیات مدیره هم موافق این تصمیم بود. تراکتور باشگاهی بزرگ و پرطرفدار است. من در استقلال هم فعالیت داشتم و هواداران و جنسشان را می شناسم که قهرمانی می خواهند.

منظور کریمی از بازی دیروز، دیدار دوستانه تراکتور با شمس آذر است که شایعه اختلاف ربیعی با ملی پوشان بزرگ منتشر شد. اما مدیرعامل تازه وارد می گوید این تصمیم ربطی به این اتفاقات نداشته! حجت کریمی درحالی از 10-15 روز مطالعه برای این تصمیم حرف زده که خودش 22 تیر حکم گرفت! سوال اینجاست که آیا حجت کریمی قبل از گرفتن حکم مدیرعاملی تراکتور تصمیمش را در ذهن خود گرفته و این فاصله 10 ، 15 روزه -به قول خودش- را صرف راضی کردن زنوزی و سایر تصمیم گیران تراکتور کرده است؟

یا اینکه برعکس، آنها تصمیم خود را گرفته و این زمان صرف راضی کردن حجت کریمی به امضای این تغییر شده است؟! در مورد اولویت گرفتن نتیجه در تیم بزرگ بحثی نیست اما با توجه به تجربه قبلی نکونام و کریمی در استقلال، چقدر می توان به موفقیت این زوج در تبریز امیدوار بود؟ اصلاً می شود این دو را فارغ از رقابت آبی و قرمز با یکدیگر، مقایسه کرد؟