به گزارش ورزش سه، تصمیم اخیر فدراسیون فوتبال درباره تعیین نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲، بیش از آنکه یک راهکار مدیریتی باشد، شبیه یک راه‌حل ساده انگارانه برای عبور از بحران است؛ راه‌حلی که خود می‌تواند پرسش‌های جدی درباره عدالت ورزشی و استقلال مراجع قضایی فوتبال ایجاد کند.

بر اساس تصمیم اعلام شده، اگر کمیته استیناف تا ۳۱ خرداد رأی کمیته انضباطی در پرونده دیدار چادرملو و گل‌گهر را تأیید کند، گل‌گهر مستقیماً راهی لیگ قهرمانان آسیا ۲ خواهد شد. اما اگر این رأی تا آن تاریخ تأیید نشود، قرار است پرسپولیس و چادرملو با یکدیگر بازی کنند و برنده آن مسابقه نیز مقابل گل‌گهر قرار بگیرد تا تکلیف سهمیه آسیایی مشخص شود.

نخستین ایراد این تصمیم آن است که عملاً کمیته استیناف را در یک ضرب‌الاجل اجباری قرار می‌دهد. پرونده کابایرو یک پرونده ساده انضباطی نیست که صرفاً با مطالعه چند برگ پرونده قابل تصمیم‌گیری باشد. بخش مهمی از اختلاف به تفسیر آیین‌نامه جذب بازیکنان خارجی و سوابق باشگاهی این بازیکن در خارج از ایران مربوط است. چه بسا برای اتخاذ تصمیم دقیق، نیاز به استعلام از فدراسیون فوتبال گرجستان، بررسی سوابق رسمی مسابقات یا حتی مکاتبه با نهادهای بین‌المللی وجود داشته باشد. حال این سؤال مطرح می‌شود که آیا مرجع قضایی باید بر اساس ضرب الاجل فدراسیون رأی صادر کند یا بر اساس بررسی کامل و دقیق پرونده؟

موضوع دیگر به اصل عدالت ورزشی بازمی‌گردد. اگر واقعاً امکان برگزاری مسابقات پلی‌آف و تعیین سهمیه از طریق بازی وجود دارد، چرا این امکان برای تیم‌هایی که همچنان در جام حذفی حضور داشتند در نظر گرفته نشده است؟ جام حذفی یکی از مسیرهای رسمی کسب سهمیه آسیایی محسوب می‌شود و مسابقات آن به سرانجام نرسیده است. در چنین شرایطی ایجاد یک رقابت سه‌جانبه میان گل‌گهر، پرسپولیس و چادرملو عملاً حق سایر تیم‌هایی را که هنوز شانس کسب سهمیه از مسیر جام حذفی داشتند نادیده می‌گیرد.

از سوی دیگر این تصمیم باشگاه‌ها را در وضعیت بلاتکلیف قرار داده است. باشگاه‌ها باید اردو تشکیل دهند، تمرینات را آغاز کنند، هزینه‌های سنگین آماده‌سازی پرداخت کنند و بازیکنان خود را در شرایط مسابقه نگه دارند؛ در حالی که هنوز مشخص نیست اساساً نیازی به برگزاری این مسابقات خواهد بود یا خیر. پرسپولیس بلافاصله پس از اعلام این تصمیم از آغاز تمرینات خود خبر داده است، در حالی که هنوز رأی استیناف صادر نشده است.

همین مسئله ناخواسته یک نگرانی دیگر را نیز ایجاد می‌کند؛ اینکه هرچه باشگاه‌ها بیشتر وارد فرآیند آماده‌سازی شوند و هزینه بیشتری متحمل شوند، فشار روانی برای تعیین تکلیف سریع پرونده نیز افزایش پیدا می‌کند. در چنین فضایی این پرسش مطرح خواهد شد که آیا کمیته استیناف می‌تواند بدون توجه به تبعات اجرایی و رسانه‌ای، صرفاً بر مبنای موازین حقوقی تصمیم بگیرد؟

در کنار همه این موارد، شرایط سه باشگاه نیز یکسان نیست. پرسپولیس بخش قابل توجهی از بازیکنان ملی‌پوش خود را در اختیار ندارد. وضعیت بازگشت بازیکنان خارجی چادرملو نیز مشخص نیست و معلوم نیست این باشگاه بتواند همه نفرات مورد نیاز خود را دوباره در اختیار بگیرد. حتی گل‌گهر نیز باید برای مسابقاتی آماده شود که هنوز مشخص نیست اصلاً برگزار خواهند شد یا خیر. نتیجه آنکه رقابتی که قرار است تکلیف یک سهمیه آسیایی را مشخص کند، از ابتدا در شرایط برابر برای همه طرف‌ها برگزار نخواهد شد.

شاید مهم‌ترین پرسش این باشد که آیا بهتر نبود خارج از تکلیف قطعی پرونده کابایرو بدون نتیجه رای در مراجع قضایی درباره سهمیه آسیایی تصمیم‌گیری شود؟ زیرا هر تصمیمی که شائبه تأثیرگذاری بر روند رسیدگی قضایی را ایجاد کند، خواه ناخواه اعتبار فرآیند دادرسی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

عادل عابدجوی- وکیل ورزشی