همزمان با افزایش هزینه مواد اولیه، انرژی و حمل ونقل در پی جنگ علیه ایران، کارخانه ها در کشورهای عضو اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه آن) با فشار فزاینده ای روبه رو شده اند به طوری که تعطیلی واحدهای تولیدی و تعدیل نیروی کار در برخی صنایع آغاز شده و شکاف میان صنایع صادراتی موفق از جمله صادرکنندگان محصولات الکترونیکی و بخش های سنتی تولیدی عمیق تر شده است.

به گزارش ایرنا به نقل از نِیشن، اگرچه رشد تولید در صنایع الکترونیک موجب شده شاخص های کلان اقتصادی منطقه همچنان نسبتاً مثبت به نظر برسند اما اقتصاددانان و فعالان صنعتی هشدار می دهند که شرکت های کوچک و متوسط در حال تحمل فشارهای فزاینده ای هستند.

به گفته آنان، صنایعی مانند مبلمان، کفش، پلاستیک و تولیدات داخلی بیش از دیگر بخش ها از افزایش هزینه ها آسیب دیده اند.

بر اساس شاخص مدیران خرید اس اندپی گلوبال ، اعتماد در بخش تولید آسه آن در ماه آوریل (فروردین/اردیبهشت) همچنان در محدوده مثبت باقی مانده اما این شاخص به پایین ترین سطح خود در 9 ماه گذشته رسید و نسبت به دوره پیش از جنگ علیه ایران افت محسوسی را تجربه کرده است.

مالزی و فیلیپین از جمله کشورهایی هستند که شرکت های کوچک و متوسط آن ها بیشترین آسیب را متحمل شده اند. در مالزی، بیش از 100 کارخانه کوچک تولید مبلمان در منطقه موار ، بزرگ ترین قطب تولید مبلمان این کشور، طی ماه های اخیر تعطیل شده اند. فعالان صنعت می گویند که جنگ، فشارهای ناشی از تعرفه های صادراتی به بازار آمریکا را تشدید کرده است.

جفری انگ ، مالک شرکت تی کی ال فرنیچر ، گفت که کارخانه های کوچک یکی پس از دیگری در حال تعطیلی هستند. در اطراف ما کارخانه های قدیمی و باسابقه ای تعطیل می شوند، زیرا دیگر توان تحمل این فشار را ندارند.

وی افزود که شرکت های کوچک دیگر قادر به جذب هزینه های اضافی نیستند و برخی شرکت های قدیمی نیز ترجیح می دهند دارایی های خود را نقد کنند.

به گفته استیو اونگ ، رییس انجمن مبلمان جوهور مالزی، آثار جنگ تنها به کشورهای درگیر محدود نمانده است. وی خاطرنشان کرد که اختلال شدید در حمل ونقل جهانی موجب افزایش هزینه های حمل کالا شده و بسیاری از مشتریان خارجی تحویل سفارش های خود را به تعویق انداخته اند.

همچنین نتایج یک نظرسنجی از فدراسیون تولیدکنندگان مالزی نشان می دهد که 28 درصد از شرکت های مورد بررسی یا نیروی کار خود را کاهش داده اند یا قصد انجام این کار را دارند.

در فیلیپین نیز داده های دولتی نشان می دهد کارخانه ها در ماه مارس (اسفند/فروردین) حدود 217 هزار شغل، معادل 5.8 درصد از کل نیروی کار بخش تولید، را حذف کرده اند. همچنین شاخص مدیران خرید بخش تولید این کشور وارد محدوده انقباضی شده و ضعیف ترین عملکرد را در میان 6 اقتصاد بزرگ آسه آن ثبت کرده است.

میگوئل چانکو ، اقتصاددان ارشد مؤسسه پانتئون ماکرواکونومیکس ، گفت که تولیدکنندگان فیلیپینی هم زمان از سمت عرضه و تقاضا تحت فشار قرار گرفته اند.

ویتنام نیز با وجود تداوم رشد صادرات الکترونیک، نشانه هایی از کُند شدن فعالیت های تولیدی را تجربه می کند. اندرو هارکر ، مدیر اقتصادی اس اندپی گلوبال مارکت اینتلیجنس ، هشدار داد که با کاهش سفارش های جدید، تولید صنعتی ممکن است در ماه های آینده وارد مسیر انقباض شود.

همچنین فان تی تان شوان ، نایب رییس انجمن چرم، کفش و کیف ویتنام، اعلام کرد که بازارهای صادراتی خاورمیانه عملاً متوقف شده و افزایش 15 درصدی هزینه حمل ونقل و رشد 30 درصدی قیمت مواد اولیه، تولیدکنندگان را تحت فشار قرار داده است.

تحلیلگران در حالی نسبت به احتمال سرایت بحران به سایر بخش های اقتصادی منطقه هشدار داده اند که بانک سرمایه گذاری سی آی ام بی اعلام کرده است که بر اساس یک نظرسنجی بانک مرکزی، کارخانه ها به طور متوسط تنها برای سه تا چهار ماه دیگر ذخایر مواد اولیه در اختیار دارند.

فردائوس رزلی اقتصاددان ارشد بانک ام بانک در کوالالامپور نیز هشدار داد که انتقال آثار این بحران به تدریج از یک دومینو به دومینوی دیگر سرایت خواهد کرد. این وضعیت مانند آتشی است که آرام آرام می سوزد.