به گزارش ورزش سه، تیم ملی ایران در جام‌جهانی ۲۰۲۶ کمپ اصلی خود را در شهر تیخوانای مکزیک برپا خواهد کرد. شهری که از نظر جغرافیایی در نزدیکی مرز آمریکا قرار دارد و دسترسی مناسبی به محل برگزاری دو مسابقه نخست ایران در شهر لس‌آنجلس فراهم می‌کند.
فاصله تیخوانا تا لس‌آنجلس حدود ۲۲۰ تا ۲۵۰ کیلومتر است و در شرایط عادی می‌توان این مسیر را طی حدود ۲ تا ۳ ساعت طی کرد. به همین دلیل برای دو مسابقه ابتدایی ایران مقابل نیوزیلند و بلژیک، نباید نگرانی جدی بابت خستگی ناشی از سفر یا اختلال در روند ریکاوری وجود داشته باشد. نزدیکی کمپ تیم ملی به محل برگزاری این مسابقات باعث می‌شود بازیکنان بتوانند با حداقل جابه‌جایی و فشار سفر، آمادگی خود را حفظ کنند.

با این حال اما  شرایط برای سومین مسابقه مرحله گروهی متفاوت است.
دیدار برابر مصر که در شهر سیاتل ایالت واشینگتن برگزار خواهد شد، از چند جهت می‌تواند مهم‌ترین و دشوارترین مسابقه ایران در مرحله گروهی باشد. 
اول اینکه تیم ملی پیش از این مسابقه، دو دیدار گروهی را پشت سر گذاشته و بازیکنان از نظر جسمی و روانی تحت فشار مسابقات قرار گرفته‌اند. نکته دوم هم این است که با نزدیک شدن به پایان مرحله گروهی، اهمیت هر امتیاز بیشتر می‌شود و فشار روانی ناشی از احتمال صعود یا حذف افزایش پیدا می‌کند.

از سوی دیگر بسیاری از کارشناسان معتقدند دیدار برابر مصر می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت صعود ایران به مرحله حذفی داشته باشد. در چنین شرایطی بازیکنان علاوه بر فشار جسمانی، با استرس روانی بیشتری نیز مواجه خواهند بود.

در کنار این عوامل، مسئله سفر نیز اهمیت پیدا می‌کند. فاصله تیخوانا تا سیاتل حدود ۱۷۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر است و این جابجایی طولانی می‌تواند باعث ایجاد خستگی ناشی از سفر (Travel Fatigue) شود.
هرچند اختلاف زمانی قابل توجهی میان این شهرها وجود ندارد اما حضور در فرودگاه، پرواز چند ساعته، نشستن طولانی‌مدت، کاهش کیفیت خواب و محدود شدن زمان ریکاوری می‌تواند بر آمادگی جسمانی بازیکنان تأثیرگذار باشد.

در تورنمنتی مثل جام جهانی که سطح تیم‌ها بسیار به هم نزدیک است، کوچک‌ترین جزئیات می‌تواند تفاوت میان پیروزی و شکست را رقم بزند. کاهش کیفیت خواب، کم‌آبی خفیف، تأخیر در بازسازی ذخایر انرژی عضلات یا خستگی ناشی از سفر، همگی عواملی هستند که ممکن است در لحظات حساس مسابقه خود را نشان دهند.

از دیدگاه فیزیولوژی ورزشی و تغذیه، کادر پزشکی و پشتیبانی تیم ملی در این شرایط نقش بسیار مهمی خواهند داشت. مهم‌ترین وظیفه این کادر، حفظ ذخایر گلیکوژن عضلات، تأمین مناسب آب و الکترولیت‌ها، مدیریت کیفیت خواب و تسریع روند ریکاوری بین مسابقات است تا بازیکنان بتوانند در بالاترین سطح آمادگی وارد زمین شوند.

همچنین در روزهای منتهی به مسابقات، پرهیز از مصرف غذاهای ناشناخته یا غذاهای محلی که ممکن است خطر مشکلات گوارشی یا مسمومیت غذایی را افزایش دهند، یکی از اصول مهم تیم‌های حرفه‌ای در تورنمنت‌های بزرگ محسوب می‌شود. به همین دلیل بسیاری از تیم‌های ملی ترجیح می‌دهند برنامه غذایی خود را تا حد امکان تحت کنترل نگه دارند و از غذاهایی استفاده کنند که بازیکنان از قبل با آن‌ها سازگار هستند.

در نهایت، موفقیت تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ تنها به مسائل فنی و تاکتیکی محدود نخواهد شد. مدیریت علمی تغذیه، خواب، ریکاوری و سفر می‌تواند یکی از عوامل پنهان اما تعیین‌کننده در عملکرد بازیکنان باشد؛ عواملی که شاید کمتر در کانون توجه قرار بگیرند، اما در سطح جام جهانی گاهی سرنوشت یک مسابقه و حتی یک صعود تاریخی را رقم می‌زنند.

مصطفی نوروزی
متخصص تغذیه ورزشی