به گزارش "ورزش سه"، فلورنتینو خوب می‌داند دادن وعده نام‌های بزرگ پیش از انتخابات چه قدرتی دارد. این را می‌داند چون انتقال فیگو او را به ریاست رئال مادرید رساند. پالاسیوس در سال ۲۰۰۶ مدعی بود آندرس اینیستا را نهایی کرده و خوان لاپورتا هم زمانی وعده جذب دیوید بکام را داده بود؛ آن هم وقتی که رئال مادرید عملاً انتقال او را قطعی کرده بود.

انریکه ریکلمه حالا قدم جلو گذاشته و چالش رقابت با فلورنتینو پرز را پذیرفته است. او پنجشنبه به کمیته انتخاباتی رئال مادرید اعلام کرد که قصد دارد در انتخابات زودهنگام ریاست باشگاه که توسط فلورنتینو برگزار شده، شرکت کند.

این انتخابات روز یکشنبه ۷ ژوئن در مجموعه ورزشی والدبباس برگزار خواهد شد. حالا دو نامزد برای ریاست وجود دارند و برای نخستین بار از سال ۲۰۰۶، در رئال مادرید انتخابات واقعی برگزار می‌شود. پیش از رأی‌گیری هم نوبت تبلیغات انتخاباتی است؛ زمان مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و البته وعده‌ها، مخصوصاً وعده خرید بازیکنان بزرگ.

امروزه کمتر پیش می‌آید رؤسا یا نامزدها مستقیماً نام بازیکنان را مطرح کنند؛ این بیشتر به دوران گذشته تعلق دارد. اما ریکلمه شاید برای مقابله با فلورنتینو که بزرگ‌ترین برگ برنده‌اش کارنامه‌اش با ۶۶ جام، از جمله هفت لیگ قهرمانان اروپا است، به یک شوک تبلیغاتی نیاز داشته باشد. 

خود فلورنتینو هم بهتر از هر کسی می‌داند وعده یک خرید بزرگ در انتخابات چه تأثیری دارد. او در سال ۲۰۰۰ به ریاست رئال رسید، اما پیش از آن در انتخابات ۱۹۹۵ مقابل رامون مندوسا شکست خورده بود. آن زمان در کمپین انتخاباتی‌اش نام‌هایی مثل گوئررو، فران، برگکمپ و شوکر را مطرح کرده بود، اما در سال ۲۰۰۰، همه‌چیز را روی یک وینگر پرتغالی که پیراهن بارسلونا را بر تن داشت شرط بست؛ بازیکنی که تبدیل به بلیت ورودش به ریاست رئال مادرید شد: لوئیس فیگو.

همزمان با انتخابات رئال، در بارسلونا هم انتخابات برگزار می‌شد و خوان گاسپارت، جانشین جوزپ لوییس نونیز، شانس اصلی پیروزی بود. لوئیس فیگو که یکی از ستاره‌ها و کاپیتان بارسلونا بود، نسبت به قدرت گرفتن گاسپارت بدبین شده بود و از انتظار طولانی برای تمدید قراردادش خسته بود.

این شرایط به گوش فلورنتینو رسید و او با کمک پائولو فوتره، ستاره سابق اتلتیکو، موفق شد از فیگو و مدیر برنامه‌اش ژوزه ویگا تعهد کتبی بگیرد که اگر او در انتخابات پیروز شود، فیگو به رئال مادرید خواهد پیوست. در مقابل، فلورنتینو هم قول داد بند فسخ او را پرداخت کند. برای متقاعد کردن فیگو، فلورنتینو دستمزد او را شش برابر کرد.

در ۱۱ ژوئیه، فلورنتینو بمب خبری‌ای را منفجر کرد:«می‌خواهم به شما بگویم اگر رئیس رئال مادرید شوم، فیگو بازیکن رئال خواهد شد. و آن‌قدر به حرفم مطمئنم که اگر انتخاب شوم و فیگو به رئال نیاید، متعهد می‌شوم حق عضویت فصل آینده همه اعضا را خودم پرداخت کنم.»

البته پشت این حرف یک ترفند وجود داشت؛ در قراردادی که مدیر برنامه‌های فیگو امضا کرده بود، آن‌ها متعهد شده بودند اگر عقب‌نشینی کنند، باید ۳۵ میلیون یورو به رئال غرامت بدهند و باید گفت که فیگو توان پرداخت چنین مبلغی را نداشت.

در کمپین لورنزو سانس تلاش می‌شد وعده فلورنتینو بی‌اعتبار جلوه داده شود:«کاری که آقای پرز انجام می‌دهد فقط فروش رویاست. نمی‌دانم پیش‌قراردادی وجود دارد یا نه، اما در هر صورت قانونی نیست. هر کسی در دنیای فوتبال باشد این را می‌داند.»

فشار در بارسلونا برای فیگو غیرقابل تحمل شد؛ او و خانواده‌اش تهدید به مرگ شدند، تا جایی که به ساردینیا پناه برد تا منتظر حل شدن اوضاع بماند. فیگو حتی آرزو می‌کرد فلورنتینو انتخابات را ببازد تا پیش‌قراردادی که ویگا امضا کرده بود بی‌اعتبار شود. طبق گفته خود فوتره، فیگو از آن توافق به‌عنوان اهرم فشار برای گرفتن قرارداد بهتر از بارسلونا استفاده کرده بود، چون باور نداشت رئیس باشگاهی مثل لورنزو سانس که تازه لیگ قهرمانان اروپا را برده بود، بتواند انتخابات را ببازد.

اما لورنزو سانس واقعاً انتخابات را باخت، فلورنتینو پیروز شد و مسیر لوئیس فیگو مشخص شد. پائولو فوتره سال‌ها بعد در برنامه ال‌چیرینگیتو فاش کرد:«یا فیگو باید به رئال مادرید می‌رفت یا باید ۳۵ میلیون یورو غرامت پرداخت می‌شد. او مجبور بود به مادرید برود، اما در ساردینیا بود و اصلاً نمی‌خواست برود. 

من و ویگا از لیسبون به ساردینیا رفتیم. فیگو و همسرش حال و روز عجیبی داشتند؛ دیگر هیچ راه فراری نداشت. باید خودتان را جای او بگذارید. یکی از بهترین بازیکنان دنیا بود و در عین حال یکی از کم‌دستمزدترین‌ها. از طرف دیگر پیشنهادی داشت که شش برابر بیشتر پول می‌داد.»

کمی بیش از یک هفته بعد از انتخابات، فیگو در کنار فلورنتینو پرز و آلفردو دی‌استفانو در سالن افتخارات سانتیاگو برنابئو به‌عنوان بازیکن جدید رئال مادرید معرفی شد.

فریب لاپورتا با استفاده از بکام

خوان لاپورتا، همتای فلورنتینو در ریاست بارسلونا، تلاش کرد در سال ۲۰۰۳ حرکت تبلیغاتی مشابهی انجام دهد؛ با این تفاوت که او در نهایت به وعده‌اش عمل نکرد.

لاپورتا در یک کنفرانس خبری اعلام کرد اگر در انتخابات پیروز شود، با منچستریونایتد برای انتقال دیوید بکام به توافق رسیده است. حتی باشگاه انگلیسی هم این خبر را روی سایت رسمی‌اش منتشر کرد. اما بکام آن تابستان از یونایتد جدا شد و به رئال مادرید رفت.

در محافل فوتبالی گفته می‌شود لاپورتا خودش هم می‌دانست شرایط به سود رئال است، اما با این حال تصمیم گرفت آن خبر را اعلام کند. این موضوع را رقیب انتخاباتی او، لوییس باسات، تأیید کرد:«اتفاقی افتاد، چون چند روز مانده به انتخابات من ۴۲ درصد شانس رأی داشتم و لاپورتا فقط ۹ درصد. با مدیر آژانس تبلیغاتی مرتبط با منچستریونایتد تماس گرفتم و گفتم لاپورتا ادعا می‌کند بکام را جذب کرده. او گفت نه، برعکس، دیوید از قبل با رئال مادرید توافق کرده است.

از او پرسیدم پس چرا سایت یونایتد این خبر را منتشر کرده؟ جواب داد می‌بینی که این خبر فقط امروز روی سایت است. این بخشی از توافق آن‌ها بوده. و اگر لاپورتا برنده شود، بارسلونا بازیکنی را جذب می‌کند که مدیر برنامه‌اش پسر فرگوسن است.»

و واقعاً همان تابستان، روشتو، دروازه‌بان ترکیه‌ای، به بارسلونا پیوست اما فقط هفت بازی برای این تیم انجام داد. گفته می‌شود لاپورتا بعداً ماجرای این حرکتش را به رئال اطلاع داده بود و باشگاه مادریدی هم، با وجود اینکه انتقال بکام را نهایی کرده بود، اجازه داد این نمایش تبلیغاتی بدون دخالت ادامه پیدا کند.

انتخابات ۲۰۰۶ رئال، فصل وعده‌های بزرگ

آخرین انتخابات واقعی رئال مادرید در سال ۲۰۰۶ نمونه‌ای واضح از وعده‌های بزرگ انتخاباتی بود. رامون کالدرون در آن انتخابات پیروز شد و سه نام اصلی را به‌عنوان خریدهای احتمالی مطرح کرده بود: کاکا، آرین روبن و سسک فابرگاس. او در تمام سه تابستان دوران ریاستش تلاش کرد کاکا را از میلان جذب کند، اما باشگاه ایتالیایی اجازه این انتقال را نداد. در نهایت این انتقال با بازگشت فلورنتینو به رئال عملی شد.

سسک هم در آرسنال می‌درخشید، اما باشگاه انگلیسی حاضر به مذاکره نشد و خود بازیکن هم هرگز برای جدایی فشار نیاورد. او در نهایت راهی بارسلونا شد. از میان آن سه وعده، فقط انتقال روبن عملی شد؛ البته نه در ۲۰۰۶، بلکه در ۲۰۰۷. ستاره هلندی با وجود مصدومیت‌های متعدد، نقش مهمی در قهرمانی لیگ فصل ۰۸-۲۰۰۷ داشت؛ همان فصلی که بارسلونا برای رئال تونل افتخار زد.

وعده‌های دیگر نامزدها

نامزدهای دیگر هم وعده‌های بزرگی می‌دادند. خوان پالاسیوس که فقط با اختلاف ۲۴۶ رأی شکست خورد، چون گفته می‌شد با آندرس اینیستا به توافق رسیده است،  حمایت زیادی جلب کرده بود. او همچنین مدعی توافق با پابلو ایبانیز، مدافع اتلتیکومادرید، بود.

ویلار میر هم می‌گفت با آرسن ونگر، یکی از مربیان مطرح آن دوران به‌خاطر موفقیت‌هایش با آرسنال، توافق کرده تا مدیر ورزشی رئال شود و سسک را هم با خود بیاورد. لورنزو سانس هم در تلاش دوباره‌اش برای بازگشت به ریاست، وعده بازگرداندن ویسنته دل‌بوسکه به نیمکت را داده بود و می‌خواست بازیکنانی مثل امرسون، بولاهروز، مایکل کریک، زامبروتا و فرناندو گاگو را جذب کند. 

جالب اینکه امرسون و گاگو بعدها واقعاً به رئال پیوستند. بالداسانو که در نهایت آخر شد هم اسون گوران اریکسون را به‌عنوان سرمربی معرفی کرده بود و از توافق با خوزه آنتونیو ریس و خواکین خبر می‌داد.