به نقل از همشهری آنلاین، مفهوم محور قلب-مغز نشان می دهد که شرایط عصبی پس از سکته قلبی ممکن است تا حدی ناشی از تغییرات مولکولی باشد که به دنبال آسیب به قلب به وجود می آیند. هرچند عوامل و مسیرهای علامت دهی متعددی در ارتباط قلب و مغز نقش دارند، نتایج پژوهش کنونی نشان می دهد که محصول جانبی سمی تولیدشده توسط بدن، نقشی اصلی در مغز پس از سکته قلبی ایفا می کند.

در مرکز این کشف، متیل گلیوکسال (MG) قرار دارد، مولکولی بسیار واکنش پذیر که پس از سکته قلبی سطح آن در جریان خون افزایش می یابد و در مغز تجمع پیدا می کند. بعد از سکته قلبی، بدن وارد وضعیتی از استرس می شود (کاهش اکسیژن، افزایش التهاب، تغییر در متابولیسم) که موجب جهش سطح متیل گلیوکسال در خون و سپس تجمع آن در نواحی خاصی از مغز مرتبط با خلق وخوی و شناخت می شود.

شیوع افسردگی و اضطراب در بیماران سکته قلبی تا سه برابر بیشتر از جمعیت عادی است و همچنین بیمارانی که دچار افسردگی یا اضطراب می شوند، تا 2.7 برابر بیشتر در معرض خطر سکته قلبی مجدد یا مرگ قرار دارند.

این یافته می تواند روند بهبودی و پیامدهای بلندمدت برای میلیون ها نفر را متحول کند، زیرا درک دانشمندان را از خطرات بلندمدت پس از سکته قلبی تغییر خواهد داد و توضیح می دهد چرا اختلالات عاطفی و شناختی پس از رویدادهای قلبی به این اندازه شایع هستند.

اریک سورونن، پژوهشگر ارشد این پژوهش و استاد گروه جراحی دانشکده پزشکی اتاوا کانادا اظهار کرد: متیل گلیوکسال بیشتر در بیماری های متابولیک مانند دیابت بررسی شده است، اما نقش آن در سایر بیماری ها کمتر شناخته شده بود. در پژوهش قبلی، متوجه شدیم که متیل گلیوکسال توسط بافت در حال مرگ قلب پس از سکته تولید می شود. بر اساس این شواهد، پیش بینی کردیم که متیل گلیوکسال موجود در خون، سایر اندام ها و بافت ها ازجمله مغز را هدف قرار می دهد و دقیقا همین نتایج را مشاهده کردیم.

یافته های این گروه پژوهشی سوالات مهمی را درباره بیماری های نورودژنراتیو (تخریب کننده عصبی) مطرح کرد زیرا التهاب مزمن و آسیب سلولی در مغز از محرک های اصلی بیماری هایی مانند زوال عقل هستند. این پژوهش با شناسایی متیل گلیوکسال به عنوان عامل محرک، مسیر جدیدی را نشان می دهد که از طریق آن سکته قلبی می تواند خطرات عصبی بلندمدت را افزایش دهد. پس از شناسایی متیل گلیوکسال به عنوان هدفی بالقوه برای درمان اختلالات عصبی پس از سکته قلبی، گام بعدی بررسی این موضوع است که التهاب ناشی از متیل گلیوکسال چگونه به مرگ نورون ها و بروز بیماری های روانی منجر می شود.

مدیکال نیوز گزارش کرد، مهم تر اینکه گروه پژوهشی در حال حاضر داروی پپتیدی ساخته است که می تواند متیل گلیوکسال را به دام بیندازد و از آسیب آن به سلول ها پیشگیری کند.

سورونن می گوید: این درمان به زودی آزمایش خواهد شد تا مشخص شود آیا می تواند مغز را از آسیب پس از سکته قلبی محافظت کند یا خیر. وی معتقد است در صورت موفقیت، چنین درمان هایی فراتر از محافظت از عملکرد مغز عمل کرده و به طور بالقوه می توانند خطر رویدادهای قلبی آینده را نیز کاهش دهند.

وی افزود: با توجه به افزایش خطر سکته قلبی مجدد یا مرگ در بیمارانی که پس از سکته، دچار افسردگی یا اضطراب می شوند، توانایی کاهش این شرایط می تواند خطرات عمده قلبی بعدی را کاهش دهد و زندگی تعداد بی شماری از بیماران را بهبود بخشد و نیاز بالینی فوری و برآورده نشده ای را برطرف کند.