به نقل از اطلاعات آنلاین از بی بی سی، تا کنون دوازده انسان روی کره ماه قدم گذاشته اند، اما تنها نصف این تعداد شانس این را داشته اند که روی پرده نقره ای در قالب جیمز باند ظاهر شوند. این یک باشگاه کاملاً انحصاری قرار است به زودی عضو جدیدی را به خود بپذیرد. پس از سال ها شایعه و گمانه زنی بی وقفه، استودیوهای آمازون و ام جی ام هفته گذشته در رسانه های اجتماعی خود رسماً اعلام کردند که جستجو برای پیدا کردن جیمز باند بعدی آغاز شده است.

از زمانی که آمازون سال گذشته امتیاز 007 را خرید، تیمی تراز اول از نوابغ خلاق سینما را برای احیای این برند، دور هم جمع کرد؛ عناصر برجسته ای مانند دنی ویلنوو در مقام کارگردان و استیون نایت در نقش فیلمنامه نویس. حالا همه چیز به نینا گولد، مدیر کهنه کار انتخاب بازیگر بستگی دارد تا از میان ده ها جوان خوش سیما، یک نفر را برگزیند و مجوز کشتن را به نامش صادر کند. اما او دقیقاً دنبال چه چهره ای است و چه کسی مرد این میدان است؟

کارشناسان جیمز باند 5 ویژگی اصلی را برای مامور 007 بعدی حیاتی می دانند:

1- بریتانیایی (یا دست کم نزدیک به آن)

جیمز باند یکی از باارزش ترین دارایی های فرهنگی بریتانیاست و بعید است آمازون به این هویت دست بزند. اگرچه بیشتر گزینه های روی میز اهل خود بریتانیا هستند، اما در گذشته استثناهایی هم وجود داشته است؛ جورج لازنبی استرالیایی برای یک فیلم و پیرس برازنان ایرلندی برای چهار فیلم روی صندلی باند نشستند و هر دو غلظت لهجه خود را کنترل کردند تا شبیه به یک انگلیسی اصیل به نظر برسند. این سابقه شاید کورسوی امیدی برای جیکوب الوردی، ستاره جذاب متولد بریزبن و نامزد اسکار باشد. او که به تازگی بازی در نقش تاثیرگذار هیث کلیف در فیلم بلندی های بادگیر (2026) را تمام کرده، در حال حاضر یکی از بخت های اصلی در بازارهای شرط بندی است.

اگر بازیگری بتواند لحن گفتار و رفتار اشرافی یک بریتانیایی تحصیل کرده را تقلید کند، اصالتش چندان تفاوتی ایجاد نمی کند؛ مثل مهارت نابی که الوردی در فیلم سالتبرن (2023) به رخ کشید. از طرفی، باند در کتاب های ایان فلمینگ هم از پدری اسکاتلندی و مادری سوییسی متولد شده بود و پیش از ورود به کالج ایتن، بیشتر دوران کودکی اش را در خارج از کشور گذرانده بود، پس وجود کمی ابهام در اصالت او چندان از روح داستان دور نیست.

اما در حالی که بازیگری از ایرلند یا استرالیا قابل قبول است، توافق جمعی بر این است که انتخاب یک باند آمریکایی هر قدر هم لهجه اش بی نقص باشد خط قرمز است. آستین باتلر، ستاره کالیفرنیایی بر همین اساس خود را کنار کشید و این ایده را کفرآمیز خواند. شاید این خط کشی خودسرانه به نظر برسد، اما واقعیت این است که ظهور باند به عنوان نماد هویت بریتانیای پس از جنگ، تا حدی واکنشی به سلطه فرهنگی رو به رشد آمریکا بود. بروس فیرستاین، نویسنده فیلمنامه سه فیلم جیمز باند می گوید: من با آستین باتلر موافقم. دلیل محبوبیت جهانی باند دقیقاً در این است که او آمریکایی نیست.

2- جوان تر

شخصیت باند معمولاً مردی با کوله باری از تجربه تصویر شده است؛ فرمانده نیروی دریایی سلطنتی که پیش از ورود به سرویس مخفی، دنیا را دیده تا شایستگی دریافت عنوان دو صفر را پیدا کند. تا به امروز، بازیگران اصلی در زمان انتخاب بین 29 تا 44 سال سن داشته اند و کفه ترازو همیشه به سمت سنین بالاتر سنگینی کرده است. اما حالا زمزمه هایی شنیده می شود که تلاش برای جذب نسل جدید مخاطبان، ممکن است جوان ترین باند تاریخ را روی کار بیاورد.

متیو فیلد، پژوهشگر تاریخچه فیلم های جیمز باند می گوید: پیش بینی من این است که جیمز باند جدید زیر 30 سال خواهد بود. آمازون میلیاردها دلار پای این پدیده فرهنگی ریخته، پس این فیلم باید یک ماشین پول سازی همه پسند باشد و قهرمان داستان باید بتواند با نسل زد ارتباط برقرار کند. جیمز باند بودن یک پروژه طولانی است و به چهار یا پنج فیلم ختم نمی شود؛ این یک تعهد مادام العمر است و آن بازیگر برای همیشه سفیر این برند خواهد بود. برازنان 25 سال پیش تاکسیدوی باند را از تن درآورد، اما هنوز در هر مصاحبه ای از او درباره باند می پرسند.

اگر نینا گولد به دنبال بازیگری باشد که یک دهه یا بیشتر این فرنچایز را به دوش بکشد، احتمالاً نام های همیشه مطرحی که اکنون در دهه 40 و 50 زندگی خود هستند مثل ادریس البا، تام هیدلستون یا تام هاردی خودبه خود حذف می شوند. در میان گزینه های جوان، لویی پارتریج 22 ساله به چشم می خورد که سابقه همکاری با استیون نایت در سریال خانه گینس نتفلیکس را دارد. هریس دیکینسون 29 ساله گزینه پخته تری است، اما احتمالاً تا مدت ها سرگرم بازی در پروژه چهارگانه بیتلز به کارگردانی سم مندس خواهد بود. دیوید جانسون و تام بلیت، ستارگان درام تلخ و زندانی مرد ضایعاتی (2025) کمی مسن تر اما دقیقاً در محدوده سنی مناسب هستند؛ هر دو در اوایل دهه 30 زندگی خود به سر می برند و انتخاب هر کدام می تواند جالب باشد.

3- ناشناخته

در طول تاریخ، نقش 007 معمولاً به بازیگرانی که بیش از حد مشهور بوده اند نرسیده است. البرت بروکلی، تهیه کننده افسانه ای این اثر، معتقد بود که خود شخصیت باند ستاره واقعی است؛ او در اتوبیوگرافی اش نوشت که این قهرمان همیشه باید یک سر و گردن از بازیگری که نقشش را بازی می کند بزرگ تر باشد . لازنبی یک ناشناخته مطلق بود که کل سابقه بازیگری اش به چند تیزر تبلیغاتی شکلات خلاصه می شد. شان کانری، تیموتی دالتون و دانیل کریگ همگی بازیگران محترمی بودند، و راجر مور و برازنان در تلویزیون محبوبیت داشتند، اما هیچ کدام پیش از آنکه اسلحه والتر PPK را به دست بگیرند، ستاره بزرگ سینما نبودند.

مارک ادلیتز، نویسنده کتاب زندگی های بسیار جیمز باند می گوید: تصور نمی کنم آمازون سراغ شاه مهره های هالیوود برود. آن ها احتمالاً بازیگری باسابقه اما تا حدی چراغ خاموش را انتخاب می کنند که اسب خود را برای جهش بزرگ زین کرده است. این کار نه تنها هزینه های دستمزد را به شدت کاهش می دهد، بلکه مزیتش این است که ذهن مخاطب از قبل با نقش های قبلی آن بازیگر گره نخورده است. باند باید مردی مرموز، مه آلود و دست نیافتنی باشد

این استراتژی احتمالاً شانس الوردی را کم می کند و ستارگان شناخته شده ای مثل هنری کویل، تام هالند یا رابرت پتینسون را عملاً کنار می زند. به گزارش ورایتی، یکی از نام های تازه برخاسته از این تست ها، تام فرانسیس 24 ساله، ستاره تئاتر و برنده جایزه معتبر اولیویه است. این یعنی باید خود را آماده کنیم تا بازیگر نهایی، فردی کاملاً غیرمنتظره با کمترین سابقه سینمایی باشد.

4- شوخ طبع و باهوش

ادگار رایت، کارگردان سرشناس، تئوری جالبی دارد؛ او معتقد است هر باند جدید باید در تضاد با لحن بازیگر قبلی باشد. او در پادکست Happy Sad Confused گفت: باندهای جیمز باند باید مثل شکلات تلخ و شکلات شیری، یکی در میان عوض شوند. پس از فضای جدی، واقع گرایانه و درون گرای فیلم های دانیل کریگ، شاید حالا وقت آن رسیده که دوباره به اتمسفری شاداب تر و پرانرژی تر برگردیم.

فیرستاین می گوید: هر بازیگری که می آید با این چالش روبروست که چطور مهر خودش را پای این نقش بزند. کریگ یک باند بی نقص برای دنیای پس از 11 سپتامبر بود. او ترجیح داد وزن عاطفی و ابهت نقش را بالا ببرد تا شوخ طبعی اش را، که برای آن دوران تصمیم درستی بود. اما حدس می زنم در نسخه بعدی، سازندگان بخواهند بخشی از آن جذابیت و طنازی کلاسیک را احیا کنند و مطمئنم استیون نایت هم این رگه را در فیلمنامه تزریق خواهد کرد.

اما چه کسی این کاراکتر شوخ و پرجذبه را دارد؟ آرون تیلور-جانسون یک گزینه محبوب است که رگه هایی از این طنز کنایه آمیز را در نقش یک آدمکش کوکنی در فیلم قطار سریع السیر (2022) نشان داد. کالوم ترنر، یکی دیگر از سوژه های داغ بنگاه های شرط بندی، رگه های کمدی خود را در فیلم رمانتیک ابدیت (2025) ثابت کرده و از آن چهره سنگی و جذابی که فلمینگ در کتاب هایش توصیف می کرد، برخوردار است.

5- بی رحم و خشن

پشت این ظاهر شیک و آداب دان، یک بی رحمی مرگبار نهفته است؛ تعادل شکننده میان این دو خصلت متضاد، همیشه موتور محرک جذابیت جیمز باند بوده است. باند در دنیای کتاب یک استاد جودو است که برای ماموران میدانی کتابچه مبارزه تن به تن می نویسد. هر چه فیلم ها جلوتر رفته اند و به سمت جلوه های ویژه سنگین اکشن کشیده شده اند، این خشونت عریان تر شده است. وقتی دانیل کریگ با آن اندام تراشیده در کازینو رویال (2006) از آب بیرون آمد، استاندارد جدیدی از سرسختی فیزیکی را تعریف کرد که جانشین او ناچار است پا جای پای آن بگذارد.

دبی مک ویلیامز، مدیر انتخاب بازیگر 13 فیلم جیمز باند می گوید: همه چیز در امضای کاری باند خلاصه می شود: مجوز کشتن. اگر تماشاگر باور نکند که او واقعاً می تواند آدم بکشد، بازی را باخته اید.

با جادوی مربیان بدنسازی هالیوود، تقریباً هر بازیگری می تواند عضلانی و تنومند شود، اما کلید اصلی جیمز باند، آن خونسردی و بی تفاوتی محض در هنگام اعمال خشونت است. تیلور-جانسون در فیلم های تنت (2020) و بعد از آن نقش های خشنی را باورپذیر بازی کرده است. اما اگر دنی ویلنوو به دنبال بازیگری با مهارت های رزمی واقعی باشد، ممکن است نگاهش به آرون پیر جلب شود. این بازیگر 31 ساله تئاتر کلاسیک، در مسابقات جوجیتسو برزیلی شرکت کرده و فیزیک مهارنشدنی و به شدت موثر خود را در فیلم اکشن ریجِ شورشی به نمایش گذاشته است.

و اما سوال بزرگ: اصلاً چرا باند؟ انتخاب بازیگر تنها یک قطعه از پازل بزرگ بازگرداندن این جاسوس شیک پوش به پرده سینماست. با تغییر مدیریت در هر دو بخش مالی و هنری، این مجموعه بزرگ ترین گسست تاریخی از گذشته خود را تجربه می کند. برای بازآفرینی 007 برای نسل جدید تماشاگران، به چیزی فراتر از یک چهره فتوژنیک نیاز است. شاید مهم تر از پیدا کردن خودِ جیمز باند، پیدا کردن جایگاه او در دوقطبی های جهان امروز باشد.

فیرستاین می گوید: قبل از هر چیز باید به یک سوال پاسخ داد: اصلاً چرا باند؟ یک جاسوس بریتانیایی در دنیای امروز چه نقشی دارد؟ یک مامور مخفی چطور در دنیای آنلاین کنونی کار می کند، جایی که حریم خصوصی معنایی ندارد و کوچک ترین حرکت، ردپایی دیجیتال به جا می گذارد؟ جایگاه بریتانیا در این دنیای جدید کجاست؟ باید کار را از پاسخ به این سوال ها شروع کرد تا فیلم با نبض امروز جهان هماهنگ شود.