یک رسانه عربی در گزارش به بررسی دلایل نگرانی فزاینده در محافل سیاسی و رسانه ای اسراییل از روند تفاهم میان آمریکا و ایران پرداخت؛ تفاهمی که گفته می شود قرار است چارچوب اولیه ای برای مذاکرات گسترده تر میان دو طرف ایجاد کند.

به گزارش ایسنا به نقل از المیادین، بر اساس این تحلیل، واکنش های شدید در فضای سیاسی و رسانه ای اسراییل پس از انتشار اخبار مربوط به نزدیک شدن تهران و واشنگتن به یک تفاهم، تنها به محتوای توافق احتمالی مربوط نیست، بلکه ریشه در نگرانی های عمیق تر راهبردی دارد.

در این گزارش تأکید شده است که اسراییل از ابتدا مخالفت خود را با توقف جنگ علیه ایران پنهان نکرده و همواره خواهان تداوم فشار و باز نگه داشتن گزینه نظامی بوده است. همچنین تل آویو آتش بس در لبنان را نیز بیش از آنکه ناشی از خواست راهبردی خود بداند، نتیجه ملاحظات دولت آمریکا تلقی کرده است.

طبق این تحلیل، طی سال های اخیر تغییری در رویکرد امنیتی و سیاسی اسراییل شکل گرفته است؛ تغییری که بر اساس آن مفهوم مهار جای خود را به رویکرد اقدام نظامی داده و جنگ از یک ابزار سیاسی به محور اصلی تفکر راهبردی تبدیل شده است.

نخستین عامل نگرانی اسراییل، آن چیزی عنوان شده است که تل آویو آن را تغییر اساسی در اولویت بندی آمریکا می داند.

بر اساس این گزارش، دولت آمریکا به دنبال دستیابی به یک دستاورد سیاسی سریع برای کاهش تنش های منطقه ای، جلوگیری از جنگ گسترده و آرام سازی بازارهای انرژی است؛ موضوعی که می تواند برای دونالد ترامپ نیز دستاوردی سیاسی محسوب شود.

اما از نگاه اسراییل، این رویکرد نوعی هرم وارونه است؛ زیرا به جای پرداختن به موضوعات اصلی، ابتدا بر توقف درگیری ها، باز شدن مسیرهای کشتیرانی و کاهش فشار اقتصادی بر ایران تمرکز شده و مسائل کلیدی به مراحل بعدی موکول می شود.

طبق ارزیابی های مقامات اسراییل، طرح مورد حمایت واشنگتن شامل تمدید آتش بس به مدت 60 روز، کاهش محدودیت های اقتصادی علیه ایران و آرام سازی جبهه لبنان است و پس از آن مذاکرات درباره برنامه هسته ای از سر گرفته خواهد شد.

اعتراض اصلی اسراییل در این بخش آن است که برنامه هسته ای ایران دیگر به عنوان شرط اولیه مطرح نیست، بلکه به یک موضوع مذاکره ای در آینده تبدیل شده است. همچنین موضوع موشک های بالستیک و حمایت از گروه های مقاومت نیز خارج از دستورکار مستقیم آمریکا ارزیابی می شود.

بخش دیگری از این تحلیل به روابط بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ اختصاص دارد؛ رابطه ای که طی سال های گذشته در محافل سیاسی اسراییل به عنوان یک رابطه ویژه و مبتنی بر نفوذ شخصی نتانیاهو بر رییس جمهور آمریکا معرفی می شد.

بر اساس این روایت، همواره چنین تبلیغ می شد که نتانیاهو از طریق نوعی هماهنگی شخصی و شناخت از ذهنیت ترامپ قادر است بر تصمیم های واشنگتن تأثیر بگذارد، اما روند کنونی مذاکرات با ایران باعث شده این تصویر با چالش جدی مواجه شود.

نتانیاهو همچنان بر حفظ گزینه جنگ فراگیر و فشار حداکثری تأکید دارد و معتقد است ادامه فشارها می تواند به تضعیف یا سقوط نظام ایران منجر شود. با این حال، نشانه های اخیر از جمله گزارش هایی درباره تنش در ارتباطات میان دو طرف، کاهش نقش اسراییل در روند مذاکرات و تأکید آمریکا بر تصمیم گیری براساس منافع خود، نشان داده که توان تأثیرگذاری تل آویو محدودتر از گذشته شده است.

در ادامه گزارش به شکل گیری نوعی بحث داخلی در اسراییل اشاره شده است؛ بحثی که صرفاً درباره محتوای تفاهم با ایران نیست، بلکه جایگاه خود رژیم صهیونیستی در معادلات تصمیم گیری را زیر سؤال می برد.

بر اساس این تحلیل، با افزایش احتمال دستیابی به توافقی که به کاهش تنش ها منجر شود، انتقادهایی در داخل اسراییل مطرح شده است مبنی بر اینکه دولت دیگر قادر به تحمیل اولویت های خود نیست.

آویگدور لیبرمن وزیر جنگ اسبق اسراییل از جمله چهره هایی است که این موضوع را به صراحت مطرح و نتانیاهو را متهم کرده است که حاشیه استقلال تصمیم گیری را از بین برده و تصمیم های کلان را به اراده آمریکا وابسته کرده است.

در این گزارش آمده است که برخی منتقدان داخلی حتی پا را فراتر گذاشته و گفته اند که نتانیاهو، اسراییل را از موقعیت یک بازیگر مستقل به جایگاهی رسانده که ناچار است خود را با تصمیمات واشنگتن تطبیق دهد. نگرانی موجود در اسراییل تنها ناشی از محتوای احتمالی تفاهم تهران و واشنگتن نیست، بلکه بازتابی از نگرانی عمیق تر نسبت به محدود شدن قدرت و نفوذ تل آویو و شخص نتانیاهو در معادلات منطقه ای و بین المللی است.